เมื่อประธานใจกว้าง ก็พบทางการพัฒนา

      เมื่อวานผมเข้าประชุมร่วมกับคณะทำงานจากหน่วยงานต่างๆ คณะหนึ่ง  ประชุมคณะนี้ ผมประทับใจบทบาทของประธานการประชุมครับ  คือ  ท่านเป็นคนใจกว้าง

 

    ความใจกว้างที่เห็นชัดเจน คือ   ในการประชุมช่วงหนึ่ง   ผู้เข้าประชุมเสนอความคิดเห็นในเรื่องของระเบียบวาระการประชุม  ว่าควรจะต้องมีการปรับใหม่เพื่อให้สามารถติดตามความก้าวหน้าของงานได้อย่างเป็นระบบ

 

   ผมคิดว่าเป็นการนำเสนองานที่เป็นเรื่องใหญ่พอสมควร   ในใจผมก็ลุ้นว่างานนี้ ท่านประธาน "ฟัง" หรือไม่

 

   พอผู้เข้าเสนอพูดจบ   ท่านประธานก็พยักหน้า บอกเห็นด้วย  และ ให้เลขาฯ ในที่ประชุม  ปรับวาระการประชุมตามที่มีผู้เสนอมา  

 

    เมื่อประธานยอมรับฟังและทำตาม ในใจผมก็ยอมรับความใจกว้างของท่านประธานครับ  ที่ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นและนำความคิดของคนอื่นมาพัฒนางาน  โดยไม่คิดว่าเป็นการ "เสียหน้า"

 

    ผมเองตั้งแต่ทำงานมา ก็เข้าประชุมหลายคณะครับ  พบประธานการประชุมมาหลายคน  หลายรูปแบบ   และ ประธานการประชุมลักษณะหนึ่งที่ผมพบมา คือ ประธานการประชุมที่ "พกมติ" มาจากบ้านแล้ว  ใครจะเสนอความคิดเห็นที่แตกต่างอย่างไร  จะไม่ฟัง

 

    ประธานการประชุมประเภทนี้   ต่อไปสมาชิกในที่ประชุมก็จะไม่มีคนพูดครับ มีแต่คนฟัง  ประมาณว่ามีอะไรก็ให้สั่งมาเลย

 

    เป็นการพัฒนาที่ไม่มีพลัง

 

   องค์กรยุคใหม่   จะเน้นที่ความทันสมัยจากนโยบายหรือจากความคิดของผู้บริหารอย่างเดียวไม่พอครับ   ควรที่จะต้องมีการพัฒนามาจากการมีส่วนร่วมของทุกๆ คนในองค์กร

 

   นั่นคือ อง์กรยุคใหม่   ต้องทันสมัย  และ พัฒนา ไปพร้อมๆ กัน

 

   นั่นคือประธานต้อง "ฟัง"   และ "ฟังอย่างได้ยิน" ครับ   เพื่อการพัฒนา