สวัสดีผองเพื่อน
ไม่ได้หายไปไหน หรือไปไกล ไม่ได้กลัวสีแดง แต่คลี่นไส้ ไม่ได้ชอบสีเหลือง แต่ยังสบายใจ ไม่เลือกสีเลยได้ไหม ทำไมประชาธิปไตยจึงไม่มีอิสระเอาเสียเลย
ผองเพื่อนคงรู้สึกเนือยๆ เฉื่อยๆ ชีวิตดำรงอยู่ไม่รู้ว่ามีความหมายพอหรือไม่ ชีวิตข้าพเจ้ากลับสู่ยุคมืดอีกครั้ง เนื่องจากระบบราชการมันเป็นเช่นนี้เอง ตอนนี้ในสถานที่ทำงานกำลังระส่ำระสายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งในและนอก และสภาพแวดล้อมรอบๆ รวมทั้งสังคม ประเทศชาติ ไปจนถึงโลกใบนี้ กับสภาวะโลกร้อนและข่าวลือโลกแตก โอ้ มันเป็นเช่นนี้เอง
สองอาฑิตย์นี้โรคร้ายเข้ามาเยือน ไปทำฟันมาหมดไปกว่าครึ่งแสน กลับมาเป็นอีกจนได้ ช่างโชคร้ายเคราะห์กรรมซ้ำสอง ปวดแสบใบหน้าจาก trigeminal neuralgia อีกจนได้ ยิ่งกว่าถูกตบหน้า เหมือนเป็นเมียน้อยไปแย่งสามีเขาเลยถูกเมียหลวงกรีดหน้าด้วยมีดคมๆ ทุกครั้งที่ยิ้มหรือพูด เลยกลายเป็นไอ้เสือยิ้มยากไปฉิบ เข้ากับยุคสมัยพอดี ไม่รู้จะยิ้มให้ใคร ยิ้มไปทำไม ได้แต่คิดว่า โอ๋ มันเป็นเช่นนี้หนอ ปล่อยให้มันเป็นไป มันเป็นเช่นนั้นเอง
อาฑิตย์นี้มีข่าวร้าย เพื่อนฝูงผองพี่ที่เคยร่วมหัวจมท้าย ขอสละเรือ ปล่อยให้เรือที่อยู่วิ่งโดยมีลูกเรือน้อยลงไปเรื่อยๆ บอกถึงสภาวะ ความเสื่อมถอยตามวัฏจักร ผู้ที่มีธรรมย่อมเห็นซึ่งความเป็นจริง มีเกิดย่อมมีดับ มีเจริญย่อมมีเสื่อม มียินดีย่อมมีเสียใจ ไม่มีอะไรดำรงอยู่ได้ อย่างไรก็ดีเรือลำนี้จะวิ่งไปให้ถึงจุดหมายของมัน แม้จะมีคนถือหางเสือไม่กี่คน เนื่องจากกระแสน้ำมันพัดไป มันอาจหยุดพัดบ้าง พัดผิดทางบ้าง แต่เมื่อเรือเบาขึ้น ก็เป็นโอกาสที่เรือจะไปได้เร็วขึ้นเช่นกัน มีคนสมน้ำหน้า มีคนยิ้มเยาะ หัวใจเป็นของเรา ความคิดเป็นของเรา ถ้าเราคิดมากก็คงสมใจเขา ถ้าไม่คิดอะไรเลยเราคงไม่ใช่คน มันเป็นเช่นนั้นเอง
ยุคมืดทั้งที่ทำงาน รับใช้คนที่ไม่จริงใจ คงไม่รับใช้หรอก แต่จะรอและเงียบ ทำงานกับเพื่อน และน้อง ดีที่สุด ชีวิตไม่เคยขอตำแหน่งใครหรือซื้อของใคร เลยไม่รู้สึกอะไร แต่ก็แปลกใจ ว่าทำไม เขาจึงต้องซื้อขายตำแหน่งกระจอกแบบนี้ วันก่อนฟังวิทยุ เขาบอกว่ายุคนี้ราชการไม่มีตำแหน่งใหนไม่ต้องซื้อ ขอลาออกจากราชการครับ ขอลาออก ตั้งใจว่าจะลาออก นับแต่ตอนนี้ เพราะว่าทำงานไม่ได้ ไม่รู้จะทำให้ใคร มันเป็นเช่นนั้นเอง
