สงกรานต์แห่งความอาลัยของใครสักคนที่เป็นที่รักยิ่ง

การเขียนบันทึกในครั้งนี้อาจจะช้าไปเพราะมีเหตุผลที่ขอเขียนย้อนหลังนะค่ะหวังว่าหลังที่อ่านบันทึกแล้วจะเข้าใจปิ่นนะค่ะ

สงกรานต์ที่รอมานานหลังจากไปอยู่ต่างจังหวัดมา10กว่าปี เอ๋สงสัยปีนี้มีอะไรบ้าง..

วันที่13 คุณแม่บอกให้ทำความสะอาดบ้านตามความเชื่อและประเพณีของชาวล้านนาตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น

วันที่14 วันนี้ทำขนมเอิ๋บ(ขนมตองตึง) ของคาวสักสองอย่างละกัน ก็หนีไม่พ้นห่อนึ่งและแกงฮังเล (ฮินเล)บ่าย 3 โมงไปขนทรายเข้าวัด ขากลับเจอหลานบอกให้ไปบ้านยาย เอ๋...นึกในใจสงสัยน้ามาจากเชียงรายมาเที่ยวสงกรานต์ที่เชียงใหม่แน่เลย

พอไปถึงเจอญาติผู้ใหญ่4-5 คนอยู่ที่บ้านยายเราก็เอ๋เกิดอะไรขึ้น ลงจากรถได้ก็ได้ยินเสียงตะโกนมาบอกว่ายายตัวร้อนแค่นั้นปิ่นไม่ฟังอะไรรีบหากะละมังแลผ้าอีกผืนมาเช็ดตัวให้ยาย ก็เปิดพัดลมให้ยายไปด้วยเผื่อว่าอากาศที่บ้านหรือตัวยายจะสบายตัวบ้างเช็ดตัวยายจาก5โมงถึง4ทุ่ม ตัวค่อยเย็นลงมาหน่อย

การตัวร้อนของยายอาจจะเป็นเพราะอากาศร้อนแล้วก็ที่ยายไม่ทานข้าวสามถึงสีวันหล่ะเอ๋ ก็เริ่มเป็นห่วงยายอยู่แต่ก็หาโจ๊กให้ท่านทานแต่ไม่มากค่ะไม่ถึงช้อน ตามด้วยยาพาราละลายน้ำยายจะได้ทานได้สะดวก แต่น่าจะขมพอดู

สองทุ่มอาการยายก็คงที่เลยกับมาทานข้าวแต่ก็ให้แม่ไปนอนเฝ้าไข้เผื่อ ตัวร้อนจะได้เช็ดตัวได้ทันสี่ทุ่มกว่ากลับมานอนบ้าน พอหัวถึงหมอนไม่ถึง10นาทีเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างผิดปกติ(หรือว่าเราใจจดใจจ่อกับโทรศัพท์)ไม่นานพี่สาวก็ตะโกนบอก..ยายเสีย.. ไม่ทันสิ้นเสียงทุกคนก็ลงมา

22.30 ที่บ้านยายมีญาติผู้ใหญ่10กว่าคนแล้ว จากนั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดอะไรที่ทำได้ก็เริ่มทำไปก่อน สักพักก็เริ่มอาบน้ำยายเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ตามคำบอกกล่าวของคนเฒ่าที่ให้ลูกๆทำตอนที่เริ่มอาบน้ำศพครั้งแรก

วันที่ 15 เวลา7.00 ได้บางคนไปทำบุญที่วัด ไปดำหัวคนเฒ่าคนแก่ เที่ยวสงกรานต์แต่ตัวปิ่นเองได้สูญเสียยายที่ปิ่นรักและเคารพ พีธี กรรมทางศาสนาก็ได้เริ่มขึ้นต่อกากนั้นไปจนถึงวันเผายาย

วันที่18 วันนี้ครบกำหนดที่การฌาปนกิจยาย ที่สุสานหมู่บ้าน

สงกรานต์ปีนี้ของปิ่นได้เจอกับญาติๆที่ปิ่นอยากเจอแล้วได้พบปะสังสรรค์...แต่กลับเป็นการพบเจอญาติที่มาแสดงความเสียใจของการจากไปของยายที่ไม่มีวันหวนกลับมาอีกต่อไป..