๑๙
หลังเที่ยงคืนที่ร้านหมี่เกี๊ยวข้างทาง
วันนี้คุณสาวห้าวตัวโตไม่ได้มาทำหน้าที่รับลูกค้าที่โต๊ะอย่างทุกวัน ลูกค้าอย่างพวกเราจึงรู้สึกดีขึ้น
ที่ไม่ต้องมีใครมายืนส่งสายตาขวางๆ จ้องมองส่งกระแสจิตให้เราคิดออกเร็วๆว่าจะกินอะไรดี
เพราะถ้าเกิดคุณสาวห้าวมา เราจะคิดนานไม่ได้เลย
วันนี้จึงรู้สึกดีมากๆที่เจ้าของร้านมารับลูกค้าเอง
หมี่หมูแดงสองลูก หมี่แห้งไม่เอาผัก หมี่เกี๊ยวน้ำ หมี่หมูแดงน้ำ, 2 เกี๊ยวน้ำ
เราสั่งบะหมี่ เรารอบะหมี่ แล้วเราก็เริ่มคุยกัน มีการกล่าวอ้างถึงบุคคลที่สามบ้างบางครั้ง (ผู้จัดการร้านที่กลับไปแล้ว)
ฉันไม่ค่อยคุยแต่ชอบลอบมองแววตาที่สดชื่นหลังเลิกงานของทุกคนมากกว่า
บางทีฉันมองใต้โต๊ะ ฉันเห็นแมลงสาบกำลังวิ่งวุ่นอยู่ แต่มันก็ไม่ได้มารบกวนการพูดคุยของพวกเราหรอก
มองไปที่ท่อระบายน้ำ ฉันเห็นหนูตัวอ้วนวิ่งออกมาเงอะๆงะๆแล้วก็มุดเข้าไปใหม่ มันคงกลัวคน ไม่รู้ว่าวันนี้มันได้กินอะไรบ้างหรือยัง
สำหรับเวลาผ่อนคลายอย่างนี้
การใช้แรงงานในห้องแอร์ การเดินๆ วิ่งๆ
ล้างถ้วยล้างแก้ว ยกของยกถังไอติมหนักๆ
กวาดพื้นถูพื้น การหมกตัวอยู่กับตู้ไอติมหนาวๆ
เย็นยะเยือกจนมือชามาทั้งวัน ได้จบลงอีกครั้ง
การสวัสดี-กล่าวคำขอบคุณลูกค้า ครั้งแล้วครั้งเล่า
การมุดหัวเข้าไปตักไอติมตักไอติม ลูกแล้วลูกเล่าลูกแล้วลูกเล่า
การล้างถ้วยล้างแก้ว แก้วแล้วถ้วยเล่า
ล้างแล้วล้างเล่า อย่างลุกลี้ลุกลน ได้จบสิ้นลงอีกครั้ง
ถ้าจะให้เขียนบทกวีสักบทก็คงบอกว่า
-ยิ้มรับกับการงานที่เสร็จสิ้นลงอีกวันหนึ่ง
กินหมี่เกี๊ยว
และคิดถึงเธอ-
วันนี้เธอคนสวยประจำร้านของเราไม่มาทำงาน
พวกเราคิดถึงเธอ เธอเองก็คงเหงาและอยากพูดคุยกับพวกเราทุกคน
แต่ตอนนี้เราก็ต้องได้หยุดคุยหยุดกล่าวถึงบุคคลที่สามก่อน เพราะหมี่เกี๊ยวมาส่งที่โต๊ะแล้ว
เงียบ. . . . , แล้วก็กินๆๆๆ จนหมด/
คนอื่นกินชามเดียว กินน้ำแล้วก็คุยต่อ
แต่อ้อมสั่งเส้นเล็กแห้งเพิ่มอีกชาม เราคุยไปคุยไป อ้อมก็กินชามที่สองไป . . . . . .
“. . . . . . . . . . . / ”
นานพอสมควรสำหรับวันนี้ เมื่อได้เวลาแล้ว
เมื่อพวกเรากำลังจะกลับ โทรศัพท์ PCT ของอ้อมก็ดังขึ้น
“กลับกันแล้วเหรอ” เธอโทรมานั่นเอง
อ้อม คุย คุย คุย เหนื่อยมากค่ะพี่ เหนื่อยมากค่ะพี่ แล้วก็ส่งโทรศัพท์ให้ฉัน
เธอปวดหัว ฉันฟังเสียงเธอจากโทรศัพท์และพูดกับเธอ ไม่มีอะไรที่จะบอกเธอมากไปกว่า
กินยานะ แล้วนอนหลับให้สบาย
เพียงคำพูดที่เรียบง่าย
แต่ความรู้สึก เราอาจซับซ้อนกว่านั้น
คืนนี้เราไม่ได้คุยกันถึงเช้า และขอให้เธอนอนหลับให้สบาย ถ้าฝันก็ขอให้ฝันอย่างมีความสุขเถอะ
พรุ่งนี้จะได้หาย มาทำงานได้ แล้วคุยกันถึงเช้าอีก
แม้ไม่ได้เจอกันเพียงวันเดียว พวกเราก็คิดถึงเธอนะ .
