เงียบ....เหงา

          การประชุมดูเหมือนเป็นหน้าที่ประจำไปเสียแล้ว เพราะมีภารกิจที่ประชุมทุกเดือนตลอดทั้งปี

          การไปประชุมแต่ละครั้งดูเหมือนเจ้าลูกชายตัวน้อยไปค่อยจะมีความสุขนัก เพราะไม่อยากให้พ่อจากไปนั่นเอง เนื่องจากก่อนนอนทุกคืนจะต้องนิทานให้ฟัง หอมแก้มก่อนนอนและต้องนอนข้างพ่อเท่านั้นจึงจะนอนหลับ

          ทุกครั้งที่กลับจากการประชุมเจ้าตัวน้อยจะเปิดกระเป๋าเดินทางเพื่อที่จะมองหาขนมที่ได้รับแจกจากรถทัวร์ และขนมที่ชื่นชอบก็คือ ขนมของบริษัทสมบัติทัวร์ เนื่องจากรสชาติดีและกล่องสีสวย

 

          ดังนั้นจึงต้องใช้บริการของบริษัทนี้ทุกครั้งที่เดินทาง เคยใช้บริการของบริษัทอื่น ปรากฏว่าได้ขนมมาแล้ว ไม่เป็นที่ถูกใจของเจ้าตัวน้อยที่บ้าน

  ถ้าไม่เห็นขนมเจ้าน้อยจะบ่นทันทีว่า “หนูคอยป๊อ ตั้งนาน ทำไมไม่มีขนมให้นู๊”

          แต่เมื่อเห็นขนม ตอนเช้าจะนำขนมวิ่งไปอวดเพื่อนๆทันที ว่า “ป๊อกลับมาแล้ว พร้อมกับมีขนมอร่อยๆมาฝากด้วย”

     แต่เช้าวันนี้ เมื่อกลับจากการประชุมเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาไม่ได้สิ้นเสียง “ป๊อกลับมาแล้ว” พร้อมกับรอยจูบที่ได้รับ

บ้านปิดไฟเงียบ.........ประตูล็อคอย่างดี

    เพราะทั้งแม่และลูกชายตัวน้อย มีภารกิจที่จังหวัดพิจิตร  บ้านทั้งบ้านรู้สึกเงียบและเหงาเหลือเกิน

เหลือเพียงตุ๊กตาหมีตัวน้อย สัญญลักษณ์ของเจ้าน้อยไว้ดูต่างหน้า