ปัญหาเด็ก คือ ปัญหาของครูเช่นเดียวกัน

ไมยราบต้นไม้ที่มีความสุภาพ อ่อนน้อม

       วานนี้กลับจากการทำงาน เจ้าลูกชายก็มาชวนผมออกไปวิ่งเล่นกับเขา ถนนหน้าบ้าน ซึ่งเป็นถนนหรืออาจเรียกได้ว่าซอยจะดีกว่า เพราะเป็นถนนเล็กๆ เข้าหมู่บ้านชาวสวนไม่กี่หลังคาเรือน

      ก็วิ่งเป็นเพื่อนกับเขาไปเรื่อยๆ ผลัดกันขึ้นแซง ผลัดกันเป็นผู้นำและผู้ตาม ผู้ชนะและผู้แพ้ไปในตัว เวลาเล่นกับลูกชายผมมักจะเป็นทั้งผู้ชนะและผู้แพ้ทุกครั้ง เพื่อสอนให้เค้าได้เรียนรู้ทั้งความสมหวังและผิดหวังไปพร้อมๆ กัน ไม่รู้ว่าผมทำถูกหรือเปล่า ลูกชายอายุ 3 ขวบกว่าๆ

       สังเกตจากลูกชายตอนนี้เค้ากำลังอยู่ในวัยของการเรียนรู้ ช่างซักช่างถาม กลับมาจากโรงเรียนมักจะมาร้องเพลงให้คนที่บ้านฟังประจำ ซึ่งคุณครูชอบมาจากที่โรงเรียน

      เด็กในวัยนี้เป็นเด็กที่ช่างจดจำอะไรได้ง่ายดีจริง ๆ ครูที่โรงเรียนสอนอะไรมาแกกลับมาเล่าหรือบอกเป็นเพลงได้เกือบหมดเลย ขนาดปรัชญาของโรงเรียนของเค้าที่ยาวมากเลย

       วันหนึ่งเราถึงกลับบ้าน ทึ่งมากเลยจู่ๆ แกก็ท่องปรัชญาขอโรงเรียนออกมาให้คนทั้งบ้านที่กำลังทานอาหารเย็นกันอยู่ฟัง ยาวมากประมาณว่าสองบรรทัดยาวๆ น่าจะไม่ผิดเพราะสังเกตุแกท่องได้เป็นจังหวะของเขาจนจบ

       เคยพูดกับกับแม่บ้านว่าโรงเรียนอนุบาลนี้ หากมีครูดีๆ ครูเก่งๆ คงจะสามารถฝังหัวเด็กที่เป็นความรู้คงทนได้มากเลย เพราะเด็กในวัยนี้กำลังเรียนรู้ได้ดี ช่างจำ ช่างสังเกต

     วานนี้เมื่อแกวิ่งเล่นไปได้ระยะหนึ่ง ก็ไปพบกับต้นไมยราบ แกก็ชวนผมหยุดแล้ว ก้มลงเล่นต้นไมยราบ

แล้วก็ถามว่า"ทำไมใบมันจึงหุบ"

ผมตั้งตัวไม่ทัน ก็เลยตอบไปแบบเจ็บสีข้างไป เช่นเดียวกันว่า "มันหุบเพราะเกิดจากการสั่นสะเทือน มันก็เลยหุบหนี" (ข้อมูลที่แท้จริงอยู่ที่นี่ หน้า 40)

เพราะจำได้ว่า เคยมีนักเรียนทำโครงงานเกี่ยวกับ"ไมยราบ"ได้รางวัล เลยไปค้นมา อ่านได้จากที่นี่

เจ้าพอดีก็เลยเล่นอยู่พักหนึ่ง


      หลังจากกลับมาผมก็มาคิดของผมไปเรื่อยเปื่อย ไปถึงบันทึกของคุณครูคิม เรื่องของเด็กที่สอนยาก วันนั้นผมอ่านแล้วก็อึ้ง คอมเม้นอะไรไม่ออกเลย

      คิดไปถึงต้นไมยราบ ผมมองว่ามันเป็นต้นไม้ที่อ่อนน้อม ถ่อมตนเป็นอย่างมากๆ ไม่เคยทำร้ายใคร เว้นใครมาเหยียบย่ำมัน ดึงมัน ก็จะโดนหนามของมันเกี่ยวหรือตำเอา หากมีคนแค่เอามือเข้ามาใกล้ มันก็รีบหุบหนีแล้ว ไม่เคยหยิ่งทรนงว่าตนเองก็มีกิ่งหรือหนามที่พร้อมจะทิ่มตำให้เกิดอาการบาดเจ็บได้เลย

      คนเราก็เหมือนกัน หากเรามีการยอมกัน รู้จักแพ้ รู้จักอ่อนน้อม ถ่อมตน ปัญหามันคงไม่เกิด แต่ก็หายากเน้อ คนที่เป็นเยี่ยง"ต้นไมยราบ" ต้นไม้ที่สุภาพ อ่อนน้อม

     วันนี้ผมจึงมาแบบเพ้อๆ  ฝันๆ

          ว