เมษา หน้าร้อนที่ร้อนสุดๆ

เมษานี้ฉันได้กลับบ้าน ได้มีเวลาอยู่กับพ่อกับแม่ อากาศปีนี้เป็นที่แปลกใจมากว่าทำไมถึงได้ร้อนมากมายขนาดนี้

ช่วงระยะที่กลับบ้าน ฉันช่วยพ่อกับแม่ออกแบบบ้าน  ออกแบบห้องน้ำ ตกแต่งห้องทำงานของฉันที่ทิ้งร้างไว้นานให้กลายเป็นห้องนอนครึ่งนึงและห้องนั่งเล่นอีกครึ่งนึง ต้องออกแบบและตกแต่งจนเป็นที่น่าพอใจ (แต่ก็ยังไม่เสร็จ) โชคดีที่มีช่างที่เรียกได้ง่ายไม่เหมือนกรุงเทพ เราตะเวนหาซื้อของมาตกแต่งห้อง ตกแต่งบ้านแต่ก็ยังไม่ครบคงต้องค่อยเป็นค่อยไป เพราะหาที่ถูกใจไม่ได้ (เข้าตำรา ปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่) คิคิ....ไม่ได้เรื่องมากแต่อยากให้ได้ที่เราชอบมากกว่า 

การที่ต้องมารับผิดชอบอะไรหลายอย่างเนี่ยะเหนื่อยเหมือนกันเน้อะ ใครไม่เคยรับผิดชอบอะไรเลยในชีวิตจะไม่ได้รับรู้ความรู้สึกนั้นเลย

ตั้งแต่ฉันทำงาน ฉันก็คิดเสมอว่าพ่อแม่เราเคยเหนื่อยมามากกว่าเราหลายพันเท่าเพื่อหาเงินส่งเสียให้เราได้เรียนได้มีเงินใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เขาก็ยังทำได้ แต่เรามีเงินเดือนมีอาชีพทำไมเราจะทำให้พ่อแม่มีความสุขไม่ได้เชียวเหรอ ด้วยความคิดและแรงบันดาลใจนี้ จึงทำให้ฉันกลับบ้านมาเพื่อทดแทนพระคุณท่านทั้งสองทุกปี แม้จะเป็นระยะเวลาอันสั้นก็ตาม

ฉันเห็นพ่อแม่มีความสุขที่ได้ดูแลฉันอีก เห็นพวกเขามีความสุขที่มีลูกอยู่ใกล้ มีความสุขที่ได้ทำอะไรต่อมิอะไรให้ลูกได้กิน มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ฉันอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนั้นตลอดไปเลย.........มีความสุขที่ได้อยู่กับคนที่เรารักมากที่สุด...

บรรดาลูกๆ ทั้งหลาย....อย่าลืมบุพการีที่ให้