ทรงพระเจริญ

   วันนี้ได้ชมพระราชพิธีของวันฉัตรมงคล วันที่พ่อหลวงของแผ่นดิน เสด็จขึ้นครองราชย์บรมราชาภิเษกเป็นปีที่ ๖๐ นับเป็นพระราชา ที่มีพระชมมชีพที่ครองราชย์นานที่สุดในโลกขณะนี้

   ดีใจที่ได้กราบพระองค์ต่อหน้าพระพักตร์อีกครั้ง ผ่านเครื่องรับโทรทัศน์ ความปิติใจแผ่ซ่าน ชื่นใจและต้องเปล่งวาจา ขอจงทรงพระเจริญ ข้าพระพุทธเจ้ารักพระองค์และดีใจที่ได้เกิดในรัชกาลของพระองค์ ได้เกิดในแผ่นดินของพระมหาราช และที่สำคัญที่สุดในชีวิต ได้เป็นข้าราชการของพระองค์

  วันนี้แม้จะเสด็จมาโดยประทับบนรถเข็น แต่ท่วงท่าพระวรกาย ทรงสง่างามมาก ไม่ได้มีอาการของคนไข้ ที่เจ็บป่วยพักอยู่โรงพยาบาลหลายเดือนมากเลย ทรงโบกพระหัตถ์ให้ลูกราษฎรของพระองค์ พลอยให้ข้าพระพุทธเจ้าอิ่มเอิบใจเหลือเกิน

  ตลอดพิธีการ ที่สมบูรณ์และยาวนาน พระองค์มิได้ขยับเขยื้อนให้เห็นที่จะบ่งบอกถึงความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

 นี่แหละแบบฉบับของพระมหาราช อย่าว่าแต่เรื่องความพระอุตสาหะวิริยะ ที่ต้องเสด็จมาในงานสำคัญ ทั้งที่ทรงพระประชวรเลย ตั้งแต่ผู้เขียนจำความได้ ก็เห็นพ่อหลวง มีความกระฉับกระเฉง ว่องไวเสมอ ทั้งทรงพระราชดำเนินด้วยพระบาท หรือประทับบนรถ ที่แล่นผ่านเส้นทาง และสายน้ำ อันทุรกันดาร ผู้เขียนเคยชินไปเอง เห็นแบบนี้ อย่างนี้ตลอดมา จนกระทั่งเมื่อพระองค์ทรงมีพระชนมายุมากขึ้น แต่สิ่งที่เห็น ก็ยังเหมือนเดิม ในหลวงแห่งความทรงจำ สง่างาม อบอุ่นเป็นที่พึ่งเสมอ

ตราบกระทั่งปีที่ผ่านมา ที่ทรงประทับในโรงพยาบาล ทำให้ผู้เขียนแทบจะไม่ได้เฝ้าพระองค์ทางทีวีเหมือนเช่นเคย แล้ววันที่รู้ว่า พระองค์จะเสด็จงานพิธี จึงทำให้ผู้เขียนตื่นเต้น รอคอย

 แล้วภาพพระมหาราช ก็ปรากฏให้เห็น

   พระองค์ทรงรักษาเอกลักษณ์แห่งมหาราชไว้เสมอ สง่างาม มั่นคง เข้มแข็ง และเปี่ยมล้นพระเมตตา สายพระเนตรไม่เคยเลยผ่านประชาชนของพระองค์เลย ทุกครั้งที่ทรงยกพระหัตถ์ เสมือนพระองค์กำลังปลุกปลอบใจ พสกนิกรว่า ขออย่าได้กังวลในพระองค์เลย แม้จะประทับอยู่ในโรงพยาบาล แต่จะที่นี่หรือที่ไหน ก็แผ่นดินไทยเหมือนกัน พ่อยังอยู่กับเจ้าเสมอ

 ขอพระสยามเทวาธิราช ทรงประทานพรให้พ่อหลวงของข้าพเจ้าด้วยเทอญ

 ทรงพระเจริญ

 ทรงพระเจริญ

 ทรงพระเจริญ

Att00001