ฉลากยารูปภาพ

             จากถุงผ้าใส่ยา  มาถึงอุปกรณ์ชิ้นใหม่ ที่จะช่วยให้คนไข้ใช้ยาได้ถูกต้อง จะขอแนะนำ “สติ๊กเกอร์รูปภาพ” สำหรับผู้ป่วยอ่านหนังสือไม่ออกค่ะ  จริงๆ แล้วอาจจะเก่าที่อื่นๆ แต่ใหม่ที่นี่ค่ะ เพราะของเราเป็นภาพสี  อันนี้ก็ได้ไอเดียจากการไปนั่งกินกาแฟในร้าน “โก๋ กาแฟ”      ร้านกาแฟอารมณ์ดีของลำปางค่ะ อร่อย บรรยากาศดี มียุงเล็กน้อย (อ้าว) คือว่าเจ้าของร้านเค้าวาดรูปสีน้ำเก่งมากค่ะ  แล้วก็ใจดีวาดรูปให้เรา ขอให้อานิสงค์นี้ทำให้ลูกค้าเข้าร้านเยอะๆ นะคะ สาธุ  

             กลับมาเรื่องของเราต่อ  มีผู้ป่วยของเราบางคนค่ะ พ่ออุ้ย แม่อุ้ย ที่อ่านหนังสือไม่ออก ไม่สามารถอ่านฉลากยาได้  แต่ก่อนก็ไม่เคยนึกถึงเท่าไหร่ค่ะ เวลาจ่ายยาก็อธิบายไปมือก็ชี้ฉลากยาไป คนไข้ก็พยักหน้าไปเรื่อยๆ   พอมาทำงานดูแลคนไข้เบาหวานทำให้รู้ว่าสิ่งเหล่านี้มันเป็นเส้นผมบังภูเขา  เราไม่เคยถามคนไข้เลยว่า อ่านหนังสือได้รึเปล่า  แล้วก็นะ ฉลากยาของเราที่ให้คนไข้ไป ชื่อยาเป็นภาษาอังกฤษ โอ้แม่เจ้า ภาษาไทยยังไม่แข็งแรง จะอ่านได้ยังไง  ไม่มีทางเลยค่ะที่คนไข้ของเราจะจำชื่อยาได้เพราะมันไม่ได้อ่านง่ายเหมือนทัมใจ ซาร่า

                ฉลากนี้ทำยังไง? ก็ผลิตเองค่ะ สมัยนี้เรามี printer สี ทำเองได้  เพราะเราไม่ได้ใช้ทุกรายที่อ่านหนังสือไม่ออก  ทำเฉพาะรายที่จำเป็นคือบางคนอ่านไม่ออกแต่จำได้ จำเก่งซะด้วย แต่บางคนไม่ไหวจริงๆ เพราะยาเยอะเหลือเกิน  ลูกหลานก็ไม่ดูแล  ไม่เปลืองค่ะ ใช้สัปดาห์ละ 2-3 รายเอง   นี่เป็นภาพฉลากยาที่ว่าค่ะ

เราจะภาพที่ว่าติดลงบนซองยาที่มีฉลากครบถ้วน  (ให้ญาติทวนสอบ/เผื่อวันหลังคนไข้อ่านออก) แบบนี้ค่ะ 

     อันนี้เป็นฝีมือญาติคนไข้ค่ะ พ่ออุ้ยมากับหลานเขย   วันนั้นเภสัชกรปิทำงานในห้องคนเดียว คนอื่นอยู่นอกห้องกันหมด ก็เลยสอนญาติก่อนแล้วให้ญาติช่วยครีเอตแปะฉลากรูปภาพ พร้อมกับสอนพ่ออุ้ยให้อ่านฉลากรูปภาพเสร็จสรรพเลย...

      คิดว่าฉลากรูปภาพน่าจะเป็นของคู่กันกับห้องยา ใครมีฉลากสวยๆ ก็เอามาแบ่งปันกันบ้างนะคะ...