ไม่ว่าอากาศจะร้อนสักเพียงใดในตอนกลางวัน ยามเย็นเมื่อตะวันกำลังค่อยๆลับฟ้า ความร้อนก็ค่อยๆคลายลง และ ความสุขสงบ ผ่อนคลาย เย็นใจเข้ามาแทนที่ความร้อนรุ่มทั้งภายในและภายนอก
นึกแล้วยิ้มขำๆกับตัวเองที่เดี๋ยวก็คิดได้ เดี๋ยวก็ลืมตัว มีอารมณ์โลดแล่น ขึ้นลงตามอุณหภูมิของอากาศ หน้าร้อนรู้สึกจะลืมตัวบ่อยเพราะพื้นเป็นคนเจ้าอารมณ์ ช่างหงุดหงิดอะไรได้ง่ายๆอยู่แล้ว ยังดีที่หมั่นฝึกและเมื่อลืมตัวก็รู้ว่าลืมตัว อีกทั้งพยายามฝึกฝืนใจไม่ไหลไปตามอารมณ์ ได้บ้างไม่ได้บ้าง
หากเราสามารถมีสติรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลง สิ่งที่เป็นไปรอบตัว เรียนรู้จากธรรมชาติว่าไม่มีอะไรคงทน กลางวันร้อนแทบบ้า พอตะวันพลบความร้อนก็จะตามดวงอาทิตย์ไปที่อื่น ก็เป็นอย่างนี้ ต้องพิจารณาจนเกิดความรู้ที่ออกมาจากภายใน ไม่ใช่ว่าด้วยตรรกะ หมั่นสร้างความเพียรต่อไปก็แล้วกัน
แม่น้ำป่าสักยามนี้ยังมีน้ำดีอยู่ ช่างเพิ่งเอาเรือพายที่ส่งไปซ่อมตั้งนานแล้วมาลงไว้ที่ท่าน้ำให้ คนข้างกายผู้เขียนเป็นชาวอำเภอเสนา พายเรือเก่ง เคยนั่งเรือที่เขายืนพาย รู้สึกทึ่งที่เขาทำได้ เราเป็นคนนั่งยังต้องพยามรักษาสมดุล
หลายวันก่อนเขาพายเรือไปคุยธุระกับเพื่อนบ้านโค้งน้ำเหนือขึ้นไป ไปตั้งแต่กลางวัน กลับมาเย็น แสงกำลังสวย ผู้เขียนนั่งชมท้องฟ้าที่นอกชานเห็นพอดีจับภาพไว้ได้ ดีใจที่เรายังมีโอกาสได้ใช้การสัญจรทางน้ำจริงๆ ไม่ใช่แค่พายเรือเล่น มองดูแล้วรู้สึกเย็นใจ สงบงาม จึงขอนำมาฝากกันค่ะ
ทองทาบแกมชมพู ผิวน้ำพรูพลิ้วตามลม
เขียวใบไม้ผลิผสม ระยิบระยับงามจับตา
ธรรมคือธรรมชาติ สรรพศาสตร์วาสนา
เติบโตติดกายมา หมั่นฝึกฝนเกินต้นทุน
ปฎิบัติเป็นเนืองนิตย์ ตรึกตรองคิดบุญส่งหนุน
เรือพายถ่อค้ำจุน เรือชีวิตศีลคุ้มครอง
ประพันธ์ โดย 
ภูสุภา
..กระแสร์น้ำ..อันเชี่ยวกราก...ได้พัดพา..เรือน้อยให้ล่องลอยไป...เหมือนอยู่ในทะเลอารมณ์...เหมือนเรือปราศจากผู้พาย.........คนข้างกายซ้ายจ๋า...กำลังจะทิ้งเรือไป......ก็ยังดีที่มีคนข้างกายขวา..มาช่วยประคอง.......เรือน้อยให้ลอยอยู่อีกชั่วคราว...ถ้าโชดดีเราคงจะพายไปพร้อมๆกัน........บนสายน้ำที่มีแต่ความสงบและเยือกเย็น..........ยายธีจ้ะ
อยู่กับธรรมชาติท่ามกลางสายน้ำ เป็นความสงบและสันติสุขที่หาไม่ได้ง่ายๆนะครับ
สวัสดีค่ะพี่นุช
น้องเป็นคนกลัวตกน้ำ แก้ไม่หาย
ยิ่งนั่งเรือแบบนี้คงจะนั่งตัวแข็ง
แต่ภาพนี้ทำให้น้องนึกอยากหัดพายเรือบ้าง
บางทีสิ่งที่เรากลัว อาจไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
ขอบคุณความสบายๆที่พี่นุชนำมาฝากเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะคุณยายธี แหม เห็นภาพเลยค่ะเรือที่ท่องอยู่ในทะเลอารมณ์
นุชขนาดเป็นแค่ผู้นั่งและเรืออยู่ในสายน้ำที่สงบกว่าจะนั่งเรือให้เป็นและมีความสุขได้ก็ใช้เวลาพอควรเลยค่ะ ใหม่ๆพอเรือถึงฝั่งก็จะรีบขึ้น เหมือนเอาตัวรอดแต่ที่จริงก็ไม่ได้คิดเช่นนั้นทว่าเมื่อเราดีดตัวขึ้นไปก็ไปดันให้หัวเรือห่างฝั่ง คนข้างกายเขาต่อว่าว่าพอถึงฝั่งแล้วถีบหัวเรือส่งเลยนะ^__^
ขอบคุณค่ะคุณชัยพจน์ บวรสินธุ์ที่มาทักทาย
