ประสบการณ์ที่ทำให้ใจขุ่นมัว
ช่วงสองสามวันมานี่ ผมรู้สึกว่าในใจชักจะมีความขุ่นมัว เนื่องจากความ "กลัว" และ ความ "โกรธ" ของตัวเอง
เริ่มจากความกลัว ผมทำงานบางเรื่อง แล้วไม่ได้รับความร่วมมือจากบางคน ในใจก็บอกไม่เป็นไร แต่ลึกๆ ยังมีความกลัวอยู่ครับ กลัวว่าที่เขาไม่ให้ความร่วมมือ เพราะเขาไม่เห็นความสำคัญของเรา เขามองว่าเราเป็นคนไม่มีค่า
มาที่ความโกรธ มักจะเกิดในครอบครัวครับ ทั้งลูกและภรรยา บางครั้ง ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ ก็มักจะส่งผลให้มีความโกรธ
ทั้งสองกรณี ทั้ง "กลัว" และ "โกรธ" ทำให้จิตใจขุ่นมัวอย่างเห็นได้ชัดครับ ทั้งๆที่เป็นเรื่องเล็กๆ
ความรู้สึก "โกรธ" และ "กลัว" ตัวผมเองก็ทราบดีนะครับ ว่าเป็นความรู้สึกที่ไม่ถูกต้อง ที่ถูก คือ ไม่ควรจะ กลัว และ ไม่ควรจะโกรธเพราะเป็นเรื่องที่ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
เราไม่ควรไป "กลัว" คนที่ไม้ให้ความร่วมมือ มันเป็นเรื่องของเขา และ ไม่ควรไปโกรธคนในครอบครัว มันเป็นสิทธิ์ของเขา
แต่สิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจ คือ ความรู้สึก ที่มีต่อความรู้สึก ครับ
ความรู้สึก(ตอนหลัง) ที่มีต่อความรู้สึกตอนแรกว่าคิดผิด(กลัว โกรธ) มันไม่หายไปง่ายๆ ทั้งๆที่ความรู้สึกโกรธ หรือ กลัว นั้นหายไปแล้ว
ความรู้สึกครั้งหลังนี่ ค่อนข้างจะถอนออกลำบากครับ แต่จะพยายามไม่ให้ออกมาอาละวาดทางกายและวาจา
ให้มันอยู่ในใจไว้อย่างนั้น
ทั้งเรื่อง "โกรธ" และ "กลัว"
เพราะเริ่ม"แก่" นะคะท่านรอง
เห็นความคิดของ ครู ป 1 แล้ว ดีจังเลยครับ
เพราะเริ่ม"แก่"
น่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดี ครับ คุณsmallman
ประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต สอนให้เรากล้าขึ้น นะครับ
ผมจึงรู้สึกไม่กลัว...ผมเคยคิดเช่นนี้เหมือนกัน ครับ กลัวจะทำไม่ได้ แต่การมองคน ๆ หนึ่ง เป็นคนไร้ค่า หรือไม่มีค่าเนี่ย!!
ผมมองว่า...คนที่มองคนเช่นนี้ กลับไม่น่าคบและลปรร.ด้วย เพียงแค่คิดก็รู้สึกถึงความคับแคบของใจแล้ว...
...
ไม่มีอะไรมีสมบูรณ์แบบ และเบ็ดเสร็จอยู่ในตัวหรอกครับ คุณsmallman
ดังนั้น...ขอเพียงอย่ากล้วหากว่าสิ่งที่ทำไปจะไม่เป้นไปตามความคิด...และอย่าโกธรหากสิ่งที่มากระทบไม่ตอบรับความรู้สึกของเรา
...
เป็นกำลังใจให้คุณ smallman นะครับ
ผมอยากเสนอว่า ลองถามตัวเองต่อครับ ด้วยคำถามว่าทำไม
ทำไมจึงกลัว ตอบ.เพราะA.. ถามต่อ ทำไม แล้วยังไง ถามไปเรื่อยๆครับ
เป็นการสนทนากับตัวเอง
แล้วมักจะนำไปสู่คำตอบที่เราเองก็ออกจะตกใจครับ
ความกลัว ความโกรธ เป็นอารมณ์ความรู้สึกด้านลบ...
