เมื่อพูดถึงงานในตอนนี้สำหรับฉันแล้วถ้าในความหมายว่าต้องรับเงินเดือนหรือมีนายจ้างฉันคงเข้าข่ายผู้ว่างงานแน่นอน
ฉันรับเงินเดือนครั้งสุดท้ายเมื่อ 7 เดือนที่แล้วแต่ฉันได้รับเงินสนับสนุนทุกเดือน
เพราะพี่สาวจ่ายให้ ตอนนี้หน้าที่หลักคือเรียนหนังสือ เฝ้าบ้าน และงานบ้านทั่วไป แต่
ส่วนสำคัญอยู่ที่การเดินทาง โดยปกติก็ชอบเดินทางท่องเที่ยวอยู่แล้ว วันหนึ่งพี่สาว
บอกไม่อยากทำงานประจำแล้วแต่อยากค้าขาย มีที่ใหนน่าสนใจบ้าง ด้วยที่เดินทาง
บ่อยก็เลยถามพี่ว่า พัทยาสนใจหรือเปล่าถ้าสนใจเดี๋ยวหาที่ให้ ก็เลยเป็นจุดเริมต้นให้
ต้องเดินทางไปพัทยาบ่อยมากเกือบทุกสัปดาห์ ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาเพราะกว่าจะ
ได้ที่ถูกใจ แรกๆก็เหนื่อยนะแต่ไม่ท้อ วันเสาร์-อาทิตย์ ก็คือเรียน แต่จันทร์ถึงศุกร์ถ้าไม่
มีอะไรที่ลำพูนก็จะเดินทางไปพัทยา มีหลายคนถามเหมือนกันว่าทำไมถึงกล้าที่จะ
เสี่ยงมาเปิดร้านในที่ที่ไม่มีคนรู้จัก ฉันบอกเลยอย่างน้อยคนที่ไม่รู้จักวันนี้วันหน้าก็จะ
เป็นคนที่รู้จักเอง ในประเทศที่เราพูดภาษาเดียวกันไม่มีอะไรให้ต้องกลัวเลย ถึงแม้ใน
พัทยาจะมีคนต่างชาติเยอะแต่ก็คงน้อยกว่าคนไทย
ตอนนี้เปิดร้านอยู่สองที่พี่สาวคนหนึ่งขายสินค้าพื้นเมืองของทางเหนือ ซึ่งขายใน
ห้าง ส่วนอีกคนกำลังจะเปิดร้านอาหารตามสั่ง วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องเดินทางอีกแล้ว มี
บางครั้งที่เหงาเหมือนกันเวลาเดินทางคนเดียวแต่ก็ไม่เคยกลัวอะไร เพราะทุกครั้งที่เดิน
ทางมักเจอเพื่อนร่วมทางที่น่ารักเสมอ บางคนบอกอิจฉาจังที่เดินทางไปโน่นมานี่บ่อยๆ
ถ้าเป็นการไปเที่ยวก็น่าอิจฉาแต่ส่วนใหญ่ที่ไปก็คือทำงานด้วย
ในความสำเร็จในการเดินทางและหาที่ที่พัทยาได้ต้องขอบคุณคนที่อาศัยในพัทยาซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคนนอกพื้นที่ ที่นี่ทุกคนใจดีเป็นมิตรคอยให้คำแนะนำเสมอ เมื่อไปครั้งแรกฉันไม่รู้จักใครเลยแต่ตอนนี้ฉันมีเป็นญาติต่างสายเลือดเพิ่มขึ้น
ขอเพียงมีความกล้า อดทน จริงใจ เราก็มีชัยไปกว่าครึ่งสู้ๆๆ
เหนื่อยแทนค่ะ
แต่ความสำเร็จกำลังรอคุณอยู่ค่ะ
สู้ๆๆ ค่ะ
เดินทางบ่อย
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ขอบคุณนะค่ะ คุณไข่ตุ๋น
ขอบคุณจ๊ะ น้องอาทิตย์ลับฟ้า