สวัสดีครับเพื่อน ๆ หนีเห่า ๆ ยังคงมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเมืองจีนแผ่นดินใหญ่อยู่นะครับ การที่เราจะท่องไปในแดนมังกรควรเรียนรู้ภาษาจีนบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆนะครับอย่างการนับเลขนี่...คือ หนึ่งถึงสิบก็...อิ...เอ้อ...ซาน...ซื่อ...อู่...ลิ่ว...ชี...ปา...จิ่ว...สือ...ถ้า...หนึ่งร้อยก็เรียกว่า...ไป่...หนึ่งพันคือ...เชียน...หนึ่งหมื่นคือ...ว่าน...ลาก่อนคือ...ใจ้เจี้ยน...อร่อยคือ...เห่าชือ...
อย่าลืมการถามทางต้องเน้นให้เขาเขียนในกระดาษให้เขาดูถ้าเราว่าจ้างรถแทกซี่หรืออะไรจะไปไหนเขียนทิศทางให้ชัดเจนตรงกัน...อย่างบอกหนทางคือลู่...กลางคือ...จง...ทางเหนือคือ...เป่ย...ทางใต้คือ...หนาน...ตงคือตะวันออก...และซี่คือทางตะวันตก...แต่ทุกอย่างก็หยวน ๆ อิ อิ อิ
คุณพี่และน้อง 2 คนนี้ทำธุรกิจเจ้าของกิจการส่งออก...
พูดภาษาจีนเก่ง...อาจารย์จะซื้ออะไรจะต่อราคาให้ถูกใจเลยละ...
แล้วไปบอกภรรยาอาจารย์ด้วยนะว่า...สาวน้อยต่อราคา...ฮา ๆ เอิก ๆ
เมืองรอบนอกที่มีเวลาควรเที่ยวชมอย่างเมืองโจจ้วงอยู่ท่ามกลางสายน้ำรอบรอบวิถีชีวิตคนที่นี้สงบมีกลิ่นไอของชุมชุนเมืองโบราณ...มีสะพานโค้งเต๊ะลูกกระตา...หาปลาโดยใช้นกกาน้ำดำไปจับปลาเอาขึ้นมาให้เจ้าของ ...ถือเป็นเมืองเก่าล้ำค่าน่าภูมิใจในวัฒนธรรมดั่งเดิมโดยแท้...
อีกเมืองหนึ่งน่าสนใจคือเมืองหางโจในอดีตที่นักเดินเรือสมัยโบราณคือมาร์โคโปโลเองยังออกปากชมว่าเป็นเมืองที่มีความสวยงามที่สุดเมืองหนึ่งในยุคนั้น เมืองนี้มีไร่ชาบนเขา บ้านพักตากอากาศ มีทะเลสาบซี่หู การเที่ยวชมเมืองนี้ล้วนทำให้เกิดรอยประทับใจได้โรแมนติ๊กกันละ...อิ อิ อิ
ลาก่อนคือ...ใจ้เจี้ยน...
ตามมาอ่านต่อ เคยมีใครบอกอาจาย์ไหมครับว่า เหมือนก๋วยเจ๋ง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตามอาจารย์ขจิตมาครับ
ใช่ ๆ เหมือนจริง ๆ ด้วย
หนีเห่า ๆ คุณขจิต ฝอยทอง
อ่านแล้วนึกถึงตอนอยู่บนเครื่องบินของจีน...สาวแอร์เข็นรถมาแจกอาหาร...หันมาเจอยูมิคุณเธอส่งภาษาจีนใส่เลยละ...ทำนองว่า...อาหารจีนของคุณรอเดี๋ยว...ฉันกำลังให้กล่องอาหารคนต่างชาติ...อิ อิ อิ
เซี่ย ๆ
หนีเห่า ๆ คุณหนานเกียรติ
อิ อิ อิ...สนุกก็สนุกพอไปอยู่เมืองจีนเขามองเราเป็นชาวจีนหน้าคงเป็นไปได้...ขำ ๆ
ไม่มีใครบอกว่าเป็นคนไทย ย้ำว่า...ไทยแลนด์ ๆ ...เขายังว่า...อ้อ...เป็นคนไต้หวัน...อิ อิ อิ
เซี่ย ๆ
สวัสดีครับอาจารย์
มาติดตามอ่านบันทึกครับ ผมยังไม่เคยไป อิอิอิ อยากรู้ต้องตามอ่าน ขอบคุณครับ
ภาษาแต้จิ๋ว นับ 1-10 ...เจ็ก หนอ ซา สี่ หงอ หลัก ฉิก โป่ย เก้า จับ...100 เจ็กแปะ...1000 เจ็กโช่ย......