จะเห็นว่าสิ่งต่างๆ มันขมวดปม ไม่เช่นนั้นจะยุ่งเหยิงอย่างนี้หรือ อะไรที่เกิดมันไม่ได้เกิดขึ้นทันที มันมีสาเหตุ มันเป็นอิทธัปปัจยตา มันมีมาแต่เหตุ มันสะสมมาเรื่อยๆ อย่างเช่น คุณทักษิณ สิ่งที่กระตุ้นคือการขายดาวเทียมให้กับเทมาเส็ก จริงแล้วเขาทำอะไรที่ยิ่งกว่านั้นมาก นั่นเป็นสิ่งสะสม การขายดาวเทียมเป็นการขยับปีกของผีเสื้อ ซึ่งสะเทือนทั้งดวงดาวของเขา ทำให้อาณาจักรเขาพังย่อยยับ เช่นเดียวกัน เหตุการณ์ตอนนี้ก็เป็นสิ่งสะสมมาเหมือนกัน เหตุการณ์คุณทักษิณ ก็เหมือนปีกผีเสื้อ ที่พอขยับ ก็จะกระเทือนถึงดวงดาวประเทศไทยเช่นเดียวกัน สมัยนี้อะไรก็เร็ว รู้กันไปหมด สมัยก่อนกว่าจะรู้ข่าวต่างประเทศอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ สมัยนี้ชั่วกระพริบตา การรู้เร็วไม่ใช่ว่าจะดี เคยอ่านว่าคนเรามีสัญชาติญาณสัตว์ (animal instinct) ที่ดาร์วินใช้คำว่า survival for the fittest ที่ผู้ปกครองเด็กส่งไปเรียนพิเศษ เพื่อให้ลูกกูเป็นหนึ่ง กว่าจะเป็นหนึ่งได้ไม่รู้เหยียบหัว ลูกคนอื่นไปเท่าไร เด็กรุ่นนี้ในอนาคตคงรู้จักแต่การแข่งขัน แล้วก็ได้ที่หนึ่ง แล้วก็แพ้ไม่เป็น แล้วเหตุการณ์แบบที่เกิดขึ้นนี้ก็จะเกิดซ้ำซาก จนกว่าดาวดวงนี้จะพินาศไป มันเป็นเช่นนี้เอง
อาชีวเวชศาสตร์ มีความก้าวหน้าบ้างหรือไม่ในช่วงที่ผ่านมา ถ้าอ่านในวารสาร ความก้าวหน้ามันเป็นส่วนๆ จะหา impact หรือนวตกรรมใหม่ๆ ยังไม่ได้ มันไม่ตื่นเต้นเหมือนการรักษาโรค แพทย์อาชีวเวชศาสตร์ เป็นแพทย์ที่ไม่ทะเยอทะยานมาก แต่จะมีความกระตือรือร้นในการป้องกันโรค สิ่งใหม่ๆ อาจเป็นกฎกระทรวงฉบับใหม่ที่จะออกพร้อมกับพรบ คุ้มครองแรงงานฉบับใหม่ กฎกระทรวงของกระทรวงแรงงานฉบับใหม่กำหนดหน้าที่ของแพทย์อาชีวเวชศาสตร์ และพยาบาลอาชีวอนามัยไว้ ผมจะนำมา code ให้ดูในเรื่องกฎ กระทรวง ซึ่งยังไม่แก้ไข อยากถามความเห็นพวกเราว่า จะทำอย่างไร จะเพิ่มอะไร จะแก้อะไร จะทำอะไรเพื่อรองรับ สมาคมฯ ได้พิจารณาบ้าง และเตรียมการไว้หลายอย่าง แต่ไม่รู้จะถูกใจหรือไม่ แต่ถ้ากฎกระทรวงนี้ออกมาก็จะเป็น impact ขนาดใหญ่สำหรับพวกเรา สิ่งที่ต้องทำคือมาตรฐานการทำงาน การเดินสำรวจ ฯลฯ ที่จะได้พูดเป็นภาษาเดียวกันกับบุคลากรคนอื่นๆ ที่ทำงานในโรงงาน
สิ่งใหม่ๆ ที่ทำแล้วมีความสุขในปีนี้คือการเตรียมทำตำราอาชีวเวชศาสตร์ ซึ่งได้ผองเพื่อนมาช่วยกัน ได้เงินงบประมาณมาทำแต่ไม่รู้ว่าจะพิมพ์พอหรือไม่ หนังสือจะหนาประมาณ 600 หน้า คิดว่าคงเป็นหนังสือที่ดี อีกเล่มหนึ่ง ขอประชาสัมพันธ์ว่าผมทำหนังสือ return to work เสร็จแล้ว และกำลังจัดพิมพ์ ดังนั้นสิ่งดีๆ ในปีนี้ ก็พอต่อสู้กับสิ่งแย่ๆ ในปีนี้ได้เหมือนกัน วันก่อนไป kinokuniya เขียนว่า survival you, first เห็นจะจริง ตอนนี้ผมไม่มี royalty กับหน่วยงานที่ผมทำงานอยู่เลย ถ้าใครอยากได้ผมไปทำงานติดต่อได้ครับ ผมเหนื่อยมากกับคนในที่ทำงานหลายคน เหนื่อยกับผู้บังคับบัญชา และเหนื่อยกับสังคม เหนื่อยกับอากาศร้อน แต่ถ้าได้ระบายอย่างนี้ก็คงดีเหมือนกัน
ยังมีอีหลายคน ที่ทนทุกข์มากกว่าอาจารย์ครับ
ผมเป็นกำลังใจให้