...ผมคิดว่าคนเราทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนต้องเจอกับสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันทุกคนครับ ไมว่าจะทำอะไรทุกอย่างในโลกนี้มันก็ย่อมอาจเกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้ทั้งนั้น… ทำมากโอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดก็ย่อมมากด้วยเช่นกัน… แต่ถ้ามีใครทำอะไรแล้วไม่เคยเกิดข้อผิดพลาดเลย…ผมก็ต้องขอยกนิ้วให้เลยครับ…ครูนอกกะลาทุกคนและนักเรียนทุกที่โรงเรียนนอกกะลาแห่งนี้สร้างสรรค์ผลงานขึ้นมาค่อนข้างจะเยอะมากก็ย่อมเกิดข้อผิดพลาดบ้างก็ย่อมเป็นไปได้.. แต่ในความคิดเห็นส่วนตัวของผมคิดว่า "คนๆนั้นน่าจะไม่เคยทำอะไรเลย"..

...มีหลายคนบอกผมว่าเด็กก็เปรียบเสมือนผ้าขาว… ถ้าครูอยากให้ผ้าขาวนั้นเป็นสีอะไรก็ต้องเริ่มจากการวางแผน..และลงมือทำดู… และในระหว่างทางนั้นมันอาจจะเกิดข้อผิดพลาด… ซึ่งก็ครูก็ต้องคอยให้คำชี้แนะพวกเขา… และพยายามฝึกฝนให้พวกเขาลองหาวิธีคิดและแก้ปัญหาด้วยตัวเองก่อน… หากไม่ได้จริงๆ ครูก็ควรจะบอกวิธีและให้ความช่วยเหลือพวกเขา….คอยให้กำลังใจพวกเขาอย่างสม่ำเสมอนะครับ… แม้ว่ามันจะเกิดข้อผิดพลาดขึ้นก็ตาม…. (คนเราทำผิดกันได้) สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็นประสบการณ์ที่ดีที่พวกเขาจะได้รับประโยชน์แทบทั้งสิ้น…. ในระยะเวลาอันเหมาะสม…. พวกเขาก็จะรู้ว่าอันที่จริงนั้น…เขาเป็นคนชอบอะไรกันแน่… แล้วดึงจุดเด่นในตัวเขาออกมาและทำการส่งเสริมและสนับสนุนเขา… เด็กคงจะมีความสุขเพราะได้ทำในสิ่งที่เขาถนัดและรักมากกว่าที่เราจะไปฝืนหรือบังคับพวกเขา… ซึ่งอาจจะได้ผลลัพธ์ออกมาในทางลบมากกว่าทางบวก… และในที่สุดพวกเขาก็ต้องทำสิ่งเหล่านั้นได้ดีเยี่ยมอย่างแน่นอนครับครูป้อมเชื่ออย่างนั้น…. ครูป้อมคิดว่านี่แหละคือประโยชน์ของข้อผิดพลาด…
...ประสบการณ์อันดีที่ไม่ควรมองข้ามนะครับ….
...ประสบการณ์อันดีที่ไม่ควรมองข้ามนะครับ….
ที่มา : http://knonlafhun.blogspot.
บทความโดย
ครูป้อม คนล่าฝัน
เห็นด้วยค่ะ
การที่ เด็กได้รู้ตนเข้าใจตนเองดี แล้ว จะรู้จักคนอื่น ได้มากขึ้นค่ะ
ถ้าเด็กชอบแล้ว เขาจะอยากเรียนรู้เองครับ
ดีครับ
ขอบคุณนะครับ..