ขอบคุณ......... โจ่เซี่ย
ไม่เป็นไร.........ปุ๋เอี้ยวจิ่ง
คุณกินอะไร...........ลื้อเจี๊ยะมิไก๋
ฉันกินข้าว..............อั้วเจี๊ยะปึ่ง
แต่ทั้งหมดนี้ ครูน้องเอาไปพูดกับคนจีนในปักกิ่งไม่ได้เลย เพราะเขาใช้ภาษาจีนกลางหรือแมนดาริน แต่ภาษาจีนแต้จิ๋ว เป็นชนเผ่าเล็ก ๆ อยู่ไกลจากปั่กกิ่งมาก คือเกาะซัวเถา .........แต่กลับมีคนจีนแต้จิ๋วอาศัยอยู่ในเมืองไทยมากกว่าจีนฮกเกี๊ยน จีนไหหลำ
กำแพงเมืองจีน เป็นสิ่งมหัศจรรย์สิ่งเดียวบนพื้นผิวโลก ที่นักบินอวกาศสามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าจากนอกโลก เมื่อเขากลับสู่บนพื้นผิวโลก เป็นสถานที่แรกที่เขาบอกว่า "จะต้องมาเยือนเพื่อให้เห็นกับตาตัวเองว่า กำแพงเมืองจีน นั้นยิ่งใหญ่ขนาดไหน"
เรื่องภาษาจีนเมื่อสมัยทำงานบริษัท ได้หลายคำเหมือนกันค่ะ
นับ 1-10 พอได้อยู่ (มาฟื้นฟูความจำจากอาจารย์นี่แหละค่ะ)
แต่คำว่าขอบคุณคือ เซี่ยเซี่ย
เพิ่มเติม
โจ่เซี่ย .........เซียเซี่ยหนี........เซียเซี่ย หมายถึง ขอบคุณ ใช้ได้ทุกคำค่ะ
สวัสดีครับ หนีเห่า ๆ คุณเดชา
ดีครับได้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน...
เซี่ย ๆ
สวัสดีครับ หนีเห่า ๆ คุณนิภารัตน์
พอดีสายตระกูลภรรยาผมเป็นแซ่ตัน...แซ่ตั้ง...ล่องเรือมาขึ้นแถวเมืองสงขลา - เมืองนครศรีธรรมราช
ช่วงนั่งพักผ่อนกันในเมืองจีนได้เล่าเรื่องความเป็นมาของเชื้อสายที่เกี่ยวข้องกับคนจีนนี้ละ
...อิ อิ อิ
เซี่ย ๆ
สวัสดีครับ หนีเห่า ๆ คุณภัทรานิษฐ์
จีนเป็นภาษาสนุก ๆ นะครับ
เรียนรู้ไว้บ้าง พอกลับไทยแล้วก็ลืมหลง...อิ อิ อิ
เซี่ย ๆ
สวัสดีครับ หนีเห่า ๆ คุณนิภารัตน์
คำว่า...เซี่ยเซี่ย...แปลว่า...ขอบคุณ...ใช้ทั่วไป...อย่างในเครื่องบินจีน เมื่อเครื่องจอดเราเดินจะออกจากเครื่องสาวแอร์จีนมองเราแล้วยิ้ม ๆ พร้อมกับพูดว่า...เซี่ยเซี่ย...บายบาย...อิ อิ อิ
เซี่ย ๆ