การเป็นครูนักเรียนระดับประถม ไม่ใช่สอน สอน สอน เท่านั้น มีอะไรตั้งหลายๆอย่าง ที่ครูจัดการให้กับนักเรียน ประดุจว่า.....เป็นลูกหลาน ของเรา
และที่สำคัญ ก็คือทะเลาะกันแทบเป็นแทบตาย...ไม่นานนัก ก็ดีกัน เล่นด้วยกันได้อีก
*****
เวลาที่ลูกหลานทะเลาะกัน ครูอ้อย ต้องจับแยก และ..ต้องเคร่งครัด...ดังนี้
1. ต้องฟังนักเรียนทั้ง 2 ฝ่าย ไม่ใช่ ฟังฝ่ายเดียว พูดอยู่ได้ เป็น ปี โดยอีกฝ่ายหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรเลย
2. คนที่เป็นพยาน ต่างก็ พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า......เห็นแต่นักเรียน คนนี้ได้พูด พูด พูด ส่วนเด็กนักเรียนอีกคนหนึ่ง ไม่มีโอกาสได้พูดอะไรเลย
3. คนที่เป็นครู ต้อง จัดคำถาม...ยิงไปที่นักเรียนทั้ง 2 คนเท่าเทียมกัน ไม่ใช่ ถาม ให้ ท้ายนักเรียน คนนี้ คนเดียว...ส่วนคู่กรณี รอถาม ไม่ถามซักกะที
4. นักเรียนคนนี้ พูดดีเข้าตนเอง ป้ายสี เรื่องไม่จริงให้กับคู่กรณี หาคนนั้น คนโน้นมาช่วยมากมาย
5. ฟังเด็กคนนี้ มากๆๆจนเอือม และต้องการฟัง นักเรียน คู่กรณีบ้างน่ะ......นะนะ
6. สงสาร นักเรียนคู่กรณีจังเลย ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ถูกป้ายสี กล่าวโทษ อย่างนั้นอย่างนี้อย่างดุเดือด อยากช่วย เด็กคนนี้ ...ซะแล้ว ซี
ท่านล่ะคะ.....
สวัสดีครับ พี่อ้อย
สวัสดีค่ะ อาจารย์น้องชาย
JOY (จ่อย)
ดีใจ ที่จะให้โอกาสเขา เผื่อเขาไม่ผิดบ้าง.....เนอะเนอะ
"ทะเลาะกันแทบตาย.............สุดท้าย ก็ดีกัน" ครูน้องมองว่า การทะเลาะกันของเด็กเล็ก ๆ นั้นคือ พฤติกรรมแสดงออกการอยู่ร่วมกัน การมีส่วนร่วม และเป็นการปรับตัวเข้ากับสังคมโรงเรียนที่ทุกคนมีโอกาสเท่ากัน ไม่ใช่ที่บ้านที่หนูเป็นใหญ่กว่าทุกคนในบ้าน ไม่อยากให้คุณครูถือเอามาเป็นธุระไปทุกเรื่องน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูน้อง
นิภารัตน์
ขอบคุณมากค่ะ