..อยู่กับผึ้ง..

ความรู้สึกของ..คนอยู่กับผี้ง..!

  ข้าพเจ้าอยู่กับผึ้งมา3เดือน ย่างเข้า 4 เดือน จะปิดเทอมแล้วใกล้สอบแล้วด้วย(โดยเฉพาะการสอบวิชาผึ้งนี่จะยากไหมหนอ) มันก็ต้องวัดดวงกันคราวนี้ อ้อ! แล้วสอบเมื่อไหร่ล่ะ นั่นซิ ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่าการเรียนวิชาผึ้งนี้ทำให้ข้าพเจ้าปรับตัวเองได้มาก โดยเฉพาะการตื่นแต่เช้าทำให้ข้าพเจ้ามีสมองที่ปลอดโปร่งได้สูดอากาศสดชื่นเป็นประจำอย่างนี้ การเรียนในห้องเรียนก็เป็นบรรยากาศสบายๆ เป็นกันเองไม่ต้องซีเรียสว่าจะต้องมีแต่เรื่องวิชาการอย่างเดียว  ซึ่งการเรียนแต่ละครั้งอาจารย์ก็ให้แง่คิดกลับมาเป็นประจำ  ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเราเสมอและการเรียนนอกห้องเรียนก็เหมือนกัน(การตรวจผึ้งทุกวันอังคารนั่นเอง) ก็เป็นการปฏิบัติง่ายๆ ทุกคนได้ลองปฎิบัติเป็นประจำเชื่อว่าทุกคนต้องทำได้  (อาจารย์ก็เชื่อด้วยว่าลูกศิษย์ของอาจารย์เก่งและต้องทำได้ทุคน) ถึงแม้ว่าบางคนจะโดนผึ้งต่อยบ้างโดยที่เราไม่อยากให้ต่อย ไม่เป็นไร....อาจารย์มียาหม่องตราถ้วยทอง ทาถู ทาถู เดี๋ยวก็หาย...ฮิ ฮิ ฮิ

    การที่เราได้สัมผัสกับผึ้งทำให้เราผูกพันธุ์ เหมือนเป็นอาชีพหนึ่งของเราก็ว่าได้ เพราะอาชีพเลี้ยงผึ้งเป็นอาชีพที่สุจริตทำรายได้ให้แก่เจ้าของและเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคด้วย ซึ่งเรียนมาก็ใกล้จะปิดคอร์สแล้ว  ก็อยากให้น้องๆ และเพื่อนๆ  นำเอาความรู้ที่ได้รับจากการเรียนผึ้งพร้อมกับการปฏิบัติการเลี้ยงผึ้งด้วยนั้น นำไปเป็นแนวทางในการศึกษาต่อหรือป็นพื้นฐานในการทำธุรกิจก็ได้นะจ๊ะ 

      ปล.ขอให้เพื่อนๆ และน้องๆ ขยันอ่านหนังสืงผึ้ง เด้อ อาจารย์ไม่หวง A หรอก  (ห้ามลอกกัน)   แต่ขอให้ทำกันอย่างเต็มที่ทุกคน มั่นใจตนเองนะคะ อ้อ! เขียนให้เต็มหน้ากระดาษ A4 นะ อาจารย์จะได้อ่านไม่เบื่อแน่นอน..

      จาก....คนอยู่กับผึ้ง...45311693  ya

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชมรมคนรักผึ้ง

คำสำคัญ (Tags)#uncategorized

หมายเลขบันทึก: 3512, เขียน: 06 Sep 2005 @ 14:37 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 13:58 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

สมลักษณ์ วงศ์สมาโนดน์
IP: xxx.155.14.4
เขียนเมื่อ 

เขียนได้ดีแล้ว ขอเป็นกำลังใจให้เขียนต่อ

นิรนาม
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 
ต๊าย เขียนได้ซึ้งจนไม่น่าเชื่อเลยนะ  ว่าแต่ตื่นเช้าจริงอ่ะ บางวัน 7 โมง ครึ่งเพิ่งจะตื่น