ครูเพื่อศิษย์

            อันคุณครูคำนี้มีความหมาย      อันหลากหลายคำพูดจะกล่าวถึง 
  คือผู้ให้ทรัพย์วิชาน่าคำนึง                 คือผู้ซึ้งอบรมให้ทำดี 
  อีกครูนี้เหมือนพ่อแม่คนที่สอง            ครูจึงต้องอดทนต่อหน้าที่ 
  เพียรสั่งสอนเป็นแม่พิมพ์ศิษย์มากมี    เรือจ้างนี้น้ำใจงามนามว่าครู

            จากคำกลอนข้างต้น  แสดงให้เห็นถึงพระคุณของคุณครูที่มีต่อลูกศิษย์อย่างหาค่าเปรียบมิได้  ดังนั้นเราผู้เป็นศิษย์ควรที่จะความกตัญญูต่อผู้ที่ให้ความรู้แก่เราอย่างมากมายมหาศาล ที่ทำให้เรามีความรู้  ทำให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตและสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข เป็นคนดีของครอบครัว  สังคม และประเทศชาติ

             ส่วนบันทึกฉบับนี้ฉันจะขอกล่าวถึงคุณครูท่านหนึ่ง  ที่ฉันรู้สึกรักและฉันก็ประทับใจท่านมาก ถึงแม้ว่าจะไม่เคยมีโอกาสได้เรียนหนังสือกับท่านเลยก็ตาม  ท่านมีนามว่าอาจารย์ประภาศรี  เหรัญญะ  ตำแหน่งของท่าน คือหัวหน้าฝ่ายแนะแนวโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งฉันเชื่อว่าใครที่เป็นศิษย์เก่าของที่นี่คงจะรู้จักท่านเป็นอย่างดีแน่นอน  ฉันได้พบท่านครั้งแรกตอนที่ไปศึกษาดูงานเกี่ยวกับงานแนะแนวที่โรงเรียนแห่งนี้ ฉันรู้สึกประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกเลย เนื่องจากว่า ฉันสังเกตพฤติกรรมของท่านตลอดเวลาขณะที่ท่านกำลังพูดบรรยายข้อมูลต่างๆ ฉันรู้สึกว่าท่านให้ความสำคัญกับนักเรียนมาก แววตาของท่าน ฉันรู้สึกได้ถึงความห่วงใยที่มีต่อศิษย์อย่างมากมายเหลือเกิน

             จากนั้นในช่วงที่ฉันทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับงานแนะแนว ฉันได้ขอความอนุเคราะห์ท่านให้เป็นผู้เชี่ยวชาญตรวจเครื่องมือ  ฉันเริ่มรู้สึกประทับใจท่านมากขึ้น  เนื่องจากภาระงานของท่านนั้นก็มีค่อนข้างมาก แต่ท่านเสียสละเวลาเพื่อที่จะตรวจและช่วยดูงานของฉันให้เดินหน้าต่อไป  ท่านคอยให้คำแนะนำที่ดีตลอดมา ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เคยได้เรียนกับท่าน แต่ทุกครั้งเมื่อฉันมีปัญหาไม่ว่าจะเรื่องเรียน หรือเรื่องส่วนตัว ฉันจะปรึกษาท่าน  และทุกครั้งฉันก็จะรู้สึกดีก่อนกลับตลอด ท่านทำให้ฉันมีกำลังใจทุกครั้งที่พบเจอ  และฉันรู้สึกว่าเหมือนมีแม่อีกคนที่อยู่ใกล้ๆ และพร้อมจะเข้าใจฉันตลอดเวลา  ตอนนี้ฉันไม่แปลกใจแล้ว ว่าทำไมเด็กๆ ที่อยู่โรงเรียนแห่งนี้ เรียกท่านว่า "แม่"  ซึ่งถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงจะเรียกท่านอย่างนั้นเหมือนกัน  จนทำให้ฉันรู้สึกว่าท่านคือบุคคลตัวอย่างที่ฉันควรจะนำไปเป็นแบบอย่าง  และฉันก็ยอมรับว่าท่านคือ "Idol" ของฉันจริงๆ 

              ในเทอมหน้าเป็นเทอมที่ต้องมีการฝึกประสบการณ์ด้านการสอน แน่นอนที่สุด ฉันต้องเลือกไปฝึกที่โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ  เนื่องจากฉันจะได้กลับเข้าไปอยู่ใกล้ๆ อาจารย์ที่ฉันรักและประทับใจ   ฉันมีความตั้งใจว่า ฉันจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ได้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นแนวคิดของท่าน เทคนิควิธีการสอน หรือแม้กระทั่งคำสอน  ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะฉันคิดว่าล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์ไม่น้อย และจะทำให้ฉันเป็นครูที่ดีได้ แต่ท่านคงจะอยู่กับฉันและพี่ๆ น้องๆ ในห้องแนะแนวแห่งนี้ไม่ได้นาน เพราะถึงเวลาที่ท่านจะเกษียณอายุราชการแล้ว อีกใจหนึ่งก็ดีใจที่ถึงเวลาที่ท่านจะได้พักผ่อนบ้างเสียที หลังจากที่เหนื่อยมานาน แต่อีกใจหนึ่งก็เสียใจ ที่จะขาดเสาหลักต้นนี้ไป เพราะฉันคิดว่าท่านเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของเด็กนักเรียนอีกหลายๆ คน ฉันเชื่อว่าเด็กๆ คงใจหายเหมือนกัน เพราะมีช่วงหนึ่งท่านเล่าให้ฉันฟังว่า "วันนี้ครูได้บอกเด็กไปว่า เดี๋ยวอีกหน่อยจะไม่ได้เจอกันแล้ว เพราะมันหมดเวลาของครูแล้ว ครูจะต้องเกษียณราชการแล้ว" เด็กนักเรียนบางคนก็เศร้าใจ บางคนก็ร้องไห้  ฉันเชื่อแล้วว่า ความผูกพันระหว่างครูกับศิษย์มันมีจริงๆ ยิ่งถ้าครูคนไหนมีความรัก และเข้าใจเด็กอย่างจริงใจ เด็กเขาจะสัมผัสได้เอง และเขาก็จะรักครูท่านมาก  

            ฉันเองก็มีความใฝ่ฝันอยากเป็นคุณครูที่ดีเช่นกัน วันนี้ฉันจึงเลือกที่จะเดินตามรอยเท้าของท่านอาจารย์ประภาศรี เหรัญญะ  ผู้ที่จะเป็น Idol  ของฉันตลอดไป