ได้อ่านบันทึกของคุณ "อรอนงค์" เล่าเรื่อง โครงการประหยัดพลังงานมาถึงสามบันทึกแล้ว  รับรู้ถึงความสุขใจของอร ผ่านตัวอักษรที่บอกกล่าวออกมา....เช่น
.....อรรู้สึกสบายใจมากค่ะ 
.....ดิฉันปลื้มใจมากค่ะ 
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ  ที่เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง....ซึ่งนอกเหนือจากการปฏิบัติงานในหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายแล้ว ยังช่วยเดินตรวจตราปิดสวิทช์ไฟฟ้า พัดลม ที่ไม่ได้ใช้งานเป็นประจำได้อย่างมีความสุข  พี่เม่ยมักจะเห็นใบหน้าของอรเปื้อนรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา
ดูเหมือนว่าอรมีวิธีสร้างแรงจูงใจให้อยากลงมือทำงานชิ้นนี้ด้วยความคิดดีๆเช่น ทำเพื่อถวายพระเจ้าอยู่หัวของเรา  ทำเพื่อส่วนรวม หรือประหยัดไฟไว้ให้ลูกหลานได้ใช้นานๆ ทำให้อรปฏิบัติภาระกิจนี้ได้อย่างมีความสุข
พี่เม่ยจึงเก็บได้อีกหนึ่งประเด็นของเคล็ดลับคุณกิจได้แล้วค่ะ.. 
"สุขใจกับงานที่ได้ทำ" ...นั่นเอง
*****************
.....วันนี้พี่เม่ยได้รับโทรศัพท์จากพี่ทูน (คุณพัทนัย แก้วแพง;พยาบาลชำนาญการที่รู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี ด้วยเหตุที่เล่นเทนนิสสนามเดียวกันมาก่อน) สอบถามเรื่องการใช้งาน Gotoknow นี่แหล่ะค่ะ  และเพราะพูดกันทางโทรศัพท์ไม่ทันใจ พี่เม่ยจึงอาสาวิ่งไปหาพี่เขาถึงที่วอร์ดเพื่อแนะนำการใช้งานแบบบอกกล่าวกันที่หน้าจอ...ทำกันให้เห็นๆ...ให้รู้เรื่องกันไปเลย ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็จบหลักสูตรเร่งรัดได้.... จึงขอตัวกลับมาทำงานต่อ
ระหว่างเดินกลับมาทำงานต่อ เจ้าจิตฝั่งร้ายก็เยาะเย้ยพี่เม่ยว่า "เม่ยเอ๋ย! เหนื่อยไหมล่ะ อุตส่าห์วิ่งมาสอนพี่เขาถึงบนวอร์ดเนี่ย  ...."
จิตฝั่งดีของพี่เม่ยยืดอกตอบแทนหัวใจดวงน้อยๆ(ของพี่เม่ยอีกนั่นแหล่ะค่ะ)อย่างภาคภูมิใจว่า  "เหนื่อยนิดหน่อยจ้ะ แต่ก็ได้ความสุขนะ  สุขใจกับงานที่ได้ทำไงล่ะ"..... 
*****************
ต้องขอบคุณอร ที่มีเคล็ดลับดีๆให้พี่เม่ยได้เรียนรู้ด้วยค่ะ