พ่อครูฝากหนังสือมาให้อ่านเล่นหนึ่งเล่ม.....วันนี้อ่านจบแล้ว...ต้องขอบพระคุณพ่อครูที่มอบหนังสือดีๆ ให้ในวันนั้น

หนังสือเล่มนี้พ่อครูฝากมาให้อ่านเล่นค่ะ

ที่ปลื้มสุดๆ ก็ตรงลายเซ็นอันนี้ค่ะ

เจ้าเป็นไผ ๑  >>>> สังคมเรียนรู้แบบเฮฮาศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ ๒)

เป็นหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวของกลุ่มคนจากหลายสาขาอาชีพ ที่เรียกตนเองว่า “ชาวเฮ”  ที่มีการเคารพและยอมรับความแตกต่างทางความคิด แต่มีเป้าหมายร่วมกันบนความเคารพซึ่งกันและกัน งานที่ทำร่วมกันโดยการอาสา และรับฟัง มีความสัมพันธ์แบบระบบเครือญาติ  มีกฎระเบียบน้อยที่สุด

ความประทับใจในหนังสือมีมากมาย เช่น

 
“คุณค่าในตัวเรา  ไม่ใช่สิทธิโดยกำเนิด หรือเป็นสิ่งที่ตัวเราคิดไปเองว่ามี หรือ ไม่มีอยู่เท่าไร  คุณค่าในตัวคนเป็นสิ่งที่ผู้อื่นมอบให้จากการกระทำของเรา”

นอกจากนี้ ศ.เกียรติคุณ นพ.ประเวศ  วสี ได้เขียนไว้ในคำนิยมอีกว่า

“ถ้าทุกคนตระหนักรู้ถึงศักดิ์ศรี และคุณค่าของความเป็นคนในตัวเอง และศักยภาพของความสร้างสรรค์  มีความรู้ในตัวเอง สามารถทำเรื่องดีๆ ที่ตนถนัด สามารถรวมตัวกันเป็นกลุ่ม และเชื่อมโยงกันป็นเครือข่าย จะทำให้เกิดความสุขและสร้างสรรค์อันหลากหลายเต็มแผ่นดิน”

 พ่อครูบา เขียนเล่าไว้ว่า

“การเรียนรู้ซึ่งกันและกันเปิดฉากขึ้นแล้วอย่างอิสระ

โลกแสนกว้างใหญ่  ค่อยๆ แคบเข้าๆ

ความสนใจไต่ระดับไปเป็นความอาทร

ความใกล้ชิดทางอักษรนั้น มีอานุภาพเหลือเชื่อ

ก่อตัวขึ้นจนถึงขั้น...ใจสั่งมา

หลังจากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็ร้อยรัดกันที่ใจ

การเดิมพันด้วยใจนั้นใหญ่หลวงนัก”

 

นอกจากนี้สิ่งที่ได้พบเห็นบ่อยๆเวลาไปบ้านน้าอึ่งหรือบ้านพ่อครู  คือ  การ “กอด”  กันค่ะ เจอกันเมื่อไหร่ก็ต้อง  กอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

  

อ่านแล้วทำให้ทราบว่า แต่ละท่านมีประสบการณ์ชีวิตที่แตกต่างกัน เต็มไปด้วยหลักการดำเนินชีวิตและข้อคิดต่างๆ มากมาย

 

ต้องกราบขอบพระคุณพ่อครูที่มอบหนังสือดีๆ ให้เรียนรู้ในครั้งนี้ค่ะ

และสุดท้ายเมื่ออ่านจบคงจะไม่แปลกถ้าจะบอกว่า  “เฮฮา”...เป็นครอบครัวที่อบอุ่นที่สุดที่เคยสัมผัสมาเลยค่ะ...........

ผู้เขียนอ่านเรื่องเล่าของชาวเฮแล้ว

มองเห็นความจริงในชีวิตได้เพิ่มมากขึ้นและคงเป็นเพราะได้ฟังเพลงจากดีเจซาดิส(น้าอึ่งอ๊อบ)ที่เปิดให้ฟังในรถ ชื่อเพลง “ชีวิตกับความหวัง” ของพลพล ด้วยกระมังก็เลยทำให้ ตอนนี้กำลังใจเพิ่มขึ้นอีกมากมายเลยค่ะ

ฟังเพลงได้ที่นี่ค่ะ  http://www.music.oldsonghome.com/listen.php?song_id=820

*********************************************

....ชีวิตกับความหวัง.... 

เราเกิดมาแล้วชาติหนึ่ง

เราอาจจะดูโลกได้ไม่นานนัก

ทุกชีวิตที่ผ่านมาในอดีต

ย่อมพบกับความสุข  ความทุกข์

ความสมหวัง  และความผิดหวัง

ความผิดหวัง ที่ผ่านมา ขอให้มันผ่านไป

เรามาเริ่มความหวังในชีวิต กันใหม่ดีกว่า  

 

เราได้เกิดมาหนึ่งหน  เราผจญเพื่อความหวัง  

ทุกข์ประดังเมื่อความหวังพังทลาย  

ลืมอดีตที่ขื่นขม  ทุกข์ระทมให้ลืมหาย  

เหมือนนิยายผ่านฝันร้ายที่อับเฉา  

 

แม้บางวันฝันชื่น  หรือบางคืนฝันเศร้า  

ยิ้มระรื่นโลมเล้าคลายเศร้าใจ 

ยังไม่สิ้นแห่งความหวัง 

ชีวิตก็ยังสดแจ่มใส 

ทุกข์ทำไม  สู้ต่อไป  ในโลกนี้    

 

ทุกข์ทำไม สู้ต่อไป  ในโลกนี้    

 

*********************************************

 

เป็นไงคะ.....ฟังแล้วมีกำลังใจขึ้นมาบ้างหรือเปล่าคะ

ขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและคอยให้กำลังใจเสมอมาค่ะ

Aing….2เมษายน53