อำลา...อาลัย..ส่งศิษย์..ด้วยรักและผูกพัน

ครูครับ ...ผมขอโทษ ..ยกโทษให้ผมนะครับ..อยากบอกว่าครูไม่เคยโกรธหนูเลย.....

• ช่วงหลายวันที่ผ่านมาอยากบอกว่าเสียน้ำตามากมายกับลูกศิษย์ตัวน้อยๆที่กำลังจะก้าวออกจากโรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัยแห่งนี้

• การได้ร่วมทำสไลด์ทำให้ผู้เขียนรู้สึกเศร้าและเสียใจมากมาย 

• แต่ก็ดีใจที่หวังมาตลอดว่าจะร่วมจัดทำสไลด์แจกให้กับนักเรียนทั้ง 95 คน เป็นแผ่นซีดีแทนหนังสือรุ่น 

• โดยมีท่านรองผอ.ฝ่ายบุคลากรพี่นพพรช่วยทำและน้องๆฝ่ายวิชาการ จนได้ภาพความประทับใจมากมาย  

• มีการจัดเลี้ยงที่ผู้อำนวยการโรงเรียนจัดขึ้นให้อย่างประทับใจ  ในฐานะครูประจำชั้นป.6 รู้สึกประทับใจ 

• อีกทั้งเด็กรุ่นนี้มีความผูกพันมากมายเพิ่งรู้ว่า การที่เราเฝ้าอบรมดูแล บางครั้งดุว่าเสียงดัง ทำโทษ เคร่งครัด 

• บางครั้งก็สนุกสนานร่าเริง สุข เศร้า เคล้าน้ำตา...

• ในวันอำลานั้น เพิ่งรู้ว่าหน้าที่ของครูนั้นเสร็จสิ้นผู้เขียนนั่งมองเด็กๆและรู้สึกว่าต่อไปนี้คงไม่ได้รับหน้าที่นี้อีกแล้ว 

• ก่อนเสร็จสิ้นพิธีสิ่งที่บีบคั้นหัวใจของความเป็นครูก็คือ

• เด็กนักเรียนที่เราเคยว่ากล่าวอบรมตักเตือนนั้น ค่อยๆเดินเข้ามาเป็นทิวแถวก้มลงกราบพร้อมกับพูดว่า

• “ ครูครับ ผมขอโทษ ยกโทษให้ผมนะครับ” ผู้เขียนพูดอะไรไม่ออก..มีเพียงหยดน้ำตาไหลรินออกมามากมาย

•  ผู้เขียนพูดกับเด็กเพียงว่า “ครูไม่เคยโกรธพวกหนูๆเลย” และทุกๆอย่างก็จบลงด้วยน้ำตาและภาพแห่งความประทับใจ  

• ทั้งหมดเป็นเสียงที่ก้องอยู่ในความทรงจำของผู้เขียนแม้กระทั่งเวลานี้

•  เช้านี้ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเหงาๆและเศร้าชอบกล...เป็นช่วงเวลาปิดภาคเรียนที่เป็นเวลาพักใจจริงๆ ครูคนนี้ก็จะทำหน้าที่ต่อไปกับลูกศิษย์รุ่นน้องๆรุ่นต่อไป

• เลยขอนำภาพความประทับใจและความทรงจำดีๆบางส่วนมาบันทึกไว้เพื่อเตือน...ถึงความทรงจำ...

• Time may be changeable, but my love is unchangeable.เวลาอาจเปลี่ยนแต่ความรักของครูไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

ครูหนุ่ยแสดงเป็นหมาป่านักเรียนบอกว่าชอบมากๆเลย

• ขอบคุณเพลงดอกนกยูงที่นายกัปตัน เสร็จกิจดีบุตรชายของผู้อำนวยการโรงเรียน

• ที่เป็นลูกศิษย์ของผู้เขียนขับร้องและแต่งทำนอง ซึ่งเป็นเพลงประจำโรงเรียน

• ขอบคุณเพลงภาพทรงจำของศิลปินเล้าโลมมากๆค่ะ

[พิกุล]

• ช่วงเทศกาลแห่งการจากลา แต่ไม่ลาจาก
• ปัจฉิมนิเทศเป็นการแสดงความสำเร็จ
• และเป็นการข้ามจุดที่จะก้าวเดินไป
• ข้างหน้าด้วยความมั่นคง
• คิดถึงเด็กๆ ลุกศิษย์เหมือนกันค่ะ
• ขอให้เด้กๆ จงเติบโตด้วยความรู้และความดีนะคะ
• ครูทุกๆคนกำลังจ้องมองเธอก้าวอยู่จ้ะ
• 
• 
• 
• บรรยากาศการเรียนการสอนสัปดาห์สุดท้ายก่อนสอบปลายภาค
• เก้บไว้เป็นความทรงจำดีๆ ตลอดไป

[Nina]

• ขอบคุณคุณpikulค่ะ
• ที่มาทักทาย ยินดีที่รู้จักค่ะ
• เป็นความเศร้าที่ต้องทำใจค่ะ ส่งศิษย์ขึ้นสู่ฝั่งต่อไป
• ครูทุกๆท่านเฝ้ามองอย่างภาคภูมิใจค่ะ
• ขอบคุณอีกครั้ง...นักเรียนของคุณครูpikulก็น่ารักน่าประทับใจเช่นกันค่ะ
• รักมากมายค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

[พรชัย]

ความสุขของครูอยู่ที่ศิษย์ ผ่านไปปีนี้ ปีใหม่เข้ามา นี่แหละครู

[Nina]

• ขอบใจข้าวตูสาวน้อยที่น่ารัก
• ที่มาทักทาย ทำงานมากมายแถมนอนค้างที่รร.มาเป็นอาทิตย์
• วันนี้ได้พักผ่อนจริงๆที่บ้านก็วันนี้แหละ
• หลับไปครึ่งวัน แล้วเพิ่งตื่น เลยรีบมาเจอสาวน้อย
• พรุ่งนี้เจอกันจ้า....รักนะ...ฮ่าๆๆๆ

[Nina]

• ขอบคุณท่านผอ.พรชัยมากๆค่ะที่มาทักทายกัน
• ความเป็นครูนั้นมั่นคงและยาวนาน ซึ้งและประทับใจในสิ่งที่เราสรรสร้างเด็กๆ
• และอาจเศร้าบ้างแต่ทำให้ความเป็นครูนั้นสมบูรณ์เพิ่มมากขึ้น
• ระลึกถึงเสมอค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

[ครู ป.1]

โอ๋ ! โอ๋ !นะ  นิ่งซะเดี๋ยวปีหน้าค่อยร้องใหม่

ครู ป.1 ไม่ได้ร้องไห้มาหลายปี

ถ้าสอน ป.6 น้ำตาแตกเช่นกัน

มาชวนไปรักประเทศไทยด้วยกัน

ที่นี่ http://gotoknow.org/blog/0609045-2009-1/344295

[Nina]

• ขอบคุณพี่ครูป.1ค่ะที่มาปลอบใจกันเป็นช่วงเวลาทำใจค่ะ
• ไม่ค่อยชอบอยู่คนเดียวเพราะจะนึกถึงเด็กๆพยายามทำใจให้ได้ในเร็ววัน
• ขอบคุณความห่วงใยที่ส่งถึงกันตลอดมา
• รักมากมาย คิดถึงมากมายค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

[ครูตุ๊กแก…ตัวดำๆ…]

น้องหนุ่ยจ๋า

  ..เพลงดอกนกยูง..ไพเราะและซึ้งมากค่ะ

  เหมาะมากกับบันทึกนี้ (ซึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆ)

  ถึงงานอำลาจะเศร้าแค่ไหน  แต่พี่รู้ว่าน้องหนุ่ยภูมิใจมากกับวันนี้ ใช่ไหมคะ

  คิดถึงค่ะน้องสาว ..^___^..

 

[Nina]

• ขอบคุณพี่ตุ๊กแกค่ะ คิดถึงเด็กๆและนึกถึงมากมายค่ะ
• น้องหนุ่ยคิดถึงพี่ตุ๊กแกเช่นกันค่ะ
• เพิ่งรู้สึกว่าได้พักผ่อนก็เมื่อวานนี้แหละนอนยาวเลยค่ะ
• รักมากมาย รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

[ราชิต สุพร]

ไม่มีใครรู้จักพวกเขา ได้ดีเท่าครูผู้ปลูกฝั่ง ทุกวันเช้า-ค่ำ มานานนับปี..

ขอบคุณนะครับพี่nina

[เขียนเมื่อ 9 ก.พ. 2554 11:43 น. 9 ก.พ. 2554]

สวยมาก