ความต้องการการดูแลเมื่อเข้าโรงพยาบาล

    เมื่อปี 2546 ไปอบรมเรื่องยาเสพติดที่โรงแรมโฆษะในตัวเมืองขอนแก่น ใช้รถจักรยายยนต์เป็นพาหนะ ขากลับตอนเดินไปที่รถ สังหรณ์ใจแปลกๆ ดึงสายหมวกกันน็อคให้ตึงๆกระชับศีรษะ ขับมาใกล้จะถึงมหาวิทยาลัยขอนแก่นแล้ว จู่ๆก็ชนเข้ากับรถปิคอัพ รู้สึกตัวอีกครั้งกำลังถูกอุ้มขึ้นท้ายรถปิคอัพ เข่ามีแผลต้องเย็บ ปวดต้นคอมาก เหตุเกิดใกล้โรงพยาบาลเอกชนก็เลยรักษาที่นั่น1สัปดาห์ยังปวดคอไม่หาย ย้ายมารักษาที่โรงพยาบาลของรัฐ ตึกกระดูก

   แพทย์ว่ากำลังแขนไม่เท่ากัน ห่วงเรื่องกระดูกคอ รอทำ MRI  ให้นอนดึงคอ (head halter traction) ช่วงที่ต้องนอนบนเตียงตลอด ความต้องการการดูแลที่มากที่สุดตอนนั้นคือความสะอาดของร่างกาย การขับถ่าย เมื่อร่างกายสะอาดจะรู้สึกสดชื่น สบายตัว หลังจากพยาบาลเช็ดตัวให้ แต่งกายเองไม่ถนัด นอนราบมัดเสื้อเองก็ไม่ได้ทุกปม ใช้ senseก็ไม่สำเร็จ คลำปมแล้วก็มัดไม่ถูก  บางครั้งก็เกรงใจเมื่อต้องการปัสสาวะ อยากให้คนมาถามว่าปวดไหม ท้องผูกก็อึดอัด

   เป็นประสบการณ์ที่อยากบอกเล่า

   สิ่งที่ผู้ป่วยส่วนหนึ่งต้องการมากที่สุดเมื่อช่วยเหลือตัวเองไม่ได้กลับเป็นการดูแลกิจวัตรประจำวันนี่เอง