>>>>>ปกติทุกปีก่อนวันสงกรานต์....พวกเราจะจัดเลี้ยงฉลองวันเกิดให้กับคุณแม่....

>>>>>ซึ่งก็จะพรั่งพร้อมด้วยลูกๆหลานๆเหลนๆเต็มเพียบ!!!แล้วพวกเราก็จะถือโอกาสรดน้ำดำหัวขอพรท่านไปด้วยเสร็จสรรพ

>>>>>ปีนี้ก็เช่นกัน...เมื่อนัดหมายและจองห้องอาหารเรียบร้อย  พอถึงเวลาแต่ละคนก็ทยอยๆกันมา   ปีนี้ไม่ได้ห้องส่วนตัวเพราะมีคนจองก่อนแล้ว  เลยต้องอยู่คนละกลุ่มกับอีกคณะหนึ่งที่เขาเลี้ยงรุ่นกันพอดี ( แขกอื่นๆจะถูกกันออกไปอยู่บริเวณด้านนอก )

>>>>>เมื่อเสือกับสิงห์มาอยู่ในถ้ำเดียวกัน  ใครล่ะๆจะยอม..hahahahahaha ก็เลยต้องแบ่งไมค์กันกลุ่มละ 2-3เพลงก็ว่ากันไป  ทางฝั่งโน้นออกมาร้องก็ร้องตามปกติ  แต่...WOW...ทางฝั่งพวกเราพอมีคนออกไปร้อง  คุณแม่สุดที่รักของเราก็จะควักแบ็งค์แดงๆออกมาแจกทุกครั้ง  เป็นที่เฮฮาปาร์ตี้กัน   krugui  ยังได้มาตั้งหลายร้อย ( เพราะเสนอหน้าไปร้องหลายเพลง )

>>>>>พอกลุ่มโน้นทราบว่าพวกเรามาเลี้ยงวันเกิดให้คุณแม่อายุ 84  ก็แสดงความมีน้ำใจโดยการซื้อดอกกุหลาบแดงมาให้แน่ะ....ทำยังกะให้สาวๆ...วู้...

>>>>>พอเริ่มดึกมาหน่อยแต่ละกลุ่มชักมั่ว...เดินมาทักทายยังกะรู้จักกันมาแต่ชาติปางก่อน  สอบถามกันไปมาก้อ..รุ่นราวคราวเดียวกันกับ  krugui  นั่นเอง!!!  คราวนี้พอทางเราร้อง   ทางโน้นก็จะมาโยกย้ายส่ายเอวลดน้ำหนักกันใหญ่ ( แต่ทางเราไม่ทำนะ ) คุณแม่หรรษาของเรายังมีน้ำใจจะแจกตังค์เขาอีก...ดีที่ลูกๆห้ามไว้ ( เพราะตังค์พวกเราท้างน้านนนน)

>>>>>เมื่อต่างคนต่างมอบมิตรจิตมิตรใจให้กัน  สุดท้ายเลยร้องเพลงคู่ซะเลย  แถมตอนขากลับจะลาจากกัน  ยังมายืนส่งยิ้มและโบกมือ...ลากันอีก  ดีจริงๆเล้ย...

>>>>>งานเลี้ยงเลิกราแต่ในความคิด  krugui ยังติดใจในสิ่งที่ได้มอบให้กับคุณแม่สิ่งที่คุณแม่มอบให้ลูกหลาน  สิ่งที่กลุ่มคนเล็กๆสองกลุ่มมาเจอกันแล้วมอบน้ำใจไมตรีให้กัน  หายากน่ะในสังคมอันยุ่งเหยิงและร้อนรุ่มปัจจุบัน

>>>>>อะไรไม่ว่าซิ  เจ้าของร้านอายุราวๆ คุณแม่  ดีใจสุดๆที่มาเจอเพื่อนรุ่นเดียวกัน  เทียวมาคุยเทียวมายื่นดอกไม้ให้  แต่ว่า....ไม่ยักกะยื่นบัตรลดค่าอาหารให้แฮะ!!!....หุ  หุ    มีความสุขค่า....