คั่นบันทึกสาระนะคะ....

ก่อนหน้าการเดินทางหนึ่งวัน ทีมงานเล็กๆ นัดรวมตัวกันเพื่อทบทวน ซักซ้อมความเข้าใจการเดินทางไปศึกษาดูงาน สัมมนาเชิงปฏิบัติการ แล้วแต่จะเรียกชื่อกันค่ะ

ก่อนหน้านั้น ทีมงานที่เป็นแม่งานด้านการจัดกำหนดการ ขออนุมัติโครงการ งบประมาณ ได้นัดคุยมอบหมายหน้าที่อย่างเป็นกิจจะลักษณะเรียบร้อยแล้ว

ยังคงเหลือ การตอบโจทย์ความต้องการ ด้านความสัมพันธ์ที่ดีในระหว่างสมาชิกที่ร่วมการเดินทางไปด้วยกัน เพราะเรารู้จักกันอย่างผิวเผิน ไม่สนิทกันมากนัก และต่างหน่วยงานกัน ดังนั้นเพื่อกระชับสัมพันธ์ และทำงานเครือข่ายได้ราบรื่นยิ่งขึ้น เราสามสี่ห้าคน จึงนัดเจอกันมื้อเที่ยงวันก่อนวันเดินทางว่า เราจะทำอะไรกันค่ะ

สรุปเป็นว่า เราเล่นเกม Buddy กันค่ะ

เกมเริ่มต้นทันทีที่ ล้อรถบัสของเราหมุน..(เอ๊ะหรือยังรอให้หลับคนละหนึ่งตื่นก่อน เพราะยังเช้าอยู่ ดิฉันไม่ได้โดยสารไปกับรถบัสค่ะ เพราะเจ้านายสั่งให้ทำงานให้เสร็จก่อน ^^)

พวกเราที่เดินทาง 30 คน รวมหัวหน้าทีมและผู้ประสานงาน เรามีกันครบคู่พอดีค่ะ

กิจกรรม Buddy ที่ฉันเคยเล่น  ก็คือการให้ทุกคนเขียนชื่อของตัวเอง แล้วมาจับฉลากใครได้ชื่อใคร ก็จะไปดูแลห่วงใยผู้ที่มีชื่ออยู่ในฉลาก หาให้เจอเป็นลำดับแรก จากนั้นอย่าให้เขาหรือเธอรู้ตัว... ตลอดระยะเวลาการเดินทางค่ะ

กิจกรรมเล็กๆ ง่ายๆ คิดได้ในเวลาอันสั้น จากการสุมหัวคุยกันในทีมงานเล็กๆ

ระหว่างการทำกิจกรรมซึ่งเรามีเวลาสาม-สี่วัน นับว่ามากพอที่จะสร้างและกระชับความสัมพันธ์ระหว่างกันได้ ซึ่งผลที่ได้ก็เป็นเช่นนั้นค่ะ

เรามีการเฉลยคู่ของใครในคืนวันสุดท้ายของการสัมมนาสัญจร สนุกสนานกันมาก ถึงมากๆ ฉันเองยังนึกคนเดียวในใจเลยค่ะว่า ไม่เคยเดินทางไปในกิจกรรมศึกษาดูงานที่ไหน สนุกสนานมากเท่าครั้งนี้

หรือเป็นเพราะว่า เราเป็น "เป็ด" ที่พลัดหลงฝูงมาเสียนาน

วันนี้ "เป็ด" รวมฝูงกันได้แล้วค่ะ

สำหรับนักการสื่อสารมวลชน กับความรู้สึกว่าการทำงานของเราเหมือน "เป็ด" จะให้เดิน วิ่ง บิน ว่าย เราก็ทำได้ แม้จะไปได้รางวัลชนะเลิศที่หนึ่ง แต่ให้เราทำ ให้เราเรียน เราทำและรู้ได้

เครือข่ายนักประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาัลัยเชียงใหม่ ก้าวขยับไปอีกหนึ่งขั้นแล้วค่ะ...

ขอเสนอพรีเซ็นเตอร์เป็นหนุ่มน้อย ที่ฉัน(แอบ) คอยดูแลอยู่นะคะ...