คนเรานี่น่ะ มักจะชอบได้เห็นได้ฟังอะไร ๆ ที่ตรงใจ ตรงกับความคิดของตน หากผิดไปจากนี้ เราก็มักจะต่อต้าน ไม่มีความสุขขึ้นมาเสียงั้น...

 

 

คำชี้แจง : เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความฝักใฝ่ในการเมืองหรือสี ใด ๆ ทั้งสิ้น

เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวที่ได้จากการพบปะกับเพื่อน ๆ ค่ะ

*****************************************************

        

 

         วันก่อนคนไม่มีรากนัดเจอผองเพื่อนที่สนิท ๆ กันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่ต่างคบหากันยาวนานมาจนปัจจุบัน เดือนเมษายนของทุกปี เราจะมีการนัดสังสรรค์กันปีละครั้ง

 

       แน่ล่ะ เมื่อนาน ๆ ได้เจอกัน ก็มักจะเกิดอาการ “นกกระจอกแตกรัง” คนที่พูดเก่ง พูดเร็ว เล่าเรื่องสนุก ก็เหนื่อยหน่อยเพราะต้องพูด ๆ ให้เพื่อน ๆ ฟัง  คนพูดไม่ค่อยเก่ง นั่งอมยิ้มไป กินไป อิ่มอร่อย ทั้งอิ่มท้องอิ่มอารมณ์และได้ปัญญาเพิ่ม

 

       หัวข้อหลักในวงสนทนา อดที่จะไปลงที่เรื่องการบ้านการเมืองในขณะนี้ไม่ได้อีกตามเคย... เฮ้อ...เดี๋ยวก็วงแตกกันอีกหรอก การเมืองนี่น่ะ อย่าคุยกันเลย (แอบคิดขณะเคี้ยวตุ้ย ๆ)

 

       นั่งฟังเพลิน ๆ กำลังสนุกเชียว เพื่อนคนหนึ่งกำลังบรรยายบรรยากาศที่ไปร่วมแสดงพลังที่อนุสาวรีย์ชัย ฯ ... โดยไม่คาดฝันก็โดนคำถามว่า...

 

เพื่อน 1           เธอล่ะว่าไง...สีอะไร จิ้มมาที่คนไม่มีราก

คนไม่มีราก       สีธงชาติ... รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

                     จ้ะ... ตอบเสียงเอาอกเอาใจเพื่อน ๆ

เพื่อน 2           อ้าว ไม่ได้นะ เธอต้องเลือกข้างเลือกสีนะ จะมา

                     ทำเป็นกิ้งก่าสองหัวสามหางไม่ได้นะ (ยะ)

      

         อ้าว...นั่งฟังเพลิน ๆ ต้องเลือกข้างเลือกสีเสียแล้วสิเรา...

ไม่เลือกก็หาว่า เป็นพวกกิ้งก่าสองหัวสามหาง (หน้าตาเป็นยังไงกันล่ะ) เสียอีกแน่ะ…

คนไม่มีราก       ต้องเลือกจริง ๆ เหรอ ... ถามยิ้ม ๆ

เพื่อน ๆ           ใช่ ๆ เธอต้องเลือกกกกก.....

คนไม่มีราก       เอ้า...เลือกก็เลือก ... ชอบสี...อ่ะ...

เพื่อน ๆ           ห๊าาาาา......#@#@*%%_*%#...โดนกระหน่ำหลายชุด

                     ...ด้วยไม่ตรงใจ

คนไม่มีราก       ยิ้ม ๆ ๆ ๆ

เพื่อน ๆ           นี่...บอกมาเลย ทำไมถึงเป็นแบบนี้ห๊า...ยัย #@#@*%

                     และต่าง ๆ นานาอีกมากมาย จากนั้นก็เป็นรายการ

                     เทศนายาวของเพื่อน ๆ ฟังจนหูชา

คนไม่มีราก      พอยัง...กินขนมเหอะ ของอร่อย ๆ ทั้งนั้น...

เพื่อน ๆ           ไม่กิน จนกว่าจะเคลียร์ (ใจ) ให้ได้ก่อนว่าทำไม

                     เธอถึงเป็นคนแบบนี้....

คนไม่มีราก      เอาน่า...ฉันอาจเป็นสี.... ก็ได้...

เพื่อน ๆ           อ้าว...ไหงเป็นงี้ล่ะ...

คนไม่มีราก       ก็ฉันถือคติว่าพูดความจริงไปเถอะ...เพราะถึงยังไงนะ มันก็ต้อง

                       มีคนถูกใจหรือไม่ถูกใจที่ฉันตอบอยู่ดีแหละ...จริงไหม

เพื่อน ๆ            เอ๊ะ...ตกลงว่าจริง ๆ ใช่ไหม...ตอบกำกวมนะ ไม่ชอบไม่เอ๊า..          

คนไม่มีราก      อยากให้เป็นสีอะไร...บอกมาเหอะ เป็นหมดแหละ...อย่าลืมว่า

                      ตัวเองเป็น “คนไทย” เป็นใช้ได้จ้ะ...

เพื่อน ๆ           ตอบอย่างนี้... “ถูกใจใช่เลย”...นกกระจอกกลับมาแตกรังอีกครั้ง...

 

          เรื่องเลยจบลงไปได้ด้วยดี ...

  

        คนเรานี่น่ะ มักจะชอบได้เห็นได้ฟังอะไร ๆ ที่ตรงใจ ตรงกับความคิดของตน หากผิดไปจากนี้ เราก็มักจะต่อต้าน ไม่มีความสุขขึ้นมาเสียงั้น... อดจะยิ้มไม่ได้ นึกถึงคำคมที่เคยอ่านมา(ขออภัยจำไม่ได้ว่าท่านผู้ใด) ว่า...

 

หากสามัญสำนึกของคุณบอกว่ามันถูกมันใช่ ก็ทำไปเถอะ เพราะไม่ว่าคุณทำอะไร ก็จะมีทั้งคนที่ชอบและไม่ชอบนั่นแหละ”

 

มีความสุข รักษาใจให้สงบสุขไว้อย่างสม่ำเสมอนะคะ

(^___^)