แต่ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้กับทุกๆ คน เพราะไม่มีใครสมบูรณ์พร้อม
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะจัดการกับอารมณ์ด้านลบนั้นอย่างไร?
ที่สำคัญอารมณ์ความรู้สึกดังกล่าวต้อง...อย่าให้มันอยู่กับเรานานจนเกินไปค่ะ เพราะมันจะเป็นตัวทำลายความสุขของเราเอง... ต้องอดกลั้น อดทน และให้อภัยค่ะ
เป็นกำลังใจให้ท่านรองนะคะ
ด้วยความเคารพและระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ
เป็นการสำรวจใจตนเอง รู้ว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไร
ความรู้สึกต่อความรู้สึก ส่วนหนึ่งของภูเขานำแข็ง
สำรวจลงไปว่าลึกๆต้องการอะไรค่ะ
สิ่งหนึ่งที่ตัวเองยึดถือเรื่อยมา
คือ ต้องระวัง เรื่องของคำพูด
เวลา และโอกาส
เพราะเมื่อผ่านไปแล้วเราไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้เลยค่ะ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่ส่งไปให้นะคะ
โกรธและกลัวตัวเราเท่านั้นรู้
ว่าใจอยู่ข้างไหนใครไม่เห็น
ธรรมดาคือทำใจไม่ลำเค็ญ
รู้ปล่อยเว้นปล่อยวางสร่างทุกข์เอย
เป็นธรรมดาของปุถุชนครับ
สวัสดีค่ะ
กลัว คือ ไม่กล้า , รู้สึกหวาด
จากที่เล่า น่าจะใช่คำว่า วิตกกังวล นะคะ เพราะคิดไปก่อน เพราะเหตุยังไม่เกิด การคิดอะไรไปก่อนทำให้เกิดภาวะเครียดขึ้นในใจ ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อผู้ที่จะเข้าวัยอายุมากขึ้น หรือวัยทอง ทราบใช่ไหมค่ะว่าผู้ชายก็เป็นวัยทองเหมือนผู้หญิงเหมือนกัน เป็นคำกล่าวของแพทย์
โกรธ คือ ขุ่นเคืองใจอย่างแรง, ไม่พอใจอย่างรุนแรง
โกรธ ลูกและภรรยา เป็นสิทธิ์ของเขา แต่ทำให้โกรธ แสดงว่าสิทธิ์นั้นไม่ชอบจึงโกรธ ก็นิ่งหรือปล่อยไม่ได้ เพราะหากใช้สิทธิ์ของเขาบ่อยๆ ก็ต้องโกรธบ่อยๆ ต้องแก้หรือคุยกันไหมค่ะที่จะไม่ให้โกรธ ว่าสิทธิ์ที่ทำนั้นทำให้คุณพ่อโกรธ หากนิ่ง ก็จะขุ่นมัวอยูในใจบ่อยหากใช้สิทธิ์นั้นบ่อยใช่ไหมค่ะ เกิดภาวะเครียดได้อีก เช่นกัน
การนิ่งหรือไม่พูด ปัญหาไม่หมดและไม่หายนะคะสำหรับบางเรื่องต้องไม่ให้อยู่ในใจ หรือในความคิด หากเก็บไว้ ความสุขใจส่วนหนึ่งจะหายไปไม่เต็ม 100 ใช่หรือไม่ค่ะ ช่วยคิดหาคำตอบ กลัว กับ โกรธ ภาวะอย่างนี้หากเกิดบ่อยอาจเป็นความดันสูงได้นะคะ เพราะอากาศร้อนมากๆช่วยผลักดันให้เกิดอารมณ์เสียได้เหมือนกัน ถ้ามีอะไรมากระทบให้เริ่ม..โกรธ เพราะตัวเองโกรธลูกบ่อยๆเหมือนกันค่ะแต่การเป็นแม่ โกรธนานไม่ได้ ไม่มีประโยชน์ โทษจะอยู่ที่ตัวเราคืออาจมีโรคเพิ่มเพราะเราอายุมากขึ้นแล้ว และความกลัว ก็มีบ้าง แต่หากตั้งใจทำใจให้พร้อมรับก็จะหายกลัวได้ เพราะถึงอย่างไรเราก็ต้องทำ หรือ ต้องไป
