“ลิเก..เบาหวาน” จึงสะท้อนภาพของชีวิตบุคลากรทางการแพทย์ที่มีอยู่จริงในสังคมปัจจุบัน แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นของการสร้างสัมพันธภาพและการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี รวมถึงความสำคัญของการให้ข้อมูลและคำแนะนำที่เหมาะสมต่อผู้ป่วยและญาติ อีกด้วย

ปีนี้เป็นปีแห่งความโชคดีของผู้เขียน ที่ได้มีโอกาสเข้ามาในงาน 11th. HA National Forum แต่เช้า... เลยมีโอกาสได้นั่งแถวหน้าใน HALL ใหญ่ห้อง Grand Ballroom

ได้มีโอกาสเห็นบรรยากาศบนเวที และเก็บภาพได้ชัดเจน(ก่อนที่กล้องจะพัง) แต่ไม่มีโอกาสได้หันหลังไปเก็บภาพบรรยากาศของผู้เข้าฟังในห้องเนื่องจากนั่งหน้าชนิดติดขอบ มาทราบได้ภายหลังว่า... ห้องแทบแตก... เหมือนทุกปี

 

ปีนี้ผู้จัดโหมโรงงานประชุม...ด้วย “ลิเก...เบาหวาน” จาก จ.พระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นศิลปะการแสดงที่ผู้เขียนไม่ได้ดูนานมากแล้ว...เป็นสิบๆปี ดูเหมือนว่าผู้แสดงมีคุณพยาบาลร่วมด้วยหรือไงเนี่ย

 

 “ลิเก...เบาหวาน” เป็นการดำเนินเรื่องเล่าที่สะท้อน การดูแลผู้ป่วยเบาหวานของสถานพยาบาลที่อยู่ห่างไกล ที่ทางโรงพยาบาลมีความพยายามเพิ่มศักยภาพการดูแลโดยสามารถใช้เครือข่ายคอมพิวเตอร์ช่วยในการขอรับคำปรึกษา คำแนะนำ หรือส่งต่อกรณีพบว่าผู้ป่วยมีปัญหาซับซ้อนมากขึ้นจนเกินความสามารถของตน ทำให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลที่ดียิ่งขึ้น

 

“ลิเก...เบาหวาน” ทำให้ผู้เขียนเห็นบรรยากาศของความยากลำบากในการปรับพฤติกรรมของผู้ป่วยที่ต้องเอาชนะใจตนเองมากๆ เห็นความห่วงใยของญาติๆที่มีความต้องการและคาดหวังการดูแลรักษาที่ดี มีคุณภาพ 

ผู้เขียนเห็นความลำบากของบุคลากรสาธารณสุขในชุมชนที่มีความพยายามในการพัฒนาบริการ  เห็นมุมมองความต้องการของญาติผู้ป่วยที่ต้องการการดูแลรักษาเทียบเท่าโรงพยาบาลใหญ่ๆ... ซึ่งนานวัน ความต้องการเบื้องต้นดังกล่าว จะยิ่งเพิ่มขึ้นๆ ...มากจนเพิ่มเป็น “ความประทับใจในบริการ” ตามไปด้วย  

“ลิเก..เบาหวาน” ยังมีภาพของข้อต่อรองของญาติ เรื่องการฟ้องร้องหากผลการรักษาไม่ได้ดีพออย่างที่คิด

“ลิเก..เบาหวาน” จึงสะท้อนภาพของชีวิตบุคลากรทางการแพทย์ที่มีอยู่จริงในสังคมปัจจุบัน แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นของการสร้างสัมพันธภาพและการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี รวมถึงความสำคัญของการให้ข้อมูลและคำแนะนำที่เหมาะสมต่อผู้ป่วยและญาติ อีกด้วย

ตอนเด็กๆผู้เขียนเคยตามคุณน้าไปดูลิเกในงานวัดข้างบ้าน  ตอนนั้นผู้เขียนดูแล้วอยากเล่นลิเก แถมจินตนาการว่าถ้าตัวเองได้เป็นนางเอกในเรื่องคงจะดีเพราะนางเอกได้ใส่ชุดสวย มีท่าร่ายรำที่งดงาม นิ่มนวล  แม้ฉากรบก็ยังมีความนิ่มนวล... มือซ้ายจับจีบขากางเกงขึ้นนิดนึง มือขวาถือดาบวาดลวดลายก่อนแล้วลงมือฟันกัน(เพราะแย่งนางเอก)... ก่อนพระเอกจะชนะ

 

 

ลิเกวานนี้ที่ได้ดูจึงเป็นลิเกที่ดู...เบา(สมอง)และ(ผู้แสดง)หวาน สำหรับผู้เขียนจริงๆค่ะ

ขอขอบคุณผู้จัดที่ทำให้ผู้เขียนย้อนถึงอดีตในวัยเด็ก...และมีความสุขอีกครั้ง