วัฒนธรรมท้องถิ่นที่เคยปฏิบัติกันมานานแล้ว....."อยากเป็นคนนำสมัย อย่าทำลายวัฒนธรรม"

เรื่องเล่าจากรายทาง(เก็บตกวันสงกรานต์)

     เมื่อก่อนวันสงกรานต์ผู้เขียนได้เดินทางไปเยี่ยมที่บ้านจังหวัดนครศรีธรรมราชเมื่อไปถึงหน้าปากซอยทางเข้าบ้านกะว่าจะโทรหาพี่ครูปริมปรางเพราะบ้านอยู่แค่นี้นี่เองแต่แล้วก็เกรงใจค่ะไม่อยากรบกวนแฮะๆ ถึงโทรไปก็ไม่อยู่บ้านเพราะไปที่ไหนก็ไม่ทราบ เมื่อผู้เขียนไปถึงบ้านด้วยความคิดได้กะทันหันว่า...เออเราน่าจะทำบุญบ้าน(ขึ้นบ้านใหม่ช่วงนี้ดีกว่านะ)จึงติดต่อพระอาจารย์วัดใกล้บ้านโชคดีค่ะ ที่พระอาจารย์จองเวลาวันทำบุญให้เราตั้งแต่เช้าวันที่ 12 เมษายน 2553 ตั้งแต่เวลา 07.00 น.พี่ๆ คุณแม่ หลานๆก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือเพื่อให้งานการทำบุญขึ้นบ้านใหม่เสร็จไปด้วยความเรียบร้อย  พี่สาวไปจ่ายตลาดตั้งแต่ตอนตีสาม ส่วนตัวผู้เขียนเองก็คอยช่วยคุณแม่เพื่อเคลียร์พื้นที่ทางบ้าน และคอยต้อนรับผู้หลักผู้ใหญ่ใกล้ๆบ้าน ในงานนี้ผู้เขียนทำบุญไปทั้งหมด 5,000 กว่าบาท ถวายซองทำบุญให้พระสงฆ์ 5 รูปด้วยกันและให้เงินผู้หลักผู้ใหญ่(คนชรา)ที่มาช่วยงานตั้งแต่พระสงฆ์สวดบ้านรู้สึกว่าได้ทำบุญแล้ว ความรู้สึกดีขึ้น ในงานนี้มีข้าวปลาอาหารเลี้ยงเพียบพร้อมขนมจีน ที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็คือเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอมานาน 27 ปีแล้วค่ะ เธอเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช  เราเป็นเพื่อนมาตั้งแต่ชั้นประถมไปถึงมัธยมตอนปลายถึงอย่างไรก็ตาม ความเป็นเพื่อนถึงแม้จะนานแสนนานก็ยังมีความรู้สึกเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลงในความเป็นเพื่อน แต่ขออภัยที่ไม่ได้บอกเพื่อนๆทางปัตตานี แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะนำบุญมาฝากแล้วด้วยใจค่ะ เพราะนึกจะทำบุญด้วยใจคิดที่จะทำบุญแบบกะทันหันจริงๆค่ะ

   

ภาพทำบุญขึ้นบ้านใหม่ค่ะ

      หลังทำบุญเสร็จแล้วผู้เขียนเชิญเพื่อนมาทานอาหารบางคนก็มา  บางคนก็ไม่สะดวกมาและเพื่อนบอกว่าไม่อยากเปิดเผยตัวเองเพราะอาย....แต่ขอเปิดเผยหน่อยนะเพื่อน....เพื่อมิตรภาพที่ดี...และเป็นภาพที่ระลึก(ไม่ต้องอายค่ะ)

เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว(27ปี)

      วันต่อมาไปรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุที่วัดใกล้บ้าน.....ตั้งแต่ไปบ้านมีแต่ทำบุญจริงๆค่ะ....หลังจากนั้นกลางคืนวันที่ 14 เมษายน 2553 เราก็ไปงานเลี้ยงสังสรรค์วันเลี้ยงรุ่นคืนสู่เหย้า...ชาวเพื่อนเบญจมราชูทิศ(โรงเรียนประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช)

งานบุญที่วัดใกล้บ้านและพิธีรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุ

งานเลี้ยงสังสรรค์เพื่อนเก่า

ดอกไม้รดน้ำดำหัวคุณแม่ผู้เขียน