พูดได้กับพูดเป็น ไม่เหมือนกัน

 

 

          ศิลปะการพูดในที่ชุมชน ถือเป็นศาสตร์อีกแขนงหนึ่งที่ผมสนใจและให้ความสำคัญมาโดยตลอด เพราะการสื่อสารของมนุษย์ที่แตกต่างจากสัตว์เดรัจฉาน คือ การมีปากพูดได้ สื่อสารได้ นับแต่การเข้าร่วมรายการโต้คารมมัธยมศึกษา สมัยรุ่งเรือง ณ วิกหนองแขม ผมไม่เคยเชื่อว่า การพูดเป็นอย่างมีศิลปะ จะเกิดจากพรสวรรค์ เพราะผมเริ่มต้นจากการเป็นตัวสำรอง ตัวสำรองที่ขยันฝึกซ้อมอย่างไม่ลดละความพยายาม

การพูดเป็นอย่างมีศิลปะ

          มีนักพูดชั้นยอดของประเทศไทย เขียนตำรามากมายเกี่ยวกับการพูด นั่นล้วนเป็น “ศาสตร์” คือ การเรียนรู้อย่างมีแบบแผน มีระบบ สามารถดำเนินรอยตามได้ หากแต่ “ศาสตร์”ของแต่ละคนที่ถ่ายทอดออกมาล้วนมีแนวทางใกล้เคียงกัน ผิดแผกกันเพียงประสบการณ์หรือความคิดเห็นที่สอดแทรก แทรกซึมลงไปใน “ศาสตร์”เท่านั้นเอง

หากจะศึกษาศิลปะการพูดอย่างเป็นจริงเป็นจัง ผมแนะนำได้เพียง 2 หลักสูตรในประเทศไทย คือ แนวทางของโทสมาสเตอร์ส และเดล คาร์เนกี้ เท่านั้นครับ เพราะถือเป็นแนวทางระดับสากลที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง

ศิลปะการพูด

          ศิลปะ ถือเป็นของหวานที่นักพูดหน้าใหม่ใฝ่หา และต้องการมี “ศิลปะ”เป็นของตนเอง เมื่อท่านได้เข้าใจถึงศาสตร์ ท่านจะได้รับศิลปะจากการฝึกฝนตนเอง ศิลปะไม่สามารถจะถ่ายทอดกันได้แบบพอดิบพอดี ศิลปะย่อมเป็นแนวทางความชอบ หรือเรียกอีกอย่างว่า สไตล์ใครสไตล์มัน เราไม่จำเป็นต้องพูดเหมือนใคร และใครไม่จำเป็นต้องพูดเหมือนเรา

ศิลปะการพูดง่ายมากๆ

          หากท่านกล้าพอที่จะลุกขึ้นยืนท่ามกลางฝูงชน ท่านจะกล้าพูด หากวันนี้ท่านยังไม่ยืน ท่านจะพูดได้อย่างไร? การฝึกการพูดนับว่า มีประโยชน?เหลือคณานับ เพราะถือเป็นพื้นฐานของก่ารทำงานของทุกวงการ ทุกอาชีพ ทุกสังคม และยังถือเป็นประตูสู่ความสำเร็จอย่างรวดเร็วอีกด้วย

ประโยชน์ของคนพูดเป็น

          คนพูดเป็น คือ คนที่มีศิลปะการพูด รู้ลำดับขั้นตอน รู้จุดอ่อน จุดแข็งของตนเอง และเมื่อท่านฝึกฝนการพูดไปเรื่อยๆท่านจะได้รับผลานิสงค์อย่างเหลืออีกอย่างน้อย 3 ประการ คือ

ผู้นำ ท่านจะได้รับเลือกหรือโอกาสในการเป็นผู้นำอย่างปฏิเสธไม่ได้

บุคลิกภาพ ท่านจะพัฒนาบุคลิกภาพขึ้นมาอย่างน่าใจหาย เพราะไม่มีใครจะแต่งตัวมอซอแล้วยืนพูดให้คนอื่นฟังเป็นแน่นอน

มนุษยสัมพันธ์ จะมีคนรักชอบท่านมากขึ้น อยากสนทนากับท่านมากขึ้น

 

         ผมยินดีและดีใจเป็นอย่างยิ่งที่มีโอกาสได้เป็นผู้ชี้นำการฝึกศิลปะการพูด เพราะผมเชื่อว่า ในโลกนี้ไม่มีใครพูดเก่งที่สุด หรือพูดดีที่สุด ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับการฝึกฝน ฝึกปฏิบัติทั้งสิ้น