ฝ่ายบริการ สำนักหอสมุดเผชิญกับปัญหาโลกาภิวัฒน์เข้าแล้ว ใครจะรู้ได้ว่า ผู้ใช้บริการหน้าไท้ยไทย ที่เดินเข้ามาหาเราแต่ไม่พูดไทยกับเรา หลังจากปรับหูรับเสียงแล้วถึงพบว่า เขาพูดภาษาอังกฤษ ใช่แล้ว ผู้ใช้คนนั้นของเราเป็นสาวสวยจากประเทศที่มีหน้าตาเหมือนคนไทยเราที่สุด ฟิลิปปินส์ ทำไงละทีนี้ แว่บแรกที่คิดได้ วิ่งหาหัวหน้าฝ่ายมารับแขกให้เร็วเลย หลังจากที่หัวหน้าหันมาทำตาดุใส่ เพราะว่าพึ่งเรียนภาษาอังกฤษกับ อาจารย์วลุลีมาหยกๆ ยังไม่ยอมใช้อีก  มานะชัย หนุ่มไม่น้อยไม่ใหญ่ ขวัญใจผู้ใช้บริการ จึงเริ่มขวนขวายหาวีซีดีภาษาอังกฤษ มาเปิดฟังขณะทำงานบริการยืม-คืนเพื่อเตรียมตัวรับแขกต่างประเทศคนต่อไป พักนี้คนต่างประเทศเดินเข้าห้องสมุดถี่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะมหาวิทยาลัยเรามีวิทยาลัยนานาชาติซึ่งมีอาจารย์เป็นชาวต่างชาติมากขึ้น มีนิสิตชาวต่างชาติมากขึ้นด้วย

        เลยเกิดเรื่องตลกโลกาภิวัฒน์ขึ้นจนได้ หลังจากเมื่อวานหัวหน้าฝ่ายเปรยขึ้นว่า เราน่าจะพูดภาษาต่างประเทศกันนะ จะได้ฝึกปรือฝีมือเตรียมรับผู้ใช้บริการ เช้าวันต่อมาเราก็เริ่มจากง่ายๆ ก่อนเลย

มานะชัย  Good morning. How are you?

วันเพ็ญ   Good morning. I'm fine, thank you. And you?

มานะชัย  I'm fine, thank you.

จรัญ เดินเข้ามาทักทายเพื่อนร่วมงานด้วยภาษาต่างประเทศที่คุ้นเคยที่สุด  ซำบายดี๋

ก็ลืมตกลงกันไปว่า ภาษาต่างประเทศนั้นเราหมายถึง ภาษาอังกฤษ ฮา