* ไม่มีอะไรมีสมบูรณ์แบบ และเบ็ดเสร็จอยู่ในตัว
* ขอเพียงอย่ากล้วหากว่าสิ่งที่ทำไปจะไม่เป้นไปตามความคิด
* อย่าโกธรหากสิ่งที่มากระทบไม่ตอบรับความรู้สึกของ
(ครับ จะนำไปใช้ในการพัฒนาตัวเองครับ)
ทุกชีวิตดิ้นรน ค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกาย กลับไม่เจอ ทุกข์ที่เกิดซ้ำ
เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอ ก็เป็นสุข
ขอบคุณคุณแสงแห่งความดีมากครับ สำหรับข้อคิดและกำลังใจ อ่านแล้วดีขึ้นมากครับ
ถามตัวเองไปเรื่อยๆ ทำไมจึงกลัว
คำตอบออกมา ผมว่าค่อนข้างน่าตกใจอย่างที่คุณหมอว่ามาครับ
เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการกระเทือน "อัตตา" ของตัวเราครับ
ขอบคุณครับ
ที่สำคัญอารมณ์ความรู้สึกดังกล่าวต้อง...อย่าให้มันอยู่กับเรานานจนเกินไปค่ะ เพราะมันจะเป็นตัวทำลายความสุขของเราเอง... ต้องอดกลั้น อดทน และให้อภัยค่ะ
ขอบคุณครูใจดีมากครับ ที่มาให้สติและมาให้กำลังใจ
ตอนนี้ ดีขึ้นมากแล้วครับ
เรียนท่านรองเขาว่ากันว่านอกจากจะเริ่มแก่แล้ว ยังสะสมเงินล้านบนศีรษะอีกต่างหาก อิ อิ อิ หยอกเอินวันละนิด จิตแจ่มใสน่ะท่าน ขออภัยล่วงหน้าหากโกรธและกลัวอีก อิ อิ อิ
เจ้าอัตตาที่ภูเขาน้ำแข็งใต้น้ำ มันออกมาอาละวาดครับ
ขอบคุณมากครับ
ครับ คำพูด เวลา และ โอกาส สำคัญมากครับ
ขอบคุณครับ
อันความโกรธ ความกลัว ขุ่นมัวมาก
เป็นความยาก ในใจ ให้ขุ่นหมอง
มองความคิด พยายาม ตามครรลอง
คราวนี้ต้อง มองจิต เพื่อคิดดี
ครับ ก็เป็นธรรมดาของปุถุชน ยังมีความโลภ โกรธ หลง อยู่
ขอบคุณครับ
จากที่เล่า น่าจะใช่คำว่า วิตกกังวล นะคะ เพราะคิดไปก่อน เพราะเหตุยังไม่เกิด การคิดอะไรไปก่อนทำให้เกิดภาวะเครียดขึ้นในใจ ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อผู้ที่จะเข้าวัยอายุมากขึ้น หรือวัยทอง
(ครับ น่าจะเป็นเรื่องของวิตกกังวล เลยทำให้เครียด)
โกรธ ลูกและภรรยา เป็นสิทธิ์ของเขา แต่ทำให้โกรธ แสดงว่าสิทธิ์นั้นไม่ชอบจึงโกรธ ก็นิ่งหรือปล่อยไม่ได้ เพราะหากใช้สิทธิ์ของเขาบ่อยๆ ก็ต้องโกรธบ่อยๆ ต้องแก้หรือคุยกันไหมค่ะที่จะไม่ให้โกรธ ว่าสิทธิ์ที่ทำนั้นทำให้คุณพ่อโกรธ หากนิ่ง ก็จะขุ่นมัวอยูในใจบ่อยหากใช้สิทธิ์นั้นบ่อยใช่ไหมค่ะ เกิดภาวะเครียดได้อีก เช่นกัน
(ก็คงต้องแก้ที่ตัวเองครับ เขาทำของเขาถูกแล้ว แต่เราไปไม่พอใจเขาเอง เกิดจากความเห็นแก่ตัวของเราครับ)
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาเตือนสติ