เถื่อน

 

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O โอ เถื่อนเขยื้อน-พ-ละ-กระหยับ
ช-ยะ-ศัพทะเกริกไกร
โอ ถ่อยทะยอย-ส-มะ-สมัย
สุ-ตะ-ใดประดาเดียว

O ศัพท์แสงแสดง-มุ-หะ-มหันต์
กุ-ธะ-นั้นก็กรูเกรียว
แก่เฒ่าและเยา-วะ-จะ-เฉลียว-
พิเคราะห์เหตุฤๅเห็น ?

O ก้าวย่าง ณ กลาง-อุ-ระ-ประเทศ
ต-ละ-เขตก็ลำเค็ญ
ย่างเหยียบก็เพียบ-ทุ-ขะ-และเข็ญ
พิ-ษะ-เค้นซะเค็มขม

O ถ้วนเห็น ฤ เช่น-สุ-ภะ-ประพจน์
ม-ธุ-รสะคารม
เสพความละลาม-ฤ-ดิ-ภิรมย์
ก็ผสมผสานเสียง

O แผดร้องผยอง-จิ-ตะ-จะรณ
ทุ-พ-พละพร้อมเพรียง
สั่นเทิ้มกระเหิม-ก-ละ-จะเอียง-
ธ-ร-ณินะล่มสูญ

O โอ โฉดอุโฆษ-สรร-พะ-สำเนียง
น-ยะ-เพียงจะเพิ่มพูน-
วอดวายและหา-ย-นะ-อ-ดูร
อนุกูลสถุลกรรม

O เพียงผู้เพราะรู้-พิ-ริ-ยะคิด
และพินิจะโน้มนำ-
จิตเขลาระเร้า-ส-ถิ-ตะสำ-
คั-ญะ-ในหทัยฉล

O ฤๅเขลาเพราะเมา-หะ-สุ-ระศัพท์
มุ-สะ-ทับก็ยอมทน
ถ้วนหมู่ ฤ รู้-พิ-เคราะ-หะผล
ส-ติ-สนธิเลือกสรร

O โอ ทรามละลาม-ระ-ยะ-ประเทศ
ทุ-ระ-เภทะสัมพันธ์
โอ ถ้อยเพราะถ่อย-ภ-วะ-ถวัลย์
ฤ จะ-บั่นนะบิดเบือน

O เสียงสู่ก็รู้-มุ-สะ-ประโยค
ระบุโลกะรางเลือน
เบ็ดขว้าง ณ กลาง-ช-ละ..เขยื้อน-
ก็เสมือนจะเกี่ยวปลา

O กอบกิน ฤ สิ้น ผ-ละ-ประโยชน์
ค-ณะ-โฉดนะลือชา
เบียดบังกระทั่ง-ทรั-พ-ยะปรา-
ก-ฏะ-ภาวะฉิบหาย

O บิดเบือนเขยื้อน-น-ยะ-ขยับ
มุ-สะ-ศัพทะบรรยาย
เรื่องแต่งยุแยงแสยะสยาย
อธิบายะเบี่ยงเบน

O โอ ความเหยาะหยาม..อ-ริ-อรินทร์
กระจะจินตะชัดเจน
แว่วดังกระทั่ง..อุ-ต-ริเถร-
(ร)ะประเคนประโคมคำ

O โมหันธะบรร-พะ-ชิ-ตะหมู่
นิ-ระ-รู้จะโน้มนำ-
พาเขลาคละเคล้า-พระ-สั-ทะธรรม
ด-ละ-ดำริเหตุผล

O พากย์ลวงจะทวงอ-ธิ-ปไตย
ระ-บุไว้ ก็ วกวน
แฝงเลศและเจ-ต-นะ-ผจญ
เฉพาะรณก็เพื่อนาย

O แทรกหู ฤ รู้-มุ-สะ-ประนัง
ข-ณะ-ฟัง ก็ ฟูมฟาย
แทรกใจ..กระไร-จะ-ชะ-สลาย
และมุ-หมายคดีมูล

O “เขาว่า”...เพาะสา-ว-กะ-สภาพ
ประ-ลุ-คาบทวีคูณ
“เขาด่า”...ก็ฮา-เฉพาะ-จะพูน-
พ-ละ-กูณฑะสุมทรวง

O ปราศตรอง..จะมอง-สั-จะ-ฤ-เท็จ
ฤ-จะ-เล็ดจะลอดลวง
ปราศคิด..เพาะพิษ-ทรร-ศ-นะปวง-
ก็จะหน่วงและถ่วงเขา

O เรียกร้องสนอง-อั-ตะ-ประโยชน์
ยุ-ติ-โทษะบรรเทา
แยบคายอุบาย-ฉ-ลุ-เฉลา-
อุ-ระ-เขลา ฤ อาจขืน ?


สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ๑๙

O อ้ออ้อนั่น..น-ยะ-อ้างระหว่าง-นิ-ละ-ทะมื่น
ตาดำและค่ำคืน.........ก็คล้าย

O ปริบปริบฟัง..พ-จ-นารถอุบา-ท-วะ-สยาย
ความคำ มุ รำบาย.........ระบิล

O อ้ออ้อตา..ขณะจ้องและมอง-ดุ-จะ-จะยิน-
ยอมเชื่อ บ เหลือจิน-………ตะตน

O อ้ออ้อหู..เฉพาะฟังก็หลั่ง-สุ-ขะ-ระคน
หยาดบทจรดบน..........อุบาย

O โอ แถวเถื่อนคณะปานจะผ่านวุฒิภิปราย
โอภาสพิลาสราย............ลุล้อม ?

