เป็นอย่างนี้แล้วจะทำยังไงเนี่ย

เมื่อวานนี้ภรรยาของผู้ป่วยโทรมาบอกว่าเมื่อวันที่ 12 เม.ย.53ที่พี่อ๋อยนัดไม่ได้มาเพราะหนูต้องทำงานขอหยุดไม่ได้

ครอบครัวนี้ติดเชื้อทั้งคู่ ลูกน้อยวัย 8 เดือนยังตรวจไม่พบแต่ป่วยบ่อยแล้วก็ไม่ค่อยโต สามีภูมิลำเนากรุงเทพฯ เป็นวัณโรคต่อมน้ำเหลือง เริ่มเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลบ้านโพธิ์เมื่อต้นปี 2553 ย้ายมาจากจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออก และเล่าให้ฟังว่ามีปัญหากับเจ้าหน้าที่ร.พ.ของรัฐแห่งหนึ่ง เรื่องไม่มีเงินคลอด

มาอยู่บ้านโพธิ์กับญาติ แล้ววันนึงญาติก็ไล่ออกจากบ้าน

หน้าที่ของพยาบาลผู้ดูแลก็ต้องหาบ้านเช่าราคาถูกที่ไปไม่ต้องจ่ายเงินล่วงหน้า หาจานชามข้าวสารให้เขาสามารถประทังชีวิตอยู่ได้

เพราะความที่ผู้ป่วยไม่มีความพร้อม ขาดแหล่งประโยชน์จากครอบครัว หวังจะให้ย่ามาช่วยเลี้ยงหลานแต่ย่าให้เหตุผลว่าอยู่ห้องเช่าไม่ได้เหงา

ดิฉันคงปลูกฝังภาวะพึ่งพิงแก่เขาและเธอตั้งแต่ต้น ขอความช่วยเหลือจากญาติของดิฉันเรื่องบ้านเช่าคนอื่นต้องจ่ายล่วงหน้า แต่คนนี้ขอคนนึง ให้เงินเพื่อซื้ออาหาร แต่ผู้ป่วยไม่มีแหล่งประโยชน์ที่อื่น ภรรยาทำงานคนเดียว สามีป่วยก็ต้องอยู่บ้านแล้วก็เลี้ยงลูกไปด้วย ทำให้เขาแบมือขอตลอดเวลา ขาดนัดด้วยจะเริ่มยาต้านก็ทำไม่ได้ อาการก็ไม่ดีสักที

วันนี้เธอโทรมาบอกว่าเงินเดือนไม่ออกจนกว่าจะมีคนค้ำประกัน ไม่เช่นนั้นก็จะเลื่อนการจ่ายเงินเดือนไปเรื่อยๆ และโทรไปขอค่านมของลูกกับหมอ หมอเริ่มอึดอัดเพราะเธอโทรมาหลายรอบแล้วและก็ช่วยไปหลายรอบแล้วด้วย เลยต้องมาถามดิฉันว่า"ไม่มีนมให้เด็กหรือ" ดิฉันก็ให้ไปตลอดเลย เป็นอย่างนี้แล้วจะทำยังไงเนี่ย