ชื่อเพลง : สาส์นรักฉบับล่า
คำร้อง/ทำนอง : ไพบูลย์ บุตรขัน
ขับร้อง : ทูล ทองใจ
สาส์นสวาทที่ฉันบังอาจ ขีดเขียน
ต้องจุดเทียน เขียนบนลังไม้ฉำฉา
ฉันนั่งขีดเขียน น้ำตาเทียน มันย้อยลงมา
หรือมันคิดว่า ฉันหลั่งน้ำตามาถึงดวงใจ
สีน้ำหมึกที่ฉันผนึก อักษร
พร่าบางตอน เห็นเธอจะต้องสงสัย
เขียนด้วยสีแดง แม้นเธอแคลง ว่าเขียนทำไม
ฉันขอบอกให้ สีเลือดจากใจ ฉันจารึกมา
ฉันเป็นผู้ชายร้องไห้ทำไม ร้องให้เสียเกียรติ
คนเขาจะเหยียด ว่าเป็นผู้ชายเจ้าน้ำตา
ถึงหากจะร้อง ก็คงร้องไห้ในอุรา
ไม่ยอมให้มีน้ำตา ตกลงมาเหมือนเทียนร้องไห้
สายสวาทเรานั้นต้องขาด จากกัน
ไม่มีวัน พบกันอีกแล้วรู้ไหม
เหมือนเส้นขนาน ฟ้าบันดาล ให้รักแรมไกล
ฉันทนหมองไหม้ ขมขื่นดวงใจ ก็เพราะฉันจน
