เราจะไม่ถอยหลังกลับกันใช่ไหม

ผมไม่เคยขับรถมาอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงรายครับ!!

ครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกเสียด้วยสิ ^^

การเดินทางของผมเริ่มต้นอย่างฉุกละหุก ตั้งแต่นอนตื่นสาย ไม่ได้เก็บกระเป๋า แล้วไหนจะต้องแบกหนังสือที่เคยซื้อเก็บไว้มานานไปอ่านเล่นอีกหล่ะ ที่สำคัญ...ผมไม่ได้เป็นคนขับและไอ่คนขับมันก็กำลังรอผมอยู่ใต้หอ - -"

"เรา" ไปด้วยกัน 3 คนครับ ทุกคนล้วนมาเปิดบริสุทธิ์เส้นทางนี้ครั้งแรกเหมือนๆกัน

"เรา" ก็เลยคิดเองเออเองว่า อำเภอเวียงป่าเป้า คงไปทางเดียวกันกับแม่แตงและเชียงดาวนั่นแหล่ะ และไม่ทันจะคิดจบ รถก็เลี้ยวมุ่งหน้าไปสู่อำเภอแม่แตง โดยที่ทุกคนมีสีหน้ามั่นอกมั่นใจว่า "กรูมาถูกทาง"

บรรยากาศยามเช้าในชนบทของเชียงใหม่ตลอดสองข้างทางชวนตื่นตาตื่นใจมาก ได้เห็นพระสงฆ์ 3 รูปกำลังรับบาตรของกลุ่มชายหญิงชรากลุ่มหนึ่ง เห็นคุณตา่ท่านหนึ่งปั่นจักรยานสะพายสะล้อไปตามถนน เห็นดอยสูงเรียงรายสลับซับซ้อน ต้นไม้หลากสีกำลังผลัดใบหล่นร่วงมาสู่ผืนดิน และด้วยจิตใต้สำนึกในขณะนั้น มันเป็นความปลื้มปีติยินดีที่บอกว่า "ขอบคุณ" จริงๆ ที่ทำให้ผมได้มีโอกาสสัมผัสบรรยากาศแบบนี้อีกครั้ง เชื่อไหมว่า ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้ออกมาเปิดหูเปิดตาแบบนี้มาอย่างน้อยเกือบ 2 ปีแล้ว ทุกทีก็แค่ขับผ่านๆ ไป ไม่ได้สนใจหรือรู้สึกหลงใหลกับสิ่งรอบข้างสักเท่าไหร่...

ถึงตอนนี้ ทุกคนดูมีความสุขกับการเดินทางมาก พูดคุย หัวเราะ สนุกสนาน ตลอดระยะเวลาที่รถเคลื่อนผ่านอำเภอแม่แตงเข้าสู่อำเภอเชียงดาว

"เชียงดาว 10(กม.)" เราขับผ่านป้ายบอกระยะทางแผ่นนี้ แล้วหันมามองหน้ากันอีกครั้ง

"นี่มันจะถึงเชียงดาวแล้วนะ" ผมเอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา

"เฮ้ย! ทำไมมันไม่มีป้ายบอกทางไปเชียงรายเลยว้ะ"

ทันทีที่นึกขึ้นได้ จึงตัดสินใจโทรหาเพื่อนคนหนึ่งเพื่อความ"ชัวร์"

และคำตอบที่ได้คือ "กรูมาผิดทาง!!!!"

จริงจริงแล้ว การจะเดินทางไปจังหวัดเชียงรายนั้น ต้องผ่านถนนที่ตัดผ่านอำเภอดอยสะเก็ด แล้วจึงจะเข้าสู่จังหวัดเชียงรายผ่านอำเภอเวียงป่าเป้านั่นแหล่ะครับ ที่สำคัญ มันจะมีป้ายบอกตลอดทางว่า เชียงรายไปทางนี้แหล่ะถูกแล้ว...

พอวางสายจากเพื่อน ปรากฎว่ารถของเรากำลังขับผ่านที่ว่าการอำเภอเชียงดาว!!!

ถูกแล้วครับ เรามาถึงเชียงดาวแล้ว หมายความว่าเราใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง "ขับรถมาผิดทาง" My Godfather!!!

