สวัสดีครับเพื่อน ๆ ในเขตเมืองสงขลาและเมืองหาดใหญ่วันนี้มีเมฆฝนจึงเห็นบรรยากาศเอียงข้างไปทางเย็น ๆ อาจจะเห็นสายฝนโปรยปรายลงมาช่วงใกล้ค่ำก็เป็นไปได้...ช่วงปิดเทอมเมื่อวันวานพวกเด็ก ๆ เพื่อนของลูกชายวัยซนยกโขยงมาเล่นบนบ้านเล่นกันไปต่อจิ๊กซอร์กันไปแล้วเล่นต่อสู้กันเสียงดังสนั่นลั่นห้องพอเหนื่อยแล้วก็เฮโลไปเปิดตู้เย็นดื่มยาคูกินขนมดื่มนมกล่องอิ่มพุงกันไปตาม ๆ กัน...
เด็ก ๆ เหล่านี้เป็นครูสอนผู้ใหญ่ได้เหมือนกันนะ...อย่างธรรมขัอหนึ่งคือให้ผู้ใหญ่เรียนรู้ธรรมะแห่งความอดทน...
แวบคิดถึงการต่อสู่กันของคนเรา...ชกมวยโลก...ยามเช้าเมื่อวานนักชกเจ้าถิ่นเดนหมากกับนักชกชาวอังกฤษฉายางูเห่าจอมเย็บแบบฉก ๆ ผู้ไม่เคยแพ้ใครและเป็นแชมป์ด้วย...
เริ่มชกดูสีหน้าและแววตาคนเป็นแชมป์ว่าตนเองชนะแน่...และผู้ท้าชิงคนเจ้าถิ่นก็ดูเหมือนว่าตนเองยังแพ้แต้มอยู่ เลยขยันชกขยันทำ...
ภาพฉายไปที่เมียของนักชกเจ้าถิ่นผู้ท้าชิงเห็นสีหน้าและแววตาเธอเป็นกังวลส่ายหัวกลัวสามีเจ็บเอามาก ๆ และกลัวการแพ้อย่างเห็นได้ชัด...แถมสามีเธอมีคิ้วแตกเป็นทางยาวประมาณ 2นิ้วอีกแต่เวลาและการกระทำเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าใครคือผู้มีชัยในการชก...
ยกท้ายสุดนักชกเจ้าถิ่นได้แรงเชียร์และขยันชกคู่ต่อสู้...และกรรมการยกมือให้เขาชนะเป็นแชมป์คนใหม่ในรุ่นนี้...เห็นรอยยิ้ม...
ขณะอีกคนเศร้า ๆ งง ๆ มีเพียงพี่เลี้ยงขึ้นไปสบตาและปลอบใจในยามเปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่หลวง...แง่คิดคือ...โลกคนเรานี้ยังจะมีการต่อสู้คนกับคนอย่างนี้ไปอีกนานไหม..? เป็นการกีฬาหรือว่าสร้างความทำลายล้างคนเราด้วยกันให้แบ่งเป็นฝ่าย..?
อ่านแล้วก็มองเห็นภาพดีค่ะ
อ่านแล้วมองเห็นสัจธรรมค่ะ มีขึ้น มีลง ทำใจให้ได้ในทุกสถานการณ์ค่ะอาจารย์
ความจริงใจจากแววตา คนบางคนดูกันออก โดยไม่ต้องบอกแม้แต่คำเดียว
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
พอดีได้ชมผ่านตาเลยนำมาบันทึกแวบความคิดหนึ่งในนั้น...เหมือนจะบอกว่า...ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจนะครับ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีคับ คุณปริมปราง
เป็นโลกธรรม 8 ที่ชาวโลกต้องพบเจอทุก ๆ คนนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณราชิต สุพร
วาว ๆ ภาพสวยอีกแล้ว...คำคม ๆ อีกแล้ว...ใช่แล้วละครับ
คนเป็นครูบางครั้งอ่านลูกศิษย์ออกละว่า...คนนี้จะได้...A...ตั้งแต่ยังไม่มีการสอบ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