O เพียงชั่วคืน-อั-ศ-จรรยะพลันประลุประนอม
หัวหูก็รู้ออม..........ละอาย

O ชั่วเพียงภา-ษะ-ประโคมและโส-ม-นั-สะฉาย-
กอปรภาวะพร่าพราย............ก็เผย

O นั่นแถวคน..รึ-กระ-บือรึหรือคณะเชลย
เคี้ยวเอื้องรึเคือง-เย้ย...........เยาะหยัน ?

O นิ้วชี้ออก-ก็-กระ-เหี้ยนกระหือ-จะ-ลุ-ผจัญ
เกรี้ยวโกรธกะโทษทัณ-.............ฑะนาย

O โอ คลื่นเถื่อนขณะโถมชะโส-ม-นั-สวาย-
วอดแล้ว ฤ แพร้วพราย............จะพาน ?

O ไทยหรือทา-สะ-สถุลเพราะทุน-ท-มิ-ฬะมาร
สืบพันธุสันดาน.......ประดุจ-

O คนขายชาติ-ทุ-ร-ยศขบถและเสาะ-ประ-ทุษ-
ชาติตนทุรนฉุด-........เพราะชัง

O โอ้โอหนอพิเราะศัพทะรับ-บ-ทะ-ประนัง
หัวหู ฤ รู้ฟัง.........เพราะเฟือน

O กรอกหูชาวคณะเขาระเร้า-จิ-ตะ-เสมือน-
รวมคิดจะบิดเบือน.......อุบาย

O มุขอำมา-ต-ยะ-ผู้เพราะสู้เฉพาะกะนาย
มุ่งมาดพิฆาตวาย......ชิวัน

O อำมาตย์ไหนนะ-ป-ณามและหยามกระเทาะกระทั้น
ห่าโหงนะโยงบรร-......ลุบท

O โอ ขุนทอง ฤ จะร้องผยอง-ภ-วะ-พยศ
อวดโอ้และโป้ปด.......ฤ ปาน

O โอ ขุนทองขณะร้องสมอง ฤ จะ-สมาน-
ใคร่ครวญกระบวนการ-.......ะกรรม

O โอ ดวงตา ฤ จะเห็นประเด็น-มุ-สะ-กลัม-
พร..ชาติอุบาทว์ทำ.......กระทบ

O โอ สังเวช-ทุ-ร-กรรมะนำ-ส-ถุ-ละสบ-
โอกาสจะฆาตครบ........ก็ควร !

 

อีทิสังฉันท์ ๒๐

O แล้ว-ลุหิตะคลุ้งและพุ่งก็ล้วน-
ละหล่นคละคำระส่ำกระบวน-
คะครวญเสียง

O ควันระเบิดกระจายละม้ายจะเพียง-
ณรงคะเมาห์และเขลาจะเมียง-
จะมองเห็น-

O การณะฉละเขานะเร้าประเด็น
จะเพื่อจะพาประชานะเต้น-
มุตามหมาย

O หลังนรกะภาษ, ชิวาตม์ก็วาย
เพราะคำแนะทางระหว่างภิปราย-
ละม้ายมนต์

O โอ เพราะเมาหะชาติมิอาจจะทน
กระทบกระเทียบเลาะเลียบกระวน-
กระวายชี้

O จึง-กระเสือกกระสนทุรนจะบี-
ฑะสัป(ะ)ยุทธประทุษะตี
บ รีรอ

O จึง-กระสุนนะพุ่งและรุ้งลออ-
สุรียะภาสพิลาสะทอ
พะนอกาล

O ร่วง-สรีระร่าง ณ กลางสถาน-
ประชุมพลังประดังจะผลาญ
ทะยานรบ

O ไม้กระบองก็คอยทะยอยประจบ-
กะโล่และร่างระหว่างประภพ-
กระทบกัน !

O คำยุแยงประดุจจะฉุดประจัน
และเสียงวะแว่ว ฤ แผ่ว ฤ ผัน-
ละสัญญา

O ใจกระเหิมกระหายก็ผ้ายก็พา-
คระไลลุล่วง บ ห่วงชิวา-
จะพร่าผลาญ

O นิ้วกระดิกกระเดื่องเพราะเคืองประสาน
กมละขุ่น, กระสุนทะยาน
สะท้านเสียง

O ลิ่วกระทบกะร่างก็ร่างนะเอียง-
ลุหิตะนองก็กองและเคียง
กะศพคน

O โอ รึชีพะนี้จะพลีเพราะมน-
ตะเป่าระรวย..ก็ฉวยกมล-
ทุรนตาม ?

O โอ อุบละช่อ บ รอลุยาม
จะพุ่งจะแทงปะแสงพิราม
นิรันดร

 

................................................................
ศัพท์บางคำ

กุธะ...โกรธ
มุหะ...โมหะ...เมาหะ... หลง
มุสะ...มุสา... มดเท็จ
สุตะ...โสตะ...หู...แผลงต่อเป็น...ได้ยิน...ได้ฟัง