แค่คิดก็ผิดแล้วที่จะซื้อของเล่นราคาแพงอย่างนี้ให้ลูก..

เมื่อเช้าขณะนั่งอยู่หน้าบ้านผมเห็นเด็กข้างบ้านตัวเล็กๆนั่งรถยนต์เด็กเล่นผ่านไปมาหน้าบ้าน จิตก็เริ่มทบทวนถึงอดีตสมัยเป็นเด็ก..จำได้ว่าเป็นของเล่นที่อยากได้เป็นที่สุด แต่ในสมัยนั้นด้วยฐานะของพ่อแม่ แค่คิดก็ผิดแล้วที่จะซื้อของเล่นราคาแพงอย่างนี้ให้ลูก..ผมได้แต่ยืนมองเด็กลูกคนมีอันจะกินเล่นผ่านไปมาจนติดตา  แต่สมัยผมเป็นรถที่ต้องใช้ขาโยก ไม่ได้ใช้ไฟฟ้าเหมือนปัจจุบัน....บันทึกไว้เพื่อตอกย้ำความทรงจำ