การมีชีวิตอยู่ที่บ้านหลังนี้ตัวเองรู้สึกว่าโชคดีมากค่ะ ชีวิตที่ช้าลง มีความสงบทำให้เจริญสติได้ดี มีความสุขกับธรรมชาติ แม้มีความทุกข์เมื่อใด มองธรรมชาติ พิจารณาก็จะเห็นข้อธรรมให้ได้เรียนรู้เสมอค่ะ
สวัสดีค่ะน้องบุญรุ่งตันติราพันธ์ จะพายเรือได้มีความสุข ก็ต้องรู้ก่อนนะคะว่าเรากลัวอะไร หากกลัวเรือพลิกคว่ำ ถ้าเราว่ายน้ำแข็ง ไม่ประมาทก็คลายกังวลไปได้ส่วนหนึ่ง
พี่ยังไม่กล้าพายเรือเองค่ะ เพราะว่ายน้ำไม่แข็ง จำพี่น้อย(แม่บ้าน)ได้ใช่มั้ยคะแกพายเรือเก่ง แต่แกจะไม่พายตอนเย็นๆหรือเวลาค่ำ แกกลัวว่าจะมีมือยื่นมาดึงแกลงน้ำ นี่พวกกลัวผีขึ้นสมองค่ะ
สวัสดีค่ะคุณลำดวน ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยม
น่าเสียดายจริงๆค่ะที่การใช้เรือพายค่อยๆหายไปพร้อมกับการมาของถนน การใช้เรือพายนี่เป็นการพึ่งตนเอง พึ่งธรรมชาติอย่างงดงามมากเลยนะคะ เวลานั่งเรือพายจะรู้สึกเย็นจากไอผิวน้ำ และชอบฟังเสียงใบพายกระทบผิวน้ำด้วยค่ะ
สวัสดี ครับ คุณคุณนายดอกเตอร์
ธรรมชาติพิสุทธิ์เป็นอย่างนี้ นี่เอง
อ่านบันทึกนี้ แล้วอิ่มเอม กับความรู้สึกของตัวเองมาก ๆ เลย นะครับ
ขอบพระคุณมาก นะครับ
สวัสดีครับ ไม่ได้มาเยี่ยมนานคิดถึงครับ
ความ ร่ม เย็น ที่ มา พร้อม ความ โร แมนติก คะ
มองแล้วเย็นตาเย็นใจจริงๆขอรับอาจารย์
ธรรมฐิตนำยาไว้เป็นเสบียงภายภาคหน้ามาฝากอาจารย์ด้วยขอรับ
สวัสดีค่ะคุณเบดูอิน ตั้งแต่บ้านเมืองวุ่นวายทุกหย่อมหญ้าก็ทำให้หลายๆคนมีภารกิจเพิ่มขึ้นและความร้อนของอากาศที่แสนร้อนเหลือเกินปีนี้ก็ทำให้ไม่มีแก่ใจอยากทำอะไรนะคะ
ระลึกถึงเช่นกัน ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ พี่ติ๋ว ครอบครัว ลีฬหะพันธุ์ ค่ะ นุชนับว่าโชคดีอยู่ในที่ค่อนข้างหลบลี้ความวุ่นวายแถมอยู่ใกล้แม่น้ำทำให้ยังพอมีความสงบสุขเช่นนี้ได้อยู่ค่ะ
นมัสการพระคุณเจ้าธรรมฐิต ขอบพระคุณที่บอกหนทางสร้างสมบุญมาค่ะ จะบอกบุญไปยังผองเพื่อนและร่วมทำบุญด้วยกันค่ะ สร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมนี่ได้ร่วมทำบุญแล้วอิ่มใจ เป็นการบริจาคทรัพท์แบบที่ถูกจริตตนเองมากค่ะ
สวัสดีค่ะ
พี่ได้แต่เป็นผู้นั่งค่ะอาจารย์ขจิต ฝอยทอง อยากหัดพายให้เป็นบ้านอยู่ริมน้ำทั้งทีพายเรือไม่เป็น พี่ชอบท่าทางคนที่พายเรือเป็น มันสวยงามมีท่วงท่าดีค่ะ และยังเป็นการออกกำลังที่ดีด้วย
คนพายเรือไม่เป็นก็จะพายเป็นวงกลม เหมือนพี่เลยค่ะ ฮ่าๆๆๆมีเพื่อนแล้ว
ร้อนแทบจะสุกอยู่แล้วค่ะ ขนาดบ้านพี่มีต้นไม้ล้อมบ้านและอยู่ริมน้ำยังรู้สึกร้อนขนาดนี้ สงสารคนทำงานกลางแจ้งจังเลยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูคิม ใช่เลยค่ะ ยากยิ่งในการที่จะไม่ปล่อยใจให้ไหลไปตามอารมณ์ มันต้องการการฝึกฝนอย่างมากนะคะ เหมือนเด็กเริ่มหัดเขียน ก ไก่ มันก็จะเป๋ไปมา หรือ ถึงกับเลิกเขียนแล้วไปวิ่งเล่นอย่างที่ใจคุ้นเคยในความชอบที่จะได้วิ่งเล่นตามใจตัวเอง
ตัวเองก็ยังแค่เตรียมอนุบาล ยิ่งอากาศร้อนๆ สติระเหยแห้งไปเกือบหมดค่ะ ^___^
ได้เห็นคุณครูคิมบอกคุณหนานเกียรติว่าจะไปร่วมงานเปิดเดอ มูซอย ซึมซับบรรยากาศเผื่อนะคะ คงไม่ได้ไปร่วมค่ะ แต่จะหาโอกาสไปแน่ๆ
http://entertain.teenee.com/thaistar/52627.html