ในช่วงนี้เอง ภรรยาผม ต้องติดภาระกิจใหญ่อยู่อีก 1 งาน คืองานรับปริญญาของเขาเอง (อิอิ อย่าคิดว่า อยู่กินกันตั้งแต่ยังไม่เรียนจบนะครับ จริงๆคือ ทั้งเรียนท้งทำงานมาทั้ง 2 คน ดิ้นรนร่วมกันมานานแล้วนะครับ) แต่... ปัญหาใหญ่ในตอนนี้ คือปัญหาการแพ้ท้องค่อนข้างเยอะ กลัวจะเป็นปัญหาตอนเข้าพิธีอยู่พอสมควร ไปถึงสวนอัมพรในตอนเช้า *-* ฝนตกครับท่าน ลำบากมากจริงๆ ร่มก็ไม่ได้เตรียมไป แต่ก็มีพ่อค้าเอามาเดินเร่ขาย 120บาท ณ จุดนั้น เอาไว้ก่อน เมื่อซื้อมาแล้ว เดินไปอีกนิดเดียว *-* แบบเดียวกันเลย 100บาทครับท่าน (ช่างมันเหอะ) จนฝนหยุดตก อากาศร้อนอบอ้าวก็มาแทนที่ โห.. อะไรกันเนี่ย จนสุดท้าย ณ เย็นวันนั้น หลังจากที่นั่งรอมาทั้งวัน ศรีภรรยาก็กลับออกมาด้วยรอยยิ้มและความหิว และก็ร่วมถ่ายรูปกัน จนจะต้องกลับบ้าน *-* รถแท็กซี่หายากมาก แถมรถติดอีกต่างหาก แล้วเมื่อไหร่จะได้กลับเนี่ย คนรอโบกที่ป้ายก็เยอะ ไม่ได้การล่ะ ต้องใช้วิชา โดยผมยอมเดินย้อนกลับไป เพื่อไปโบกเป็นคนแรกๆ 55+ แล้วค่อยให้แท็กซี่มาแวะรับภรรยา ไม่เช่นนั้น ไม่ได้กลับบ้านแน่
