เมื่อวานตอนบ่ายๆมีหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งจากหาดใหญ่มาหาธรรมฐิตที่วัด
ซึ่งไม่เคยรู้จักมาก่อน
บอกว่ามาทำบุญและอยากฟังธรรม พวกเขาก็ไม่เคยมาที่วัดธรรมฐิตมาก่อน
เลยบอกว่างั้นได้ทำบุญและได้ฟังธรรมแน่นอน
เลยถามว่าจะฟังแบบเวอร์ชั่นไหนดีละ??
ให้ข้อคิดและเปิดโอกาสให้เค้าได้ถามในข้อสงสัย มีอยู่คนหนึ่งถามว่า
..ถ้าหนูขัดใจพ่อแม่ในการเลือกคู่จะเป็นบาปหรือไม่ค่ะ????
อือ....เป็นคำถามที่น่าคิดทีเดียวนะ
ธรรมฐิตไม่ได้บอกตรงๆหรอกว่าบาปหรือไม่เพียงแต่นำเสนอให้พิจารณาเอง
เรื่องทำนองนี้ธรรมฐิตเห็นว่าก็คล้ายๆนิยายเก่าๆที่มาเล่นด้วยคนใหม่ๆอยู่ร่ำไป
คนแต่ละคนมีทั้งดีทั้งเสีย เพียงแต่ใครเห็นด้านไหนมากกว่ากันเท่านั้น
บางครั้งในมุมมองของเรากับพ่อแม่อาจต่างกันคนละมุม
พ่อแม่มองมุมนี้แต่ลูกมองมุมนั้น
ทั้งนี้ทั้งนั้นใครจะมองมุมไหนก็แล้วแต่
หากคนที่พ่อแม่เลือกให้ เราไม่รักแบบคู่ชีวิตก็ไม่ผิดอะไร
แต่หากคนที่เราเลือกพ่อแม่ไม่ชอบ
ก็ต้องหาวิธีเพื่อให้เขาแสดงความดีและความจริงใจให้ท่านยอมรับให้ได้
หากแม่พ่อเราคิดว่ายังไม่ดีพอ
ก็ต้องเสาะแสวงหาจากพ่อแม่ของเราให้ได้ว่า
สิ่งที่ไม่ดีพอนั้น คืออะไร อยู่ตรงไหน ต่างกันอย่างไร..
หากเขาดีจริงมีความจริงใจอย่างแท้จริง
..เชื่อเถอะความดีในตัวเขาจะทำให้พ่อแม่เรายอมรับได้..
ดังนั้นทุกอย่างต้องใช้ความเปลี่ยนแปรง(เวลา)เป็นเครื่องพิสูจน์
ท้ายที่สุดแล้วมันก็จะลงเอยที่คุณงามความดีของมนุษย์นั่นเอง..
..บางครั้งการตุ๋นเนื้อเปื่อยต้องให้เวลาเนื้อบนไฟนานๆอย่ารีบร้อน
มิฉะนั้นแล้วเนื้อจะไม่นุ่มอร่อย...
ธรรมะสวัสดีขอรับ..
นมัสการเจ้าค่ะหลวงน้า
หนูว่าทำความเดือดร้อนให้คนอื่นไม่ว่าทางใจหรือทางกายก็ต้องเป็นบาปมากนะคะ เมื่อวานหนูล้างจานทำเสียงดัง หนูถูกคุณครูเตือนหลายครั้ง ทำให้หนูคิดว่าเป็นบาปเลยค่ะ
กราบนมัสการเจ้าค่ะ
ท่านธรรมฐิตเทศน์หลายเวอร์ชั่นด้วยเหรอเจ้าคะ? อิอิ
เห็นด้วยเจ้าค่ะว่า ตุ๋นเนื้อต้องค่อยๆ ใช้เวลา อย่ารีบร้อน แต่วัยรุ่นสมัยนี้บางคนเค้าชอบเนื้อสดเจ้าค่ะ...ไม่ต้องรอ 555
แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการกระทำทางกายวาจาใจของเราว่ามีเจตจำนงให้เขาเดือดร้อนหรือไม่จ๊ะ..
โรงเรียนปิดเทอมแล้วสิเนาะหนู..
เป็นพ่อครัวต้องปรุงให้หลากหลายสิเนาะผู้บริโภคจะไม่เบื่อ..
บางครั้งเพราะอดใจรอไม่ไหวนี้แหละจึงต้องมาทนทุกข์ทั้งชีวิต..
สาธุที่แวะมาขอรับ..
นมัสการพระน้องเจ้าค่ะ
มารับข้อคิดดีๆยามเช้านี้ นึกถึงเรื่อง บ่มรัก ของท่านหลวงวิจิตรวาทการค่ะ
... ยิ่งนานวัน เฝ้าบ่มรัก ยิ่งประจักษ์ คุณค่ายิ่ง ...
ขอบคุณนะคะไปเยี่ยมเยือน ช่วงนี้ยังสะสางงาน รอคอยวันได้ผ่อนพักเจ้าค่ะ ;)
อย่าทำงานจนลืมหันมาดูรูปนามละพี่ปู..
กราบนมัสการเจ้าค่ะ
อ่านแล้วขำๆ ประโยคสุดท้ายของท่านครับ
ที่พระพูดถึงการตุ๋นเนื้อเปื่อย
ชอบประโยคที่ว่านิยายเก่าที่เล่นด้วยคนใหม่
แสดงว่าปัญหาของมนุษย์ไม่เปลี่ยนแปลงครับ
เพียงแค่นำเสนอเท่านั้น
อาจารย์สบายดีเนาะ...