ครูที่ข้าพเจ้าชื่นชมและเคารพรักเป็นอย่างยิ่งคือ คุณครูปราณี ชัยแก้ว ที่เคยสอนข้าพเจ้าตอนอยู่อนุบาล ข้าพเจ้าจำได้แม่นและชื่นชอบในตัวคุณครูปราณีมาก ท่านใจดี พูดเพราะ อ่อนโยน รักนักเรียน และไม่เคยตีข้าพเจ้าเลย เวลาสอนก.ไก่ ข.ไข่นี้เวลาเพื่อนๆไม่ตั้งใจฟังคุณครูปราณีจะให้ออกมาคุยกันหน้าชั้น หรือไม่งั้นก็จะให้เด็กมาท่องก.ไก่ให้เพื่อนฟังโดยไม่เหมือนครูคนอื่นที่คอยแต่จะตีอย่างเดียว ในสมัยก่อนนั้นเรื่องตีนักเรียนเป็นเรื่องธรรมชาติแต่สมัยนี้ไม่กฎออกมาว่าห้ามตีนักเรียน เลยรอดตัวไปน่ะสมัยนี้ เหมือนคุณครูสังวาลย์ ที่สอนภาษาไทยที่ข้าพเจ้าพูดคำว่า ระมัดระวังไม่ได้ จะออกเสียงรัวลิ้น เป็นระวักระวัง 5555555+
ซึ่งบทลงโทษคือ เอามือทำเป็นจุกๆเหมือนดอกบัวแล้วใช้ไม้กระดานตี ในตอนนั้นความรู้สึกท่าจะเจ็บมากมาย ซึ่งก็จำไม่ได้แล้วว่าเจ็บแค่ไหน แต่คุณครูก็เอาจนให้ข้าพเจ้าอ่านออกเสียงได้อย่างชัดเจน ทำให้พูดไม่ติดๆขัดๆและไม่ต้องอายเพื่อนในห้องอีกแล้ว
สวัสดีครับ
บทเรียนจากการเรียน รู้ถูก รู้ผิด เป็นส่วนหนึ่งของสร้างคน ครับ
ขอบคุณค่ะ ผศ. เพชรากร หาญพานิชย์
ที่เข้ามาเป็นกำลังใจให้ครูพยายามสู้ต่อไปค่ะ
บทเรียนเป็นสิ่งสอนคนเราให้ดียิ่งๆขึ้นไปค่ะ