เสียงเพลงจาก MV ท่อนหนึ่งว่า “…เราก็รู้ว่าพ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน ต้องลำบากใจกายไม่เคยสิ้น เพราะพ่อรู้ พ่อคือพลังแห่งแผ่นดิน ให้เราพออยู่พอกินกันต่อไป...” และภาพที่ชมจากเพลง ของขวัญจากก้อนดิน ที่ฉันได้ยินจากโทรทัศน์ช่องหนึ่ง สะท้อนให้ข้าพเจ้าเห็นว่า พระองค์ทรงงานหนักเสด็จไปช่วยราษฎรของพระองค์อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ด้วยหวังให้พสกนิกรของพระองค์อยู่เย็นเป็นสุข และถือว่าพระองค์ได้ปฏิบัติตามปณิธานที่ได้ตั้งไว้ คือ “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม เพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชนชาวสยาม” แล้วฉันก็ได้ถามตัวเองในใจว่า “แล้วเราล่ะได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่แล้วหรือยัง? ” จากจุดนี้เองที่เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันได้ตั้งมั่นในการทำหน้าที่ให้สมกับเป็นข้าราชการ เพราะข้าราชการถือว่าเป็นบุคคลที่พระราชาทรงไว้วางพระราชหฤทัยแล้วทรงแต่งตั้งให้ปฏิบัติงานของแผ่นดินต่างพระเนตรพระกรรณ ช่วยดูแลเยาวชนของชาติ นับว่าเป็นตำแหน่งอันทรงเกียรติยิ่ง นับแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็ได้ปฏิบัติหน้าที่โดยยึดหลักว่า “ความขยันหมั่นเพียรนำมาซึ่งความสำเร็จ” โดยฉันได้น้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่านมาใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับนักเรียนทั้งในวิชาวิทยาศาสตร์และกิจกรรมแนะแนว ในช่วงที่สอนครั้งแรกๆ นักเรียนคนนึงก็ถามฉันว่า “ครูคะวิทยาศาสตร์จะเกี่ยวข้องกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงอย่างไรคะ” ซึ่งก็เป็นโจทย์ที่ยากสำหรับครูอย่างฉันเหมือนกัน ฉันก็ได้แต่บอกกลับไปว่า “เราค่อยๆ มาเรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน เพราะครูเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร”แต่ฉันก็โชคดีที่มีโอกาสได้เข้ารับการอบรมจากหลายๆ เวที เมื่อกลับมาจากการอบรม ฉันก็ไม่ รอช้า รีบนำความรู้ที่ได้รับมาสอนนักเรียน แต่เมื่อมาสอนจริงๆ ก็ไม่เป็นไปตามความคาดหวัง แต่ฉันก็ไม่ละความพยายาม ลองใช้หลายๆวิธี เช่นในการทำการทดลองก็ฝึกให้นักเรียนใช้วัสดุที่มีอยู่ในบ้านหรือในโรงเรียน ให้ทำของเล่นจากวัสดุเหลือใช้บ้าง ทำแฟ้มสะสมงานจากกระดาษลังบ้าง เมื่อนักเรียนมีผลงานแล้ว ฉันก็นำผลงานเหล่านั้นมาเป็นตุ๊กตาให้นักเรียนคิดวิเคราะห์ว่าสอดคล้องกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงอย่างไร และเกิดคุณค่าเกิดประโยชน์กับตัวนักเรียนอย่างไร แต่กว่าที่นักเรียนจะเข้าใจและนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในวิถีชีวิตและการเรียน ก็นับมาใช้เวลาพอสมควร เคยท้อแท้เหมือนกัน แต่ก็เกิดกำลังใจจากการได้อ่านพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่กล่าวว่า “อย่าดึงต้นกล้าให้โตไวๆ” (อย่าใจร้อน) ฉันจึงไม่ละความพยายาม มุ่งมั่นหาวิธีการใหม่ ๆ เช่นวิเคราะห์จาก ภาพยนตร์ต่างๆ โฆษณาต่างๆ เกมต่างๆ นิทานอีสป ความสำเร็จและความล้มเหลวของตนเอง จนทำให้นักเรียนเริ่มที่จะถอดบทเรียนได้เก่งขึ้น นอกจากนี้ฉันยังได้ฝึกให้นักเรียนทำกิจกรรมในฐานการเรียนรู้โครงงานและฐานการออมทรัพย์ เพื่อให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้และมีทักษะในการถ่ายทอดความรู้และเกิดเจตคติที่ดีในการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ในทุกวันฉันยังฝึกให้นักเรียนอ่านหนังสือทุกวัน โดยให้บันทึกลงในสมุดบันทึกการอ่านและบันทึกคุณงามความดีที่นักเรียนได้กระทำทุกวัน นักเรียนต้องส่งครูทุกเช้าโดยมาวางไว้ในตะกร้าที่ฉันเตรียมไว้ในแต่ละห้องเรียน ฉันต้องมาตรวจบันทึกการอ่านและบันทึกความดีของนักเรียนทุกเช้า และบันทึกให้ข้อเสนอแนะ คำชมเชย กำลังใจและคะแนนลงในสมุดทุกๆ วัน ก็นับว่าได้ประโยชน์ทั้งตัวฉันเองและนักเรียนไปพร้อมๆ กัน ส่วนตัวฉันเองก็ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างให้กับนักเรียนด้วยการอ่านหนังสืออยู่เป็นประจำ ใช้กระดาษทั้งสองหน้า ใช้ทรัพยากรต่างๆ ด้วยความประหยัดให้นักเรียนเห็นเป็นประจำ เมื่อให้นักเรียนทำสิ่งใดแล้วต้องให้นักเรียนเห็นคุณค่าของสิ่งที่ทำเสมอ ทุกๆ วันที่ฉันได้ปฏิบัติหน้าที่ ฉันต้องทำอย่างเต็มที่ เต็มความรู้ เต็มความสามารถ เมื่อพบปัญหา ก็จะใช้สติและปัญญาในการแก้ไขเสมอ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ผู้เขียนได้พยายามสั่งสมประสบการณ์ความรู้และทักษะให้เกิดกับนักเรียนและตัวเอง ด้วยวิธีการที่ว่า “ ครูคอยแนะให้นักเรียนทำ ครูคอยนำให้นักเรียนคิด ครูคอยสาธิตให้นักเรียนดู ครูอยู่อย่างพอเพียงให้นักเรียนเห็น และครูเป็นแบบอย่างที่ดีให้นักเรียนตลอดเวลา” ฉันรู้สึกมีความสุขมากกับการทำหน้าที่ของครู และการดำเนินชีวิตประจำวัน การปฏิบัติหน้าที่ข้าราชการโดยน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยนำทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวของฉันและของนักเรียนมาเป็นเครื่องมือให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่างสมดุลทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และสมอง ด้วยมีเป้าหมายว่าให้เกิดการเรียนรู้จากกระบวนการของกิจกรรมที่เกิดขึ้นทุกกิจกรรมกับนักเรียน มากกว่ามุ่งหวังให้นักเรียนมีทักษะการพูด การนำเสนอเรื่องหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเท่านั้น แต่เป็นการฝึกให้นักเรียนได้ใช้สติปัญญา รอบรู้ คิดวิเคราะห์ คิดไตร่ตรอง คิดรอบคอบ โดยยึดความรู้คู่คุณธรรมในการดำเนินชีวิตอยู่ตลอดเวลา ฉันมีความรู้สึกความซาบซึ้งในองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รู้สึกรักพระองค์ท่านมากและ รู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เกิดมาบนผืนแผ่นดินไทย ที่มีพระเจ้าอยู่หัวเป็น "พ่อของแผ่นดิน" ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นต้นแบบของโครงการต่างๆ และหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์ต่อพสกนิกรอย่างมาก จากนี้ไป ฉันก็ขอตั้งใจทำความดีเพื่อเป็นการตอบแทนผืนแผ่นดินไทย และเป็นการถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว "ขอพระองค์ทรงพระเจริญ"
ร้อยเรียงจากชีวิต
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง อุมาภรณ์ ประทีปะผลิน · 20 เม.ย. 2553
ทัตชญา อิ่มเอิบ · 20 เม.ย. 2553
krugui · 20 เม.ย. 2553
นายคมกฤช อภิชัยสรพันธุ์ · 20 เม.ย. 2553
noi_slc · 20 เม.ย. 2553
ออชอดอ · 20 เม.ย. 2553