หลังทำดีท๊อกวันนี้หนูรู้สึกว่า น่าจะถึงเวลาที่จะ AAR เรื่องอาหาร
พื้นฐาน หนูเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไรใครง่าย ๆ ดื้อนั่นเอง อย่างที่เขียนในบันทึกนี้ ค้นหาตนเอง ι การยอมรับที่ใจ
เรื่องอาหารเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ครูปลูกฝังให้มาอย่างยาวนาน ตลอดระยะเวลาที่เรารู้จักกัน ครูมักจะให้โอกาสหนูได้ร่วมทานอาหารกับท่าน ส่วนใหญ่เป็นอาหารสุขภาพ
ท่านไม่ติดว่า เป็นอาหารชนิดไหน เวลาที่มีเพื่อนร่วมทาน ครูมักจะนำพาให้ทานอาหารที่เป็นประโยชน์กับร่างกาย และไม่ทำให้เพื่อนร่วมวงอาหารรู้สึกอึดอัด บางทีก็เป็นอาหารเจบ้าง ผักบ้าง ปลาบ้าง ส้มตำ ปลาเผาบ้าง
ก่อนหน้ารู้จักครู แม้หนูจะชอบกินผัก แต่มักง่าย เอาง่ายเข้าว่า กินอาหารจานเดียว อาหารตามสั่งที่มีขายตามร้านทั่วไป เช่น หมูผักกะเพรา ข้าวมันไก่ ข้าวขาหมู กินซ้ำ ๆ แบบเดิม ๆ ไม่เคยสนใจว่าร่างกายนี้จะเป็นอย่างไร หรือบางทีก็ตามใจปาก หรือกินเป็นแฟชั่นตามเพื่อน อย่างเนื้อย่างเกาหลี หรือไม่ก็พิชช่า ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้ชอบทานหรือรู้สึกเอร็ดอร่อยกับอาหารเหล่านั้นเลย หรือบางทีทานแล้วก็จะผะอืดผะอม อย่างเช่นพิชชา หนูทานแล้วจะปวดหัว
แต่หลัง ๆ มานี้แม้หนูจะห่างจากครู อุปนิสัยการกินได้ถูกซึมซับเข้าไปในใจ ตอนไหนไม่อาจทราบได้ หรือบางทีส่วนลึกภายในใจหนู เรียกร้องอาหารที่ไม่ทำร้ายร่างกายแบบนี้มานาน แต่ไม่อาจหาญพอที่จะต้านกระแสเดิมของนิสัยมักง่ายที่เคยเป็น
การภาวนาในวิถีชีวิตที่ครูมอบให้ ทำให้จิตใจหนูเข้มแข็งมากขึ้น อาจหาญมากขึ้น การภาวนาเป็นเหมือนการได้สังเกตตนเอง สังเกตร่างกาย สังเกตจิตใจ
วันไหนที่ทานอาหารที่ประกอบด้วยหมูหรือเนื้อ ปลาร้า จะรู้สึกอึดอัด ตัวก็จะเหม็น กลิ่นตัวจะแรงประมาณสองถึงสามวัน (เพราะหนูไม่ได้ใช้โรลออน สังเกตเห็นได้ชัดมาก) ถ้าหากทานอาหารเจหรือผักติดต่อกันสักสองสามวัน กลิ่นตัวจะเบาลง จะไม่ขี้ร้อน ไม่รู้สึกอึดอัด
ข้อสังเกตที่เห็นชัดเจน คือของเสียที่ออกมาจากร่างกาย การทำดีท๊อก ทำให้เห็นของเสียที่ออกมาจากร่างกายชัดเจน เหมือนกับว่าทานอะไรเข้าไปก็จะสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน เคี้ยวละเอียดไม่ละเอียด วันไหนทานผัก ของเก่าที่ไหลออกมาก็จะไม่เหม็น แต่วันไหนที่ทานหมู เนื้อ ของดอง ปลาร้า ของเก่าที่ออกมาจะเน่าเหม็นชัดเจน
หนูไม่รู้ว่าเป้าหมายของการดูแลร่างกายถูกเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะครู แต่มันเป็นไปเอง
อืม น่าจะเริ่มจากอยากจะตัวไม่เหม็น โดยไม่ต้องใช้น้ำหอมหรือโรลออน
เกิดกระบวนการ สังเกตเอง ปรับเปลี่ยนเอง เป็นการเปลี่ยนแปลงแบบไม่ได้ฝืน ไม่ได้อยากได้รับการยอมรับจากใคร (เอ.......คำนี้ดูจะไม่ถูกทั้งหมด เพราะตอนเริ่มต้น อยากได้รับการยอมรับจากครู แต่หลัง ๆ มันเปลี่ยนไป) แม้บางวันต้องทานหมู หรือ เนื้อ หรือ ปลาร้า ก็เหมือนรู้และยอมรับในตนเองว่า อุจจาระจะเหม็น ตัวจะเหม็น หนัก ๆ หน่อย สิวอักเสบที่คางหรือข้างแก้มทั้งซ้ายและขวาจะจะเห่อขึ้นมาชัดเจน ซึ่งก็ยอมรับว่าเกิดจากผลของการกินอาหารไม่ระวัง
เมื่อก่อนหนูรังเกลียดสิวอักเสบที่เกิดหลังการดีท๊อกมาก ๆ แต่ตอนนี้เขาเป็นเหมือนตัวชี้วัดของสารพิษในร่างกาย
