คันจักคึดกอบเกื้อ สัพสิ่งการงาน
จงได้อุตสาหะ คอยทำเพียรสร้าง
ปูนดังอุปจิกาโตน้อย ขนดินมาก่อ
ก็เล่าสูงฮอดฟ้า เถิงบ้านท่านแถน
" การคิดทำงานสิ่งใด ต้องมีความวิริยะอุตสาหะ เปรียบเสือนปลวกตัวน้อยที่สร้างที่อยู่อาศัย โดยเอาดินมาก่อจนสูงขึ้นเรื่อย ๆ สูงจนถึงฟ้าบ้านพระยาแถน "
หมายความว่า ให้ประกอบการงานทุกอย่างด้วยความวิริยะอุตสาหะ พากเพียร พยายามทำด้วยการเอาใจใส่ ไตร่ตรอง ไม่ทิ้งขว้างหรือละเลยงานที่ทำ ไม่ย่อท้อหรือหมดกำลังใจเมื่อมีปัญหาหรืออุปสรรค โดยเปรียบเทียบกับปลวกที่พยายามสร้างที่อยู่ ( จอมปลวก ) ถึงแม้ปลวกจะตัวเล็กนิดเดียวแต่ด้วยความสามัคคี รักในงานที่ทำ ขยันหมั่นเพียร ไม่ท้อถอยจนในที่สุดที่อยู่ของเขาก็สำเร็จกลายเป็นที่อยู่หรือจอมปลวกที่ใหญ่โต แข็งแรง
อันหนึ่งพ่อแม่พร้อม มิตรหมู่มวลสหาย
ครู-อาจารย์ ผู้มีบุญคุณล้วน
หมู่เฮาควรได้ หาทางแทนตอบ
อย่าถ่อยฮ้าย ปองขี้ใส้คุณ ท่านนอ
" พ่อ แม่ ครูอาจารย์ เป็นผู้ที่มีบุญคุณต่อเรา เราต้องตอบบุญแทนพระคุณท่าน อย่าได้นำความเดือดร้อนหรือความชั่วร้ายมาตอบแทนหรือทำให้ทำลำบาก "
หมายความว่า ให้เรารู้จักตอบแทนบุญคุณต่อผู้ที่ให้ความช่วยเหลือเราหรือผู้มีพระคุณต่อเรา เป็นผู้มีความกตัญญูกตเวทิตาคุณตามความเหมาะสมฐานะหรือโอกาส แต่ไม่กระทำสิ่งใดหรือนำความไม่ดี เลวร้ายมาให้ท่านได้รับความเดือดร้อน
ดีครับ
เป็นคำสอนที่ดีมากเลยค่ะ