การบริหารที่อาศัยการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองและชุมชน

ในวันนี้ข้าพเจ้ามีความภูมิใจมากที่เห็นผู้ปกครองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งจะจบการศึกษาประจำปี 2552 ที่จะถึงนี้ มาช่วยกันเตรียมงานเพื่อจะจัดงานปัจฉิมนิเทศให้กับนักเรียนป .6  ในวันที่ 19  มีนาคม 2553 ซึ่งผู้ปกครองได้มาทำพานบายศรีเพื่อทำพิธีสู่ขัวญให้ลูกที่จบป.6 เป็นกิจกรรมที่น่ารักมากนักเรียนเป็นผู้จัดหาอุปกรณ์ในการทำพานและผู้ปกครองช่วยกันประดิษฐ์พานบายศรีซึ่งเป็นกิจกรรมที่น่าภาคภูมิใจมาก  ข้าพเจ้าได้ข้อคิดว่าถ้าสังคมมีความเป็นอยู่ที่อาศัยซึ่งกันละกันมีการให้อภัยกันช่วยเหลือกันปรึกษาหารือกันก็คงจะไม่มีความแตกแยกเหมือนปัจจุบันสังคมไทยเรามีหลากหลายเสื้อสีต่างๆมีการแบ่งพักแบ่งพวกไม่ยอมที่จะหันหน้าเข้าหากันเช่นเดียวกับหลักการบริหารถ้าทุกท่านต่างรู้หน้าที่รู้บทบาทของตนเองว่าจะทำอะไรอย่างไรที่ไหนเมื่อไหร่แล้วและปฏิบัติหน้าที่นั้นให้ดีไม่มีผลประโยชน์แอบแฝงการงานที่ทำก็จะประสบผลสำเร็จได้โดยง่ายและมีความสุขที่ได้ทำงานแต่เมื่อไหร่แล้วการทำงานเพื่อหวังผลประโยชน์เมื่ไม่ได้ตามที่หวังจะทำให้เป็นทุกมากยิ่งกว่ากองไฟเผาตัวทั้งเป็น