ตอนทึ่1          คุยเรื่องนาฬิกาโบราณ

           ครั้งแรกที่ผมเริ่มมองหานาฬิกาโบราณ ก็ไม่ได้เกิดจากเห็นคุณค่าอะไรของมันมากมายอะไรนักหรอก

เหตุเพราะเพื่อนมันชอบเอานาฬิกาข้อมือโบราณมาอวดอยู่เรื่อยๆเดี๋ยวเอาเรือนโน้นมาให้ดู เรือนนี้มาให้ดู

ดียังโง้น สวยยังงี้ ก็เลยเคลิ้มไปกับมัน 

            จำได้ว่านาฬิกาโบราณที่มีกับเขาบ้างเรือนแรกคือ omega constellation หรือที่เขาเรียกกันว่า หอดูดาว ขาสิงห์ ทองหุ้ม เจ้าของเขาขายยกชุด 2 เรือนกับ seamaster kingsize ทองหุ้ม ครึ่งรอบ สนนราคาก็เรือนละเจ็ดพันบาท สองเรือนก็หมื่นสี่  หมื่นสี่พันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ได้การอยู่ เลยต้องแบ่งให้เพื่อนไปหนึ่ง เรือน เก็บไว้แค่หอดูดาวเพียงเรือนเดียว  ตั้งแต ่วันนั้นก็เลยเข้าแก๊งนาฬิกาโบราณกับเพื่อนอย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ย

            วันนี้เพื่อนผมคนนั้นมันข้ามขั้น เป็นเทพ ไปเล่นเรือนละหลายแสนแล้ว ผมก็ยัง กอกแกก  กอกแกก ไปเรื่อยๆ เจอเรือนไหนถูกใจ ถ้าไม่แพงนัก ก็ค่อยๆเก็บซื้อไว้ ไม่เน้นยี่ฮ้อ เพราะคุณค่าของนาฬิกาโบราณ มันไม่ได้อยู่ที่ว่านาฬิกาแพงหรือถูก แต่มันมีคุณค่าที่องค์ประกอบของความคลาสสิคในตัวของมันเอง ด้วยความประณีตในวิธีการผลิตแบบ handmade  ความละเมียดละไมกับการผลิตตัวเรือนด้วยการใช้ทองคำหุ้ม ทองปะ แม้กระทั่งผลิตด้วยทองคำทั้งเรือน  จักรแต่ละตัว เฟืองแต่ละชิ้นที่แกร่ง แข็งแรงด้วยวัสดุที่ใช้  ยากนักที่จะผลิตได้ในนาฬิกายุคปัจจุบัน รูปลักษณ์ที่งดงามแบบไม่หวือหวา แต่ยิ่งพิศยิ่งงาม  นี่แหละคือความคลาสสิคที่ผมประทับใจ 

            นี่แค่นาฬิกาข้อมือเท่านั้นนะครับ  ถ้ารวมถึงนาฬิกาพก นาฬิกาแขวนข้างฝา นาฬิกาตั้งโต๊ะ นาฬิกาปารีส นาฬิกาสี่ร้อยวัน นาฬิกาหัวเตียงฯ แต่ละชนิดล้วนมีความงดงาม มีเสน่ห์เฉพาะตัว ยากที่จะพรรณนาให้เห็นความงดงามได้ครบถ้วน

             วันนี้ผมว่างๆ ก็เลยเปิดเพิงหมาแหงนหลังเล็กๆของผม ที่อนุมัติให้หนึ่งห้อง เป็นที่อยู่ของพวกเขา เหล่าบรรดานาฬิกาโบราณ ให้เพื่อนๆคอเดียวกัน ชมเล่นเพลินๆ  แต่เอาเป็นภาพรวมๆก่อนนะครับ  โอกาสหน้าค่อยทยอยมาอวดโฉมกันทีละเรือนสองเรือน พอสนุกๆ แบบไม่เป็นทางการและไม่มีวิชาการ