ชนะเพื่ออะไร

ไม่มีการชนะใด ๆ ที่คงอยู่ตลอดกาลและไม่มีการพ่ายแพ้ใด ๆ ที่จะพ่ายแพ้ตลอดกาล เมื่อครั้งหนึ่งญี่ปุ่นแพ้สงครามเอเชียมหาบูรพาอย่างราบคาบทำให้ญี่ปุ่นที่เคยคิดว่าประเทศตนเองนั้นยิ่งใหญ่ไม่มีชาติไหนในโลกนี้แล้วจะยิ่งใหญ่เท่าต้องพบกับจุดจบที่ย่อยยับผู้คนภายในประเทศต้องล้มตายอย่างมากมายมหาศาล   แต่การพ่ายแพ้ทางด้านการรบด้วยกำลังทหารของลูกพระอาทิตย์อุทัยในครั้งนั้น  อีกสี่สิบกว่าปีต่อญี่ปุ่นก็กลับมายิ่งใหญ่ได้อีกในฐานะผู้นำหรือมหาอำนาจทางเศรษฐกิจของโลก   อมริกาที่เป็นผู้นำทางทหารและเศรษฐกิจของโลกในปัจุบันใช่ว่าจะยิ่งใหญ่และแพ้ไม่เป็น แต่หากมีบทเรียนที่เจ็บปวดในอิรัก อัฟกานิสถานมาแล้ว  การชนะผู้อื่นโดยใช้กำลังเข้าข่มขู่บังคับข่มเหงแม้ชนะก็คงอยู่ไม่นานซึ่งเป็นไปตามหลักธรรมดา ๆ ที่การบังคับปกครองโดยการใช้กำลังอำนาจบังคับเมื่อผู้ปกครองหมดอำนาจนั้นความเสื่อมย่อมเกิดขึ้นกับผู้ปกครอง  การมุ่งหวังแต่ชัยชนะย่อมไม่มีความสุข ในทางกลับกันความพ่ายแพ้ต่างหากที่ทำให้มนุษย์มองเห็นสัจจะของชีวิต  ในสังคมไทยที่เป็นอยู่ขณะนี้ก็ตามผู้คนมีแต่ต้องการชัยชนะเหนือคนอื่น ๆ  ตนเองพวกตนเองเท่านั้นที่ถูกต้องโดยไม่ยอมรับว่าการกระทำใด  ๆ ที่ตนเองและพวกพ้องก็ขึ้นจะมีผลกระทบต่อคนรอบข้างและต่อสังคมประเทศชาติอย่างไร   ขอให้ชนะเท่านั้นก็พอแล้วอย่างนี้จะชนะไปเพื่ออะไรกัน

[เอกชน]

ชนะเพื่อตัวกู ชัยชนะเพื่อพวกของกู

การแบ่งแยกเราออกจากเขา การแบ่งแยก(พวก)มึงออกจาก(พวก)กูเป็นหนทางสู่หายนะแท้

ท้ายสุดชนะหรือแพ้ไม่มีอะไรแตกต่าง เป็นอันเดียวกันคือหายนะ

พฤติกรรมใดๆ นำมาซึ่งความหายนะ พฤติกรรมนั้นไม่ดี

การแก้ปัญหาต้องแก้ที่ต้นเหตุของปัญหา พฤติกรรมที่นำหายนะมานั้นเป็นเหตุแท้

เหตุหรือสมุทัยนั้น อันคนโง่เขลาหารู้ได้ไม่ แม้ผู้ดีมีปัญญาไปบอกว่านี่นะเหตุแห่งปัญหานั้น อันคนพาลก็หาฟังไม่ ก็จักพาลหาเรื่องไม่สิ้นสุด หากเมื่อใดคนส่วนใหญ่เป็นคนพาล สังคมก็ถึงคราวสิ้นสุดความผาสุกไปเป็นธรรมดา

อันคนดีมีปัญญาพึงหาความสุขที่แท้จริงจากใจตนเองเถิด