ก่อนจะบานเจ้านั้นผ่านอะไร

ผ่านกี่ลมหนาวฤาฝนพรำกี่หน

ต้องอดทนกับสายลมที่ร้อนรน

เพื่อรอวันที่ตัวตนเกิดลืมตา

 

 

 

ถึงกาลที่เจ้าจะเบิกบานผ่านเวลา

รอคนมาชมชื่นเพื่อยืนยันตัวตนของเจ้า

โอ้...ดอกนี้สวยเหลือประมาณเจ้าเบิกบาน

โธ่...ดอกนี้คงสำราญอีกไม่นานคงร่วงโรย

...เจ้าทุกข์ใจ...

 

 

 

ร่วงโรยเถิดกลับคืนสู่ผืนฟ้า

พสุธาหล่นร่วงดั่งสายฝน

เกิดและดับเคียงคู่สลับตน

ไม่ข้ามพ้นสัจธรรมแห่งความจริง

 

 

 

พรพล

๒๘ เมษา ๕๓

๑๔.๒๘