พ่อและแม่คือคนในครอบครัวที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม

....วันเวลาที่ผ่านไปในชีวิตคน นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นจากทารก จนเติบใหญ่ถึงทุกวันนี้ ได้เรียนรู้ ได้ทำสิ่งต่างๆ มากมาย หลายๆ ครั้งที่คนเราอาจจะหลงลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ที่ทำให้เรามายืนอยู่จนถึงจุดนี้ได้ สิ่งนั้นก็คือครอบครัว

 

ครอบครัวของผม ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง เป็นเพียงครอบครัวเล็กๆ ที่ฐานะปานกลาง แต่ก็เป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมีค่าที่สุดสำหรับผม ถือเป็นสิ่งที่ระลึกอยู่ในใจเมื่อผมเติบใหญ่ขึ้น ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเข้าใจดี แต่บางครั้งยังนึกเสียใจเรื่องในอดีต ที่เคยทำตัวไม่ดีกับพ่อแม่ ทั้งสร้างปัญหาบ้าง ทั้งไม่ยอมเชื่อฟัง หรือบางทีก็เคยว่าให้พ่อแม่ ซึ่งเป็นสิ่งไม่สมควรเลย การได้ทบทวนชีวิตทำให้รู้สึกสำนึกในสิ่งที่ผิดพลาด และระลึกถึงบุญคุณ ความรักที่ยิ่งใหญ่ของพ่อแม่ ซึ่งกว่าท่านทั้งสองจะเลี้ยงดูผมมาได้จนเติบโต ต้องลำบากมากขนาดไหน ในตอนที่แม่อุ้มท้องและให้กำเนิดผม ท่านทั้งเหนื่อยและเจ็บปวดมาก แล้วเมื่อผมลืมตาดูโลกขึ้นมา พ่อกับแม่ก็ต้องช่วยกันดูแล ป้อนข้าวป้อนน้ำ อบรมสั่งสอน ให้ความรู้ พวกท่านทำงานอย่างอดทนเพื่อหาเงินให้ผม พ่อและแม่คือคนที่เสียสละเพื่อผมอย่างมาก
 
แม้ยามที่ผมรู้สึกท้อแท้หมดหวัง เสียใจ ครอบครัวก็คือที่พึ่งของผม เมื่อผมเป็นทุกข์พ่อแม่ก็คอยปลอบใจ ท่านทั้งสองคือคนที่คอยให้กำลังใจ และให้คำแนะนำที่ดี ไม่มีใครเข้าใจตัวผมดีเหมือนพ่อแม่ พวกท่านพร้อมจะรับฟังปัญหาทุกเรื่องโดยไม่ปฏิเสธ ดังคำกล่าวที่ว่า "พ่อแม่คือแสงสว่างนำทางลูก" หากไม่มีพวกท่าน ชีวิตข้างหน้าของผม จะเป็นอย่างไรก็ยังไม่รู้

 

ความหมายของคำว่า "ครอบครัว" สำหรับผมนั้น หมายถึงพ่อแม่ และตัวผม ไม่มีความสุขใดที่เป็นสุขเท่าการได้อยู่กับพ่อและแม่จนถึงทุกวันนี้ ถือว่าเป็นสิ่งที่โชคดีที่สุดในชีวิต และเป็นสิ่งผมต้องรักษาเอาไว้ ผมอาจจะย้อนเวลาไปแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดต่อพวกท่านในอดีตไม่ได้ แต่ที่ทำได้ในตอนนี้คือจะต้องทดแทนบุญคุณท่านให้มาก จะทำตัวให้เป็นลูกที่ดี เชื่อฟังคำสั่งสอน จะรักและดูแลพวกท่านให้ดีที่สุด เพื่อจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง.....