ความสุขเล็ก ๆ ของคนว่างงานคนหนึ่ง

ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต

 

“คนว่างงาน” คงเป็นคำจำกัดความที่เหมาะสมของฉันในช่วงเวลานี้ คงเป็นเพราะตัวฉันเองในตอนนี้ไม่ได้เป็น “คนทำงาน”

 

ปัจจุบัน ฉันเป็นหนึ่งในจำนวนคนว่างงานที่มีจำนวนมากในประเทศไทย แต่ฉันคงเป็นคนว่างงานจำนวนน้อยคนหนึ่งที่มีความสุขกับการว่างงาน เพราะการว่างงานทำให้ฉันได้ทำอะไรมากมายที่ฉันอยากจะทำก่อนที่ฉันจะต้องทำงาน การทำงานอาจจะทำให้ใครหลายคนอาจจะละเลยหรือทำความเป็นเด็กของตนเองหล่นหายไป แต่กับฉัน ฉันยังคงต้องการให้ความเป็นเด็กอยู่กับฉันไปอีกสักระยะก่อนที่ตัวฉันจะก้าวไปเป็นผู้ใหญ่ที่ความเป็นเด็กอยู่ในความทรงจำระยะยาว

 

ภาวะว่างงานของฉัน หรือ ภาวะของการที่ฉันได้หวนกลับไปทำในสิ่งที่อยากจะทำและไม่เคยทำ ทั้ง การได้อ่านหนังสือที่ยังอ่านไม่จบหรือแม้แต่หนังสือที่อยากอ่านแต่ไม่เคยได้อ่าน การได้ไปนั่งวาดภาพริมอ่างแก้ว การได้นั่งทบทวนตนเอง การได้เข้าวัดทำบุญ การได้ฟังเทศ ฟังธรรม การได้ออกไปพบปะคนที่เราไม่ได้พบเจอมานาน และอื่น ๆ อีกมากมายที่ฉันมีความสุขที่ได้ทำในช่วงเวลาของการว่างงาน

 

วันจันทร์ถึงศุกร์ ของฉันอาจจะไม่เหมือนกับเพื่อนคนอื่น ๆ ในห้องเรียน เพราะวันจันทร์ถึงศุกร์ของเพื่อนหลายคนอาจเป็นวันที่เหน็ดเหนื่อยกับการทำงาน เป็นวันที่ต้องทำงาน ใช้พลังชีวิตมากมายในแต่ละวันของการทำงาน ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ คงเป็นช่วงเวลาที่เหมือนกับเพื่อนคนอื่น ๆ แต่กับฉันวันจันทร์ถึงศุกร์ คือ ช่วงวันที่วิเศษ เป็นวันที่ฉันได้เติมเต็มกับช่วงเวลาของชีวิตที่ขาดไปในหลาย ๆ ตอน เป็นการเติมเต็มบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้หัวใจของฉันพองโตและมีความสุข การวางงานจึงเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ชีวิตของฉันได้เติมเต็ม เป็นช่วงเวลาที่ฉันจะทำสิ่งต่าง ๆ ต่อไปนี้ คือ ทำแล้วมีความสุข และมีความสุขที่ได้ทำ

 

“การได้ทำแล้วมีความสุข และการมีความสุขที่ได้ทำ” ประโยคนี้ของฉันในวันจันทร์ถึงศุกร์ คือ การได้ตื่นนอนขึ้นมาโดยไม่ต้องเอื้อมมือไปคว้าเพื่อปิดนาฬิกาปลุก เป็นการตื่นนอนขึ้นมาเพื่อได้พบว่าเวลาของความสุขได้เริ่มขึ้นแล้ว การได้ทำอะไรตามใจของตัวเองบ้างเป็นอะไรที่มีความสุขไม่น้อย (แต่ไม่ได้เป็นการรบกวนคนอื่นนะคะ) หลังจากที่เตรียมความพร้อมที่จะออกจากห้องนอน สิ่งแรกที่จะต้องได้ทำก่อนการทำภารกิจอื่น ๆ สิ่งนั้นก็คือ การทานข้าวเช้า เมื่อได้เต็มอิ่มเอมกับมื้อเช้าแสนอร่อย

 

สิ่งที่ฉันจะต้องได้ทำในทุก ๆ วัน คือ การขับรถเข้าไปในมหาวิทยาลัย การได้เข้าไปพบอาจารย์ การได้เข้าไปห้องสมุด การได้เข้าไปเล่นอินเตอร์เน็ต การได้เข้าไปซื้อของที่สหกรณ์ หรือแม้แต่การได้เข้าไปขับรถมอเตอร์ไซด์คู่กายไปสัมผัสกับสิ่งที่กำลังจะลดลงหากในวันหนึ่งฉันจะต้องได้แบ่งเวลาจากสิ่งที่ได้ทำอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ไปกับการทำงานอย่างจริงจังในอนาคต หลังจากที่กลับมาจากมหาวิทยาลัย ตัวฉันเองก็จะพักผ่อนเอนกายพร้อมกับการหยิบหนังสือที่ฉันยังอ่านไม่จบสักเล่มมาสานต่อให้สิ่งนั้นได้จบอย่างสมบูรณ์ การได้นอนอ่านหนังสือ พร้อมกับการฟังเพลงเบา ๆ ช่างเป็นอะไรที่มีความสุขที่ดีที่มีจริง ๆ แต่ในอนาคตข้างหน้าสิ่งนี้อาจจะเกิดขึ้นน้อยลงแต่ไม่เป็นไรหากในวันนี้ วันที่ฉันว่างงานจะเป็นอีกวันที่ฉันได้เก็บและสะสมความสุขเล็ก ๆ ของฉันเพื่อที่จะไปเติมเต็มในอนาคตข้างหน้า แม้ฉันจะไม่เคยได้ทำงานอย่างจริงจัง แต่ฉันก็รู้ว่าชีวิตการทำงานมันเหนื่อยมากแค่ไหน แต่หากการทำงานที่ตนเองทำแล้วมีความสุขมันก็คงจะหายเหนื่อยไม่ใช่น้อย ฉันเชื่อไว้อย่างนั้นจริง ๆ

 

และอีกอย่างที่ฉันเชื่อ คือ ปัจจุบันของฉันจะเป็นอดีตของอนาคต ปัจจุบันนี้จะเป็นช่วงเวลาเล็ก ๆ ที่เติมเต็มความสุขอันยิ่งใหญ่ของฉันในอนาคต ความสุขของปัจจุบันนี้จะเป็นอดีตของอนาคตที่มีความสุขของฉันและเป็นอดีตของอนาคตที่ฉันจะคิดถึงในยามที่ฉันหมดพลังใจ

 
ฉันจะคิดถึงอดีตที่ฉันเคยว่างงาน หากเมื่อใดที่ฉันต้องการกำลังใจ

 

ฉัน รัก เธอ  “คนว่างงาน”