ความใจกว้าง คือ หนทางแห่งปัญญา

      ผมเองมีนิสัยไม่ดีอยู่อย่างครับ  คือ   ชอบดันทุรัง    ประมาณว่าความดันโลหิตต่ำ   แต่ความดันทุรังสูง

 

      คิดอะไร  จะทำอะไร   ต้องทำให้ได้ตามนั้น  โดยไม่สนใจใคร   ไม่ฟังใคร  และ มักจะคิดเอง ทำเอง

 

       ก็พอได้งานครับ   แต่เสียคน   ทั้งเสียที่ตัวเอง  และ  เสียที่คนอื่น

 

     ผมเองถ้าเปรียบเป็นสัตว์สี่ทิศก็ประมาณ "กระทิง"ครับ

 

     มาทบทวนตัวเองดู     ก็รู้สึกว่าที่ตัวเองทำไปนั้นไม่ถูกต้องเท่าไหร่

 

     เมื่อวาน  เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง นำงานมานำเสนอ มาปรึกษา  โดยเสนอโครงการมาว่า  จะทำอย่างนี้

 

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน  ผมต้องเปลี่ยนทั้งหมดครับ   เปลี่ยนตามที่ผมมีความรู้และประสบการณ์มาว่างานนี้ต้องทำอย่างนี้  ทำอย่างที่เจ้าหน้าที่เสนอมา รู้สึกว่า "มันไม่ใช่"

 

   แต่คราวนี้  หลังจากที่มีประสบการณ์ด้านกระทิงมาแล้ว   ว่าไม่ดีเลย    ก็ลองเปลี่ยนตัวเองมาเป็นหนู   มาเป็นหมีดูบ้าง   

 

     ยอมตามที่เจ้าหน้าที่เสนอมา    โดยยอมถอยความคิดของตัวเอง  และ  เสริมเติมเต็มงานของเจ้าหน้าที่ที่เสนอมา

 

      ก็ผ่านไปด้วยดีครับ  เจ้าหน้าที่มีความสุข

 

      ตกเย็น  ผมก็มาวิ่งออกกำลังกาย  ขณะวิ่งๆ  มันก็มีความคิดแว่บหนึ่งโผล่ขึ้นมาเองครับเกี่ยวกับงาน    เป็นความคิดที่ยังคิดไม่ออกว่าจะเอาอย่างไรในตอนที่เสนองาน     โดยเป็นความคิดที่ไปเสริมงานของเจ้าหน้าที่ที่เสนอมาให้มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

 

      ก็เป็นเรื่องแปลกครับ พอลดอัตตา   ปัญญามันก็โผล่มาเอง

 

      คราวนี้ ผมเริ่มประจักษ์ในใจเล็กๆครับว่า  "ความใจกว้าง  คือ หนทางแห่งปัญญา"