งานของฉัน
          เริ่มจากการทำงานครั้งแรกตั้งแต่จบปริญญาตรีเลยนะคะ การทำงานครั้งแรกคือ การได้เป็นพนักงานต้อนรับที่โรงแรมโลตัสปางสวนแก้ว จ.เชียงใหม่ ได้พบเจอผู้คนหลากหลายบุคลิกและหลากหลายชาติ บางครั้งก็คุยกันรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้างสอนให้รู้จักแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าค่ะ แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีครั้งหนึ่งในชีวิตก็ว่าได้ค่ะ
         
          เมื่อลาออกจากโรงแรมที่นี่แล้วก็มีธุรกิจที่บ้านที่ต้องช่วยคุณแม่ทำค่ะ นั่นก็คือการค้าขาย ดิฉันได้ช่วยคุณแม่ตั้งแต่เด็กแล้ว จึงทำให้ไม่ต้องศึกษาอะไรเพิ่มมากมายค่ะสาเหตุที่ต้องลาออกจากโรงแรมก็เพราะคุณแม่นี่แหละค่ะ เพราะคุณแม่อยากให้กลับมาอยู่ที่บ้าน(ลำพูน) และยังไม่ได้ไปสมัครที่อื่นก็ต้องช่วยคุณแม่ไปก่อนค่ะ ภาระกิจในแม่ละวันของดิฉันก็คือ พอตื่นขึ้นมาก็ต้องทำงานบ้านให้เสร็จก่อน (งานบ้านก็แทบทุกอย่างแต่ก็ทยอยทำวันละอย่าง) และสายๆหน่อยก็ไปตลาดช่วยคุณแม่ขายของจนถึงเย็น กลับบ้านพร้อมคุณแม่คะ กลับมาถึงบ้านก็ต้องทำกับข้าว อาบน้ำและนอนเป็นขั้นสุดท้าย ทำอย่างนี้ทุกวันค่ะ ถึงไม่ได้ทำงานบริษัทที่ใหญ่ๆโตๆแต่ก็รู้สึกดีที่ได้แบ่งเบาภาระของคุณแม่ได้ค่ะ
         
          ตั้งแต่ป.บัณฑิตเปิดเรียนก็มาเรียนวันเสาร์-วันอาทิตย์ เพื่อจะได้เป็นครูอย่างที่ตั้งใจไว้ แต่ต้องตื่นเช้าหน่อยเพื่อให้ไปถึงม.ราชภัฎฯทันเวลาเรียน ข้นรถนวรัฐ(คันสีฟ้า)และต่อด้วยรถแม่ริม(สีเหลือง) เพราะถูกกว่ารถแดงตั้ง 10 บาท และวันจันทร์-วันศุกร์ ก็ต้องช่วยคุณแม่ค่ะ เราต้องอดทนเพื่อสิ่งที่ตั้งใจได้และจะทำสิ่งนั้นให้เป็นจริงค่ะ
         
          และงานในอนาคตของดิฉันคือ การเป็นครูที่ดี ไม่ว่าจะสอนที่ไหนก็จะเป็นตัวอย่างที่ดีต่อลูกศิษย์ เพื่อจะได้อบรมสั่งสอนให้ลูกศิษย์เป็นคนเก่งและดีค่ะ  สุดท้ายนี้ดิฉันอยากให้ทุกคนมีความรักในงานที่ตนเองทำและมีความสุขกับมัน จะทำให้ผลงานที่ทำนั้นออกมาดีค่ะ