ช่วงเวลาของการปิดภาคเรียนปีการศึกษา 2552 เพียงเวลาไม่ถึงเดือน ไม่น่าเชื่อว่าในชีวิตของคน ๆ หนึ่ง ได้พานพบกับเรื่องราวมากมาย ทั้งสุข ทุกข์ หัวเราะ ร้องไห้ ละคนกันไปหมด ช่วงชีวิตที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ไม่ได้มีสีสันเรื่องราวที่ตื่นเต้นโลดโผนขนาดนี้มาก่อนเรียกได้ว่าเกือบเอาตัวไม่รอดเลยทีเดียว ความเหน็ดเหนื่อย ยุ่งยากมันเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นระลอกคลื่นลูกแล้วลูกเล่าเหมือนกับลูกคลื่นใน
ท้องทะเลและบังเอิญเป็นคลื่นในยามทะเลคลั่งเสียด้วย คิดไปแล้ว..ถือว่าเป็นความโชคดี ที่จะได้มีโอกาสทำให้เราเข้มแข็งขึ้น เหมือนที่ท่าน ว.วชิรเมธี ได้กล่าวไว้ในหนังสือ ความทุกข์มาโปรดความสุขโปรยปรายว่า "ในความทุกข์มีความสุข..ชีวิตมีเสน่ห์เพราะความทุกข์" ความทุกข์มาเพื่อที่จะนำพาเราพ้นจากทุกข์และพบสุขที่เที่ยงแท้ วันนี้ที่ความทุกข์มาเยือนมันทุกข์ขนาดหนัก มองไปทางไหนไม่มีใครมาช่วยแบ่งเบาทุกข์ได้เลยเพราะทุกข์นั้นมันอยู่ที่ในหัวใจของเรา ดังนั้น คนที่จะปลดเราจากความทุกข์ได้ ก็มีเพียงเราเท่านั้น...และเมื่อเราได้ผ่านพายุทุกข์เพียงลำพังจนหน่ำใจแล้ว ความทุกข์เหล่านั้นก็เป็นแค่เรื่องธรรมดา ข้อสรุปของเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็คือ ความทุกข์แค่ผ่านมาทักทายแล้วก็ผ่านไป แต่เราเองต่างหากไปจดจำความทุกข์นั้นแล้วเก็บมาไว้ทำให้หัวใจต้องทำงานหนัก วิ่งวุ่นวนอยู่ในอ่างแห่งทุกข์ ทั้งที่เมื่อได้รับรู้สัมผัสทุกข์ ก็ให้รู้ว่าทุกข์ ไม่ต้องปรุงแต่งไม่สร้างเรื่องให้ต้องทุกข์ ความทุกข์นั้นก็จะผ่านเราไป คนเราเกิดมาหัวใจเป็นใหญ่..เมื่อเราท้อ พบเจอความผิดหวัง เสียใจ
ขอให้คิดว่า..ไม่เป็นไร ทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ ไม่เที่ยง ไม่ทน ไม่แท้..(ทุกสิ่งอย่างมันเกิดขึ้น..ตั้งอยู่..แล้วก็จะดับไป) มาลีวรรณ สาธุ..