จะทำยังไงดีหล่ะคราวนี้ ผมก็เลยเปรยขึ้นมาว่า "เราจะไม่ถอยหลังกลับกันใช่ไหม"

"ใช่" ทุกคนจะไม่ถอยหลังกลับ แล้วเราก็เดินหน้าต่อไปโดยที่ไมู่้รู้ว่าอำเภอเวียงป่าเป้าไปทางไหน - -" ก็อาศัย "ปาก" นี่แหล่ะครับ ถามชาวบ้านแถวนั้นไปเรื่อยๆ จนได้ความว่า จะมีถนนตัดจากเชียงดาว ผ่านอำเภอพร้าว แล้วลัดเข้าสู่อำเภอเวียงป่าเป้าได้ ระยะทางก็ไม่ลำบากเท่าไหร่ครับ "เป็นถนนขึ้นลงดอยประมาณ 85 กิโล(แม้ว)" เอง

จำได้ว่า เราจอดรถยกมือไหว้ดอยหลวงเชียงดาวที่สูงตระหง่านอยู่ตรงหน้า แล้วก็หาป้ายบอกทางที่เขียนว่า "พร้าว"

จนในที่สุดเราก็หาทางไปอำเภอพร้าวจนเจอ และที่ดีใจมากกว่าคือเห็นป้ายบอกทาง "เวียงป่าเป้า 85"

ตลอดทางไปเวียงป่าเป้า ผมก็นั่งย้อนกลับไปนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อกี้ กับคำเปรยของผมที่บอกว่า "เราจะไม่ถอยหลังกลับกันใช่ไหม"

ใช่ครับ เมื่อเริ่มก้าวแล้ว ก็ไม่ควรคิดที่จะถอยหลังกลับ อาจจะมีหยุดบ้าง ล้มบ้าง เป็นเรื่องธรรมดาครับ

ชีวิตของเราก็เหมือนกับเด็กที่กำลังเริ่มหัดเดิน แน่นอนว่าเด็กไม่เคยเดินถอยหลัง มีแต่เรียนรู้ที่จะเดินไปข้างหน้าให้ได้ อาจจะต้องล้มบ้าง มีแผลถลอกบ้าง เลือดออกบ้าง ต้องใช้ราวน์ช่วยจับบ้าง หรือให้แม่ช่วยพยุงขึ้นบ้าง ก็ย่อมเป็นเรื่องที่แสนธรรมดาของผู้เริ่มต้นหัดเรียนรู้ และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เด็กก็จะ "เดิน" เป็น และ "เดิน" ด้วยตัวเองได้

ชีวิตเราก็เหมือนกันครับ เมื่อเราเริ่มก้าวออกไปเมื่อไหร่แล้ว ย่อมมีอุปสรรคเป็นตัวทดสอบเสมอ เรา "หยุด"และ "ล้ม" ได้ครับ แต่อย่าถอยหลัง เพราะสิ่งหนึ่งที่สอนเราเมื่อล้มและพลาดคือการเรียนรู้ อาจจะท้อแท้ ไม่มีแรงบ้าง แม้ไม่มีกำลังกายจะลุกขึ้นในทันที แต่ขอให้มีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป ถ้าเราเรียนรู้ เราจะพบว่า การล้มหรือพลาดครั้งต่อไป "เราจะไม่เจ็บเท่าเดิม"

แล้วสักวันหนึ่ง เราจะเดินเป็น ใช้ชีวิตเป็น เดินด้วยตัวเองได้ และใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเองได้...อย่างกล้าหาญ

ผมและเพื่อนใช้เวลาเดินทางจากเชียงดาวมาถึงเวียงป่าเป้า ประมาณเกือบ 2 ชั่วโมง ด้วยความรู้สึกไม่ปลอดภัย จอดรถอ้วกข้างทางบ้าง แต่ก็ได้ประสบการณ์ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง เหมือนคำพูดที่พี่เอ๋ (นิ้วกลม) บอกว่า ถ้ารู้สึกปลอดภัยเมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็แปลว่าเราเริ่มนิ่ง เริ่มหยุดพัฒนาแล้ว....ผมว่าัวันนี้ ผมเข้าใจความหมายของมันมากขึ้นแล้วแหล่ะครับพี่

ขอบคุณเพื่อนร่วมเดินทางในวันนี้ ขอบคุณมิตรภาพอันงดงามของชาวบ้านอำเภอเชียงดาว ขอบคุณธรรมชาติที่สอนให้ผมเรียนรู้อีกครั้งหนึ่ง ....

อย่าลืมเตือนตัวเองทุกวันนะครับว่า "เราจะไม่ถอยหลังกลับกันใช่ไหม" ^_^

 

Dr.Villager