ลูกเสือมีเกียรติ์เชื่อถือได้

 

วิชาลูกเสือ-เนตรนารี

            เมื่อครั้งยังเด็ก ตั้งแต่ระดับประถมถึงมัธยมต้น  ผมได้เรียนวิชาลูกเสือด้วยความสนุกสนานและยังจดจำ “คำสัตย์ปฏิญาณของลูกเสือ”  ทั้ง  3 ข้อที่ท่องจนขึ้นใจว่า

           ข้อหนึ่ง  ข้าฯจะจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

           ข้อสอง  ข้าฯจะช่วยเหลือผู้อื่นทุกเมื่อ

           ข้อสาม  ข้าฯจะปฏิบัติตามกฎของลูกเสือ

            และเมื่อค้นคว้าลึกซึ้งเข้าไปอีก ผมก็ได้ทราบถึง “กฎของลูกเสือที่ต้องปฏิบัตินั้นมีอยู่ 10 ข้อ ดังนี้

           ข้อหนึ่ง  ลูกเสือมีเกียรติ์เชื่อถือได้

            ข้อสอง  ลูกเสือจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์และซื่อตรงต่อผู้มีพระคุณ

            ข้อสาม  ลูกเสือมีหน้าที่ทำตนให้เป็นประโยชน์และช่วยเหลือผู้อื่น

            ข้อสี่      ลูกเสือเป็นมิตรกับคนทุกคนและเป็นพี่น้องกับลูกเสืออื่นทั่วโลก

            ข้อห้า    ลูกเสือเป็นผู้สุภาพเรียบร้อย

            ข้อหก    ลูกเสือมีใจเมตตากรุณาต่อสัตว์

            ข้อเจ็ด    ลูกเสือเชื่อฟังคำสั่งสอนของบิดามารดาและผู้บังคับบัญชาด้วยความเคารพ

            ข้อแปด  ลูกเสือมีใจร่าเริงและไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก

            ข้อเก้า     ลูกเสือเป็นผู้มัธยัสถ์

            ข้อสิบ     ลูกเสือประพฤติชอบด้วยกาย วาจา ใจ

            ผมพิจารณาสาระเหล่านี้ด้วยความทึ่ง   ครุ่นคิดไปถึงบรรยากาศเก่าๆ ครั้งที่เคยได้เรียนและทำกิจกรรมในชั่วโมงลูกเสือ-เนตรนารี  ผมรู้ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่าสำหรับสำนึกรู้คิดของเด็กและเยาวชนมาก  แต่ทำไมวิชาดีๆ เช่นนี้ถึงค่อยๆ เลือนหายและถูกลดความสำคัญลงไป 

             ผมคงไม่ตั้งคำถามนี้ไว้ในใจของตนเองเท่านั้น  แต่จะต้องนำความคิดนี้ไปไต่ถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการว่า จะส่งเสริมกิจการลูกเสื้อให้เฟื่องฟูขึ้นเช่นเดิมได้อย่างไร เพราะกิจกรรมดีดีเช่นนี้  นับวันจะสำคัญต่อการฟื้นฟูสำนึกสาธารณะและจิตใจที่ดีให้เกิดขึ้นแก่เด็กและเยาวชนไทย  ก่อนที่กระแสโลกปัจจุบันจะล้างสมองและจูงเด็กและเยาวชนไปสี้อบายมุขจนกู่ไม่กลับ

